Shirt, legging en mutsje

Nu de feestdagen eindelijk voorbij zijn, de ziektekiemen verbannen lijken en het normale leven weer een heel klein beetje op gang begint te komen, komt langzaam de creativiteit weer wat terug. Van de week ging ik er eens goed voor zitten en in een paar uurtjes draaide ik een t-shirt voor Floortje en een bijpassende legging in elkaar. Ik had oorspronkelijk gepland een jurkje te maken, maar ik vond de stof te nachtpon-achtig worden in een groter oppervlak. Dus dan maar een t-shirt. Het patroon is ‘Antonia’ van Farbenmix. Het heeft een kort mouwtje, met daaronder een lange mouw in een contrasterende kleur.

Voor de legging gebruikte ik een patroon dat bij een Roos-patroon voor een jurkje zat. Ik verbaas me er elke keer weer over hoe snel zo’n legging is gemaakt, met de lockmachine. Als ik er een half uur mee bezig geweest ben, dan is het veel.

Nu ik eigen labeltjes heb wil ik die natuurlijk in al mijn zelfgemaakte spul bevestigen, het staat meteen een stuk echter. Maar ik heb een dochter die niet tegen kriebelende labeltjes kan. Dus vond ik een oplossing: de labeltjes gaan aan de onderrand van het shirt. En dat staat nog hip ook.

De foto van het eindresultaat kan toevoegd worden aan de lijst van meest beroerde foto’s in blogland. Een kamer in staat van ontploffing, slecht licht, onwillig model met een bad hair-day en ook nog een halve echtgenoot in beeld. Het is bijna knap hoe slecht de foto is. Maar goed, het setje staat er toch leuk op.

Vandaag maakte ik ook nog even een muts voor in de webshop. Als voorstudie voor een bestelling, omdat ik even de juiste maat moest zien uit te vogelen. Het is een simpel mutsje geworden, maar daardoor niet minder leuk. Misschien hou ik hem wel zelf, voor als het toch nog eens winter gaat worden. Ook deze foto verdient geen schoonheidsprijs, het blijft lastig om een muts goed op de foto te krijgen als er geen hoofd in zit. Maar gelukkig is het mutsje zelf wel helemaal geslaagd.

Advertenties

Decemberdrukte

Kent u mij nog? Ik heb voor mijn gevoel al zo lang niks gepost hier, dat ik bijna de behoefte voel op me weer opnieuw voor te stellen.
Ik was druk, de afgelopen weken. Net zoals ieder ander in de Decembermaand en dan nog een tikje erger omdat zoonlief begon met zwemles op de woensdagmiddag en we ook nog een jarige Dochter hadden die dit jaar voor het eerst naar school ging. Dat is toch wel bijzonder, twee kinderen op school. Niet alleen omdat je dan opeens alleen thuis zit overdag, maar ook omdat alle schoolactiviteiten ineens in dubbele hoeveelheid op je af komen. En dat zijn er nogal wat, in december. Er moesten kerstkaarten gemaakt worden voor klasgenoten (2x), er moesten ingrediënten en eetgerei voor een kerstdiner meegegeven worden (2x), en dit jaar moesten er ook ingrediënten voor kerstpakketten voor de bouwvakkers meegegeven worden (2x). Dat laatste om de bouwvakkers die aan het nieuwe gebouw van de school werken een extra stimulans te geven om maar flink door te werken, zodat alles op tijd af komt. Ja, ik denk dat de door ons ingeleverde Bifi-worstjes echt aanzienlijk zullen meehelpen, bij dat proces. Dan kunnen wij later zeggen: “Zie je daar dat prachtige raam? Dat kom door onze worst!”.

Flip de Beer met zijn aviator-muts.

