Oh ja, dat had ik ook nog gemaakt!

Bij het teruglezen van mijn blogs bedacht ik mij opeens dat ik van een hele hoop projectjes nog had beloofd foto’s te plaatsen. En ook waren er nog wat projectjes die ik alweer helemaal vergeten was. Dus bij deze.

Als eerste kwam ik nog wat betere foto’s tegen van de bruidsmeisjes-Elodie. Ons charmante modelletje vond het helemaal geweldig, ze bleef maar zwieren en zwaaien en poseren voor de camera.
Toch jammer dat er na de bruiloft geen gelegenheden meer zijn geweest om hem te dragen…

Voor de klas van Thijs heb ik 3 kabouterpakjes gemaakt. Omdat ze er zo leuk mee speelden heb ik er later ook nog twee voor thuis gemaakt. De ene gevoerd met een groen ruitje, de andere met een rood stippeltje. Aan de muts had ik belletjes gemaakt, maar die waren te scherp en sneden steeds hun eigen draadjes door. Uiteindelijk heb ik die maar vervangen door pompoms.
Dan was er nog de pop van Floortje die voor de verjaardag van F. Een nieuwe outfit kreeg. Was nog best lastig om het netjes in elkaar te krijgen. Wat een gepriegel. Maar goed, uiteindelijk heeft het poppekind een jasje gekregen (volledig gevoerd en ook binnenstebuiten te dragen), een t-shirt en een broek.
Later heb ik ook nog een jurkje gemaakt, een beetje zoals de ‘Hollandse’ tuniek van Floortje, maar daar heb ik geen foto van.
Om in het Hollandse thema te blijven… Ik kreeg een nieuwe telefoon, maar had nog geen beschermhoesje. De levering van het hoesje duurde vrij lang en voor de tussentijd moest er dus een oplossing komen. Ik had nog een berg Hollandse stofjes liggen en in een uurtje is toen een leuk telefoonhoesje ontstaan. Uiteindelijk heb ik hem weinig gebruikt omdat ik het niet handig vond om mijn telefoon steeds uit het zakje te moeten halen, maar het is toch wel een leuk tasje geworden, al zeg ik het zelf.
Advertenties

Getrouwd!

Heb even niks van mij laten horen, maar ik had het druk met andere zaken: op 29 oktober zijn we getrouwd! Het was een geweldige dag. Alles liep zoals we gehoopt hadden, het weer zat mee, het was gezellig en het belangrijkste: het is ons allebei gelukt om luid en duidelijk ‘Ja!’ te zeggen. Dus we zijn nu officieel Meneer en Mevrouw.
Bruidsmeisje Floortje was dolblij met haar jurk en ik heb er dan ook veel complimentjes voor gekregen.



Moeder en dochter

   

Zie hier het gelukkige bruidspaar met blije dochter (zoon was minder blij en wenste niet op foto’s te verschijnen die dag).







Het was een creatieve aangelegenheid, dat trouwen, want naast het jurkje van Floortje heb ik ook nog de taart zelf gemaakt. Had me heilig voorgenomen dat niet te doen wegens stress etc., maar ja, het creatieve bloed kruipt nou eenmaal waar het niet gaan kan he…

Hier was de taart nog ‘in aanbouw’, vandaar de rommelige achtergrond 😉

Voor het trouwen ook nog even aan de slag geweest voor de school van Thijs. De juf had gevraagd of ik kabouterpakjes wilde maken voor in de speelhoek. Dat laat ik mij natuurlijk geen twee keer zeggen. Ik heb dus drie capejes met bijbehorende puntmutsjes gemaakt. En natuurlijk ook nog twee voor mijn eigen kaboutertjes, want ik had flink stof over. Helaas de foto’s nog niet van de camera gehaald, dus bewijsmateriaal volgt in een volgende post.

Mijn nieuwste projectje is een verjaardagscadeautje voor Floortje. Die is ineens helemaal gek op haar babypop. Maar baby heeft nog niet zoveel kleertjes. En laat mama nou heel veel restjes stof over hebben… dus ik ben nu heerlijk poppenkleertjes aan het fröbelen!

