Tablethoes

Onlangs stapten wij over op een ander televisieabonnement en als welkomstcadeau kregen we een tablet(je). Buiten dat het heel leuk speelgoed is, gaf dat natuurlijk ook weer wat te doen. Want een tablet zonder hoes, dat kan natuurlijk niet. De laatste tijd zag ik overal op internet ‘tapestry crochet’ langskomen en dit leek me het uitgelezen moment om die techniek eens uit te proberen.
Ik bekeek een tutorial op YouTube en concludeerde al snel dat het niet ingewikkeld was. Zó niet-ingewikkeld zelfs, dat een uurtje of twee later de hoes af was.

Deze week rondde ik ook nog een nieuwe colsjaal af. Na het zien van mijn vorige versie wilde mijn schoonzus er ook heel graag eentje, maar dan in het zwart. Dus ik pakte de breipennen weer op en binnen twee dagen was er weer een nieuwe colsjaal gebreid.

Verder ben ik begonnen aan een wat groter project: een kabelsjaal voor mijn man. Ik gebruik daarvoor de heerlijk zachte Scheepjeswol Stonewashed XL. Dat breit echt heerlijk weg. Het patroon plukte ik van de site van Lionbrand (gratis aanmelden). Ik paste het alleen wel ietsje aan, want met vier kabels werd de sjaal wel héél erg breed. Dus nu zijn het er drie. Ik moet zeggen dat ik me verbaas over het gemak waarmee ik die kabels brei. Ik dacht vroeger altijd dat dat hogere wiskunde was, maar dat blijkt dus héél erg mee te vallen! Ik nam het dus gewoon mee naar de hockeyclub, alwaar de trainingen weer begonnen waren.

Ook nog in de maak is een joggingbroek voor Floortje. Zij wil namelijk het liefst zachte broeken aan en ‘gewone’ joggingbroeken vind ik echt niet kunnen naar school toe. Op internet zag ik al meerdere malen het patroon voor de (mini) Hudson Pants langskomen en dat leek me een ideaal patroon: de broekspijpen zijn aardig smal en de bovenkant is wat wijder, waardoor het geheel net wat meer als een ‘gewone’ hippe broek oogt. Afhankelijk van de stofkeuze natuurlijk. Ik bestelde het patroon dus en na wat print- en plakwerk ben ik nu op het punt aanbeland dat ik de schaar moet gaan zetten in de mooie donkerblauwe Punto di Roma die ik nog had liggen. Brrr.

Voor in beeld trouwens nog een heerlijkheid die ik graag wil delen: de Paleo Applecrumble die ik vond op Oh My Foodness. 5 minuutjes voorbereiding, dan 25 minuten in de oven en daarna gezond smullen!

Advertenties

Poncho en meer

Een tijdje geleden kreeg ik de breikriebels te pakken. Ik ben nooit zo’n breier geweest, haken was meer mijn ding. Maar vooral bij kledingstukken vind ik gebreide dingen er vaak nèt iets minder ‘zelfgemaakt’ uitzien. En bovendien vind ik het ook leuk om weer andere technieken onder de knie te krijgen. Dus breien it is tegenwoordig.

Ik had nog een leuke gemêleerde wol liggen (Wibra) en dat schreeuwde om een groter project, zodat je het kleurverloop goed kon zien. En Floortje wilde graag een nieuwe poncho. Dus zo werd één en één weer twee. Ik vond op Ravelry een eenvoudig patroon en stak van wal. Wel paste ik het patroon iets aan, want het origineel vraagt om twee keer zo dikke wol. Ook was het origineel niet in het rond gebreid, maar dat is natuurlijk snel aangepast.

Het patroon breide als een zonnetje, mede dankzij mijn nieuwe Knit Pro naalden. Ik had me van tevoren nooit het grote voordeel van rondbreien gerealiseerd: je hoeft bij een eenvoudige tricotsteek alleen maar recht te breien! Daarnaast is het een stuk handzamer zonder grote naalden, dus ik nam het overal mee naar toe (zwemles, hockeytraining, …). Het project schoot dus lekker op.

