De Fair Isle Sampler II Knitalong

Het vest was af en meteen wilde ik een ander breiproject starten. Zoals ik de vorige keer al schreef: ik ben altijd op zoek naar een nieuwe uitdaging. Fair Isle breien is iets wat ik altijd al wilde kunnen, ook al leek me dat héél ingewikkeld. Ik deed in het verleden al een poging op kleine schaal met een telefoonhoesje, maar nu wilde ik iets groters. Om het écht in de vingers te krijgen. Het ultieme doel is natuurlijk ooit een geweldige IJslandse lopapeysa te maken, maar dan moet ik de techniek wel eerst wat verfijnen. Al Googlend kwam ik uit op de site van Wieke van Keulen, die een Fair Isle Sampler Knitalong heeft gemaakt. Vorig jaar was er deel 1, en dit jaar nog eentje, waarvan de motieven me iets meer aanspraken. Het leek me enorm leuk om daaraan mee te doen, dus ik sloeg een berg acryl van de Zeeman in en ging aan de slag.

Meteen bleek al dat ik eerst een nieuwe techniek onder de knie moest krijgen: twee-handig breien. Deze techniek wordt in het Fair Isle breien gebruikt om te zorgen dat de twee draden waarmee tegelijk gewerkt wordt niet in de knoop raken. De techniek houdt in dat je met je linkerdraad continentaal breit en tegelijkertijd met je rechterhand op de (voor de meeste mensen) ‘normale’ manier. Nou brei ik altijd continentaal, dus het was even wennen om die rechterhand ook aan het werk te zetten. Op de site van Philosopher’s Wool staat een duidelijk filmpje met uitleg hoe dat dan in zijn werk gaat. Na veel oefenen op een proeflapje lukte dat uiteindelijk aardig en ben ik begonnen aan de sampler. Ik merk dat ik het nog wel lastig vind om niet te strak te breien, de boel trekt een beetje. Hopelijk krijg ik het losser breien nog in de vingers en/of wordt de boel nog wat platter na het blocken…

Kijk mama, met twee handen

Inmiddels zit week 3 erop en ben ik aan week 4 begonnen. Zo leuk om de patronen te zien groeien! Ik ben heel benieuwd hoe de sjaal uiteindelijk gaat worden en wat ik nog meer ga leren. Ik heb al begrepen dat hij uiteindelijk doorgeknipt zal moeten worden (Je breit het hele ding als een ronde koker en daarna moet ie dus verticaal doorgeknipt worden – ieks!), en er dan een mooie afwerking aan komt. Op de site van Kate Davies wordt die techniek (‘steeking’ in het Engels) duidelijk uitgelegd en dan lijkt het meteen een stuk minder eng. Maar toch… Ik ben heel benieuwd naar het eindresultaat. Maar tot die tijd zullen we nog even geduld moeten hebben, want er is nog maar een héél klein stukje sjaal gebreid.

Week 1 t/m 3.

Maar toen… kwam er een halverwege week 4 een change of heart, zoals de Engelsen dat zo mooi zeggen. Na wat heen en weer ge-instagram besloot ik dat échte wol toch veel mooier zou zijn voor dit project. Ik wist niet of het knippen wel goed zou gaan met acryl, overal wordt daarvoor toch echte wol aangeraden, omdat dat mooi ‘in elkaar haakt’. En het werd ook een redelijk dik, stug pakket met de acryl. Dat zou nooit een lekkere sjaal worden. Dus ik bestelde een berg Drops Alpaca bij Webwolletje (de aanstichter van het kwaad, haha), in een kleurenschema dat geïnspireerd werd door deze prachtige muts naar ontwerp van Kate Davies (ik ben fan!). Dus nu… ga ik weer helemaal opnieuw beginnen.
Natuurlijk gooi ik het stuk wat ik tot nu toe heb gemaakt niet weg. Dat wordt een colsjaal. Zo heb ik er toch nog wat aan. Oh well…

Advertenties

2 gedachten over “De Fair Isle Sampler II Knitalong

  1. Pingback: Fair Isle Knit-along | MooiVanMo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s