Dan hadden we ook nog Flip de Beer te logeren. Flip is de ietwat groezelige beer die ieder jaar een paar dagen bij elk kind uit de klas mag logeren. De bedoeling is dat er dan Leuke Dingen gedaan worden met Flip en daar een mooi verslagje van gemaakt wordt, dat dan weer op school voorgelezen kan worden. U begrijpt, een kind van zes maakt nog geen Mooie Verslagen, dus wie mag er dan weer aan de bak…? Juist ja. Helaas bevonden wij ons met z’n allen in de lappenmand, ten tijde van het bezoek. En eerlijk gezegd was Zoonlief na twee eerdere bezoekjes van Flip niet meer zo onder de indruk van zijn logé. Dus Flip maakte bar weinig mee. Wat doe je dan als creatieve moeder? Je haakt een muts voor Flip en je hebt gelijk weer een Verhaal. Overigens breide ik twee jaar eerder al de sjaal op de foto, wat tijdens een uitje naar de winkel verloor Flip zijn originele sjaal. Daar konden wij natuurlijk helemaal niks aan doen.

Muts-met-bloem voor de juf

Verder moest er ook nog een aardigheidje voor de juf bedacht worden (1x). Ik besloot om aan schaamteloze merchandising te doen en een zelfgehaakte muts te geven, natuurlijk voorzien van label. Eigenlijk uit nood geboren, want ik kon niet naar de winkel. Ik was de afgelopen week, net als half Nederland, Ziek. Met een hoofdletter. Snot, koorts, hoesten, keelpijn… noem het op en ik had het. Mooi op tijd voor kerst, zullen we maar zeggen.

Tussen de bedrijven door haakte ik nog wat bloemetjes waar ik broches van maakte voor de webwinkel (nog onder constructie) en begon ik aan een poncho voor Dochter. Een vrolijk gekleurd exemplaar met wit, lichtroze en donkerroze. En oh ja, ik deed ook nog iets met websites en dergelijke om mijn bedrijfjes op gang te krijgen.

Floortje met haar mooi nieuwe quilt van Omi

Nog iemand die niet stil kan zitten, is mijn moeder. Eerder dit jaar maakte ze al een quilt voor Thijs, en natuurlijk kon Floortje niet achterblijven. Dus voor haar verjaardag kreeg Floortje een prachtig Pipstyle quilt. Aangestoken door het geblog om haar heen, begon ze er zelf ook eentje. Meer van haar mooie creaties zijn vanaf heden te bewonderen op haar eigen blog.

Lekker bezig

Fotograferen bij kaarslicht blijft lastig…

Er komt nog best veel kijken bij het opstarten van een bedrijfje. Een groot deel van die bezigheden heeft te maken met Administratie. Niet mijn favoriete bezigheid, maar ach, als je voor je eigen bedrijfje bezig bent is het best te doen. De afgelopen dagen was ik dus voornamelijk bezig met het maken van Excelbestanden, het doorlezen van allerlei informatie en het proberen te vinden van een manier om al die ideeën die door mijn hoofd spoken op een overzichtelijke manier te noteren. Vandaag leek ik eindelijk weer wat overzicht te krijgen en kon ik weer wat creatief gaan doen. En prompt kreeg ik een opdracht. Of ik misschien een leuke bloemenbroche kon haken, om een saaie kinderjas op te fleuren. Ik wilde al een tijdje aan de slag met gehaakte bloemen, dus dat liet ik me geen twee keer zeggen. Op mijn favoriete inspiratiebron Pinterest vond ik al snel diverse patronen voor bloemetjes. En al even snel had ik er eentje klaar. Alhoewel ik hem best leuk vind, is hij mij nog niet ‘bloemig’ genoeg. Ook is ie nog wat te klein, voor mijn gevoel. Dus ik ga straks maar even een ander patroontje proberen.

