Een schoon rokske

Hij is af, mijn Madame Zsazsa-rokje! En ik ben superblij met het resultaat. Ik geloof dat ik zelden zo’n goed afgewerkt kledingstuk heb gemaakt. En met zo weinig gedoe. Komt ook wel door de werkkamer denk ik, ik had alles bij de hand en kon zelfs de strijkbout binnen handbereik laten staan. Dus alle naden werden netjes gestreken voor ik verder ging. Het wordt nog eens wat met mij.

Het was wel even worstelen met het beleg (in welke volgorde moest dat ook alweer?!) en de blinde rits (kwam niet door het voetje, dat was een makkie), maar ik ben erg tevreden met het eindresultaat. Ik heb zelfs een paspeltje gefaket bovenaan het rokje. Het moet niet gekker worden.

Het gefakete paspeltje

Bij het maken van het rokje heb ik ook nog gebruik gemaakt van wat antieke hulpmiddelen. Toevallig had ik dit weekend aan mijn moeder de Singer-rokspuit (ergens uit de jaren ’70, met het originele krijt er nog in!) ontfutseld en die kwam nu prima van pas!
Ik ben in ieder geval dolblij met het resultaat. Hij zit alleen wel wat strak, dus fietsen gaat hem niet worden denk ik. Ik móet dus nog wel een paar andere modelletjes maken. Wat vervelend nou.
 
Gelukkig is de inspiratie niet ver. Ik ben namelijk helemaal weg van dit jurkje en dit rokje (wederom gezien bij mijn favoriete Belgische blogsters). Maar beide bleken uit oude Knipmode’s te komen, die niet meer in de winkel te vinden zijn. Gelukkig bood Marktplaats uitkomst en als het goed is ben ik over een paar dagen in het bezit van beide patronen! Nou nog de juiste stoffen vinden, want helaas hebben we hier geen outlet-verkoop van die o-zo-mooie Fragile stoffen. Ik kwam laatst nog wel een zwangerschaps-buikband van datzelfde merk tegen op zolder, waar ik gelijk mogelijkheden in zag. Maar daarover een andere keer meer.

Thijs Willem I

Rest mij nog om mijn blije zoon te laten zien. Die mocht vandaag in zijn prinsenpak naar school. En trots dat ie was! Het pak had wel wat toelichting nodig. Een echte prins hadden ze daar natuurlijk nog nooit gezien.

Advertenties

5 gedachten over “Een schoon rokske

  1. Het is een soort katoen, geen idee hoe ik het moet omschrijven, maar aan de buitenkant voelt het een beetje pluizig. Als een soort vilt bijna.
    Ik heb een heeeeeele oude lockmachine, van Bernina meen ik. Echt nog oud, want hij heeft geen differentieel dat ingesteld kan worden en zo. Maar it does the job. Tricot naai ik tegenwoordig bijvoorbeeld zo met de locker in elkaar, zonder naaimachine. Ideaal!

    Like

  2. Een paspeltje is dat hele kleine randje dat er bovenuit steekt. Normaal doe je dat met een speciaal paspelband, maar dit is gewoon een stukje teruggeslagen stof. Zo'n paspel zie je ook weleens langs de rand van een kussen, vaak in een contrasterende kleur.
    Ik heb het rokje gisteren nog een stukje korter gemaakt, nou is ie nog leuker. 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s