Toch geen trouwjurk, maar wel een bruidsmeisjesjurk

Vol goede moed was ik een tijdje geleden begonnen aan een trouwjurk voor mezelf. Ik had een simpele wikkeljurk van Vogue in gedachten. Maar toen ik het patroon binnen kreeg leek het allemaal niet te passen. Ik heb normaal ‘gewoon’ maatje 38, maar de patroondelen leken allemaal veel te klein. Het rugpand kwam in de grootste maat niet eens in de buurt van mijn zij, dus dat ging niet passen. Bovendien bleek het model alleen maar geschikt voor rekbare stoffen, iets wat mijn taftzijde niet was. Toen maar een nieuw patroon besteld, eentje van Knip ditmaal. De maten waren ook weer wat vreemd, ineens moest ik 46 hebben. Vaag. Toch maar aan de slag gegaan. Stof geknipt, alles doorgeslagen en toen de boel aan elkaar geregen. Maar het model klopte van geen kanten. Op sommige plekken te groot, op andere plekken stond het gewoon raar. Wat nu?
Om inspiratie op te doen besloten mijn moeder en ik even de stad in te gaan. Ik had eigenlijk nog nooit een echte trouwjurk aangepast, dus na veel omzwervingen strandden we bij een echte trouwjurkenwinkel. En daar liepen we tegen De Jurk aan. Nog even een poging gedaan om mezelf te overtuigen dat het niet De Jurk was, maar helaas. Het was hem. Wat stond ie mooi! En ik voelde me er net een prinses in! Moeders in tranen, ik in tranen en ja, toen had ik opeens een Heuse Echte Trouwjurk.
Dat De Jurk een sneeuwbaleffect zou veroorzaken, had ik van tevoren niet kunnen bedenken. Want ja, als je zo’n mooie jurk hebt, is het eigenlijk zonde om alleen een lunch met de familie te doen. Dan moeten er ook vrienden uitgenodigd worden. En moet er een feestje gegeven worden. Aaaargh, stress! Want 29 oktober is toch al wel heel snel! Dus nu besteed ik mijn dagen aan paniekerig nadenken over wat er allemaal nog gedaan moet worden.

En dan was er nog die 8 meter champagnekleurige zijde. Zonde om daar niks mee te doen… Dus toch maar achter de naaimachine gekropen en nu ontstaat daar langzaam maar zeker een prachtige gevoerde Elodie. Wat zal m’n meisje er mooi uitzien!

Overigens heb ik qua naaimachine ook een upgrade gehad. Mijn moeder zag mij worstelen met mijn betrouwbare maar o-zo-simpele Toyota en heeft nu met mij geruild voor onbepaalde tijd (en mijn moeder kennende duurt dat héél lang). Dus nu heb ik een supersonische Pfaff tot mijn beschikking, die nog net niet op eigen houtje de jurk in elkaar kan zetten. Wat een genot!

Helaas nog geen fotomateriaal van het project-in-wording, dus dat is dan voor een volgende keer.

Beter laat dan nooit

De hele wereld blogde al. Ik niet. En dat terwijl ik voor mijn werk toch veel met websites en teksten te maken heb. Maar nu moest het het er toch maar eens van komen.
De reden dat ik nu ineens wel ga bloggen heeft te maken met mijn nieuwe hobby: het maken van kinderkleding. Nu ik even geen werk heb, heb ik mij gestort op frutselen en fröbelen achter de naaimachine. En ik ga het steeds leuker vinden! Inmiddels heb ik drie creaties gemaakt en mijn vingers jeuken om nog meer te gaan doen. Ik heb flink stoffen ingeslagen, heb al aardig wat patronen verzameld en ben sinds gisteren ook nog eens de trotse bezitter van een (bijna prehistorische) lockmachine. Ik ben er klaar voor!

Mijn moeder maakte vroeger al veel kleding en is ongelooflijk handig met naald en draad, dus het handwerken is mij met de paplepel ingegoten. Als puber heb ik al wel eens wat gemaakt voor mezelf en later heb ik ook me ook nog weleens aan een stoelhoes of iets dergelijks gewaagd, maar het echte enthousiasme kreeg ik een tijdje geleden, toen ik op de markt tegen een kraam aanliep met de meest geweldige ‘Hollandsche’ stofjes. Ruitjes, Delfts blauwe tafereeltjes, bloemetjes… om van te smullen!

Ik ben begonnen met een tuniekje uit een oude Knippie. Ik zou mezelf niet zijn als ik niet gelijk zou beginnen met een vrij ingewikkeld patroon met ruches en roezeltjes, dat ik vervolgens ook nog eens compleet verbouwd heb. Floortje vond het eerst helemaal niks om te moeten passen, maar toen ik zei dat ze erbij mocht dansen en ik ook nog beloofde foto’s te maken, werd ze helemaal enthousiast. Zie hier het resultaat:

Dit smaakte naar meer! Aangezien ik direct 2 meter van elk stofje had ingeslagen, kon ik nog even voort. Het volgende projectje werd een Elodie. Hiervoor moest ik een hoop dingen leren die ik nog nooit gedaan had, maar dankzij de beschrijving op de site van Farbenmix ging me dat goed af.
Floor voelde zich een echte prinses in de jurk en wilde hem eigenlijk niet meer uit doen.
Helaas heb ik hem in al mijn enthousiasme iets te kort gemaakt, maar dat heb ik opgelost door er een leuk ballon-onderrokje bij te maken. En het voordeel van deze lengte is dat hij het als tuniek ook nog leuk doet.
Door met het volgende project! Ik had nog een snoezig Delfts Blauw stofje liggen. Daar heb ik een Roos 5011 van gemaakt. Wederom een beetje verbouwd, want ik wilde graag weer meerdere kleuren stofjes gebruiken. Ik merk dat ik steeds handiger word met afwerken, ik word steeds tevredener over het resultaat!
Floortje vond het een mooi moment om een liedje en een dansje in te zetten.

Tot zover mijn eerste creaties. Ik heb inmiddels een hele verlanglijst liggen van wat ik nog wil maken: een paar wikkelvestjes, nog een tuniekje en een legging voor Floortje. En dan wil ik ook eens gaan proberen om iets voor mezelf te maken, want ik zag laatst zo’n leuk patroon… To be continued dus!