Ook met daglicht is fotograferen met een
telefoon lastig: wat hier blauw lijkt, is in
het echt een prachtig diepdonkerpaars

Een andere opdracht was een babymutsje. In paars. En niet met roze, want de mama van de meisjesbaby in kwestie is anti-roze. U vraagt, wij draaien. Dus ik haakte iets met donkerpaars en veel-kleuren-maar-niet-roze. Ik moet nog wel even een voering maken denk ik, want ik denk dat zo’n wollig mutsje best kriebelt op een babybolletje.
Als hij af is mag ik direct door, want ik heb nog een paar bestellingen voor mutsjes liggen. Woohoo!

Deze week zal er verder niet veel tijd zijn voor crea-gedoe voor mezelf, denk ik. Dochterlief is in het weekend jarig en dus moeten er cadeaus gekocht worden en het huis mag alvast een klein beetje in kerststemming gebracht worden (met de boom wachten we altijd tot dochterlief jarig is geweest). Hopelijk kan ik nog wel wat tijd maken voor wat leuke kerstdecoraties. Die had ik vorig jaar al in de planning, maar toen kwam ik pas op eerste kerstdag op dat briljante idee, dus dat was een pietsje te laat. Een heel klein beetje maar.

Sik

Ziet u hem groeien, de sik? Of anders het punthoofd, dat ik langzaam aan begin te krijgen? Al anderhalf jaar ben ik op zoek naar werk. En ondanks mijn – al zeg ik het zelf – best aardige CV, krijg ik steeds nul op het rekest. Steeds weer dezelfde mail: ‘Andere kandidaten voldoen beter aan het door ons opgestelde profiel.’ En daar kan ik het dan mee doen. Met elke afwijzing neemt de frustratie toe. Want de tijd begint te dringen. Maar ja, daar trekt niemand zich verder wat van aan. Behalve ik en mijn punthoofd.
Als ik mijn dagelijkse zoektocht op de vacaturesites weer heb gehad, weer tig mails verstuurd heb en de eerste afwijzingen alweer binnen zijn, vlucht ik graag in wat gefröbel. Aangezien ik wat ADD-erig ben (maar als ik zo de crea-blogs lees ben ik daar niet alleen in), ligt er nooit slechts één projectje op de plank. Op dit moment liggen er minstens drie.

The poncho so far

Allereerst hebben we daar de poncho. Oftewel ‘het Project Zonder Einde’. Op zich ging het best lekker vlot, een tijdje. Maar toen was de wol op. Ik bedacht er een gebroken wit randje bij, maar de hele onderste rand wit vind ik niet zo leuk. En er moet nog zeker 10 cm aan de poncho. Gisteren vond ik in de winkel nog een bol grijs in dezelfde kleur, maar a) dat is een dikkere draad en b) dat is ook maar één bol en daar red ik het denk ik niet mee. Het project poncho is nu dus even gestrand tot ik bedacht heb hoe verder te gaan. Suggesties, iemand?

Tas-in-wording

Project twee is er een van het snelle. Een hele tijd geleden kocht ik een bol Zpaghetti in een prachtige taupekleur. Helemaal mijn ding. Ik ben nu bezig daar een tas van te maken. Door de dikke draad vliegen de centimeters eraan. Helaas dreigt ook dit project te stranden wegens een tekort aan draad. Ai. Voorlopig haak ik nog maar een eindje door, wie weet red ik het nog wel. En anders zit er niks op dan proberen de juiste kleur draad bij te bestellen.

En verder hebben we dan nog Mutsjes. Veel Mutsjes. Ik postte namelijk een foto van mijn mutsjes op een forum en spontaan kreeg ik allemaal bestellingen. Voor mutsjes-op-maat en zelfs eentje voor een mutsje met een bijpassende sjaal. Ieks! In opdracht haken is best eng, als je dat voor het eerst doet. Want wordt het wel mooi genoeg? En past het wel? En is de kleur wel zoals verwacht? En en en… Nou ja, ik begin maar gewoon te haken en zie wel waar het schip strandt. Het is in ieder geval een goede bezigheidstherapie.

En dan heb ik het nog niet eens over de ideeën die ik allemaal nog heb. Zo