Ik vond het bijna jammer dat ik er alweer klaar mee was. Maar gelukkig bracht de Sint naalden in grotere maten en kon ik meteen door met een volgend project: een kabelcolsjaal. Het patroon kreeg ik gratis bij aanschaf van de bol Katia Artico en ziet er heel ingewikkeld uit. Maar in werkelijkheid is het echt doodsimpel. Dus ook dit schiet weer lekker op.

Ik maakte gisteren ook nog ‘even’ wat steekmarkeerders, tussen de bedrijven door. Normaal gesproken gebruikte ik van die steekmarkeerders die op paperclips lijken, met een open kant. Maar ik ontdekte al snel dat die opening te groot is als je breit met een rondbreinaald: ze floepen zo van de kabel af. Op internet (Etsy!) kun je geweldige steekmarkeerders kopen, maar die zijn best prijzig. En bovendien: als je het zelf kunt maken, doe ik dat graag. In tien minuutjes maakte ik drie verschillende varianten: 4 stuks die over de naald heen gaan (ideaal voor rondbreien, maar alleen te gebruiken tot naalddikte 9, anders passen ze niet meer), 4 stuks met een clipje (ook handig voor haken) en ook maakte ik een clipje aan een toerenteller zodat die makkelijk op elke gewenste plek gehangen kan worden. Ik kan weer even voort!

Ondertussen was ik ook nog creatief in de keuken, want vandaag is Floortje 7 geworden en daar hoort natuurlijk een traktatie bij. Ze wilde zelf graag cakepops (popcakes?). Nou maakte ik die twee jaar geleden ook eens, maar dat was geen succes. Het zag er uiteindelijk wel OK uit, de weg daarheen ging niet over rozen. En dat is nog licht uitgedrukt. Druipend glazuur, vallende bolletjes… het was een slagveld. Maar goed, dochterlief wilde echt héél graag. Dus dan zwicht moeders natuurlijk. Gelukkig vond ik allerlei handige tips op internet, die een wereld van verschil maakten. Ik zal deze even met u delen, want ze hebben mijn dag gered.

– Laat de cakejes (ik gebruikte zo’n cakepopmaker met daarin cupcakemix) volledig afkoelen voor je er iets mee doet.
– Gebruik geen ‘normale’ glazuur maar candymelts. Dat hardt sneller uit en wordt ook harder.
– Dip het stokje in de gesmolten candymelts, steek ze in de cakeballetjes en laat het geheel een minuut of tien uitharden in de koelkast. Zo komen de balletjes goed vast te zitten aan de stokjes.
– Bekleed de cakepops niet door ze in de candymelts te dopen, maar bedruip ze met een lepel. Zo verminder je het risico dat die bolletjes er alsnog af vallen.
– Laat ze uitharden in de koelkast.

Et voilá: feestelijke cakepops en een blij kind (gephotobombed door haar broer).

Moroccan Tile Stitch cowl

Ik had mijn omslagdoek af en lag nog steeds ziek in bed. Dus wat kon ik anders dan een nieuw project beginnen. Daarom begon ik maar aan een nieuwe colsjaal. Ik maakte al eerder een col in de Moroccan Tile Stitch en dat was toen een lekker snel werkje, dus dat leek me wel een goede keuze. Ik nam weer een een duik in mijn voorraad wol (en kwam wéér uit bij de Zeeman-acryl, hahaha), pakte mijn haaknaald weer op en ging aan de slag.

Ik was compleet vergeten hoe het ook alweer moest, maar gelukkig is er op Moogly een uitgebreide videotutorial te vinden. Dus laptop op schoot en haken maar. Gelukkig had ik de slag snel te pakken: de col was binnen een dag af! De wol had eigenlijk wel wat zachter mogen zijn, want nu staat de col nogal stijfjes omhoog en hij schuurt ook een beetje. Dus die doen we nog wel een keertje over. Maar voor nu vind ik hem prima zo.

Gele kabels

Het leek me altijd al fantastisch om kabels te kunnen breien. Maar ergens boezemden die dingen mij een enorme angst in. Ze zagen er altijd zo ingewikkeld uit! Toen ik dat laatst tegen iemand zei, kreeg ik als antwoord ‘Ach joh, daar is niks aan!’. Ik probeerde toen een klein stukje uit, en inderdaad, dat was best leuk! Maar het patroon wat ik toen maakte vond ik niet leuk genoeg om mee door te gaan.

Toen liep ik bij de Hema tegen een enorme bol mosterdgele super-bulky-wol aan. En ik wist meteen: dit moest iets met kabels worden. Ik zocht op internet naar een makkelijk patroon voor een sjaal en stuitte op een leuk gratis patroon.

Het patroon is zoals het belooft erg makkelijk te volgen en breit lekker weg. Inderdaad, helemaal niet ingewikkeld, die kabels! Ik breide me dan ook suf. Voor de tv (met The Great British Sewing Bee op de achtergrond), bij het eerste zonnetje in de tuin en even later bij de eerste écht zonnige dag.

Ik besloot te stoppen met breien toen de sjaal een col-lengte bereikt had. Eigenlijk had ik nog wel een tijdje willen doorbreien, maar aangezien ik de sjaal ook wel binnenshuis wil gaan dragen en de wol ook behoorlijk dik is, leek zo’n hele lange me niet praktisch. Na het blocken naaide ik de uiteinden dus driehoeksgewijs aan elkaar.

Ik weet nog niet of ik er knoopjes op ga maken, ik vind het nog een beetje kaal zo. Maar ik heb zo’n vermoeden dat ik hem voorlopig toch nog niet ga dragen. Althans, dat hoop ik!

Kleur!

Ik kreeg laatst van iemand de tip om eens de Moroccan Tile Stitch uit te proberen. Een mooi patroon dat een beetje doet denken aan Marokkaanse tegeltjes en dat dus vraagt om het gebruik van veel kleur. Nou ben ik nooit zo van veel kleur, maar toen ik het patroon zag móest ik het gewoon maken. Ik kreeg gelijk visioenen van kruidige tinten in zachte wolsoorten en mijn hoofd sloeg helemaal op hol. Een nieuw dekentje zag ik even niet zitten, maar een mooie kleurige sjaal kon ik nog wel gebruiken.

De benodigde kleuren had ik natuurlijk niet in huis (want met een voorliefde voor wit en grijs heb ik dus een kast vol…  juist…). Ik besloot daarom eens een winkel in te gaan waar ik nog nooit geweest was. De plaatselijke stomerij, die ook wol verkoopt. Dat had ik niet moeten doen (of wel), want het bleek er een walhalla voor wolliefhebbers. Van een iets andere prijscategorie dan mijn gebruikelijke Zeemanwol, dat dan weer wel. Maar goed, binnen 5 minuten had ik gevonden wat ik zocht. Het garen (Scheepjeswol Luca) is een mix van wol en acryl met een prachtige glans erover. Ik vond een prachtig petrolblauw (kleur 8), precies wat ik in mijn hoofd had. Helaas trof ik er geen mosterdgeel, wat mij de ideale combi leek, dus het werd een soort van roestbruin/oranje (kleur 14). Ook heel mooi. (En niet op de foto te vangen blijkbaar, de echte kleuren mag u dus raden. Het blauw is in ieder geval een stuk groener, in het echt. De foto waar ik hem om heb, lijkt nog het meest.)

Het patroon is doodsimpel. Het is eigenlijk niet meer dan een lange rij V-steken (twee stokjes met een losse ertussen, in dezelfde steek) en in de volgende rij haak je die steken dan óm de vorige rij heen. Ik volgde de videotutorial en voilá: twee dagen later zit ik hier met mijn nieuwe colsjaal om.

De volgende is ook alweer in de maak, blauw met bordeauxrood. En zo is het dan toch iets beter te verkroppen dat het weer vanaf volgende week winterse vormen schijnt aan te gaan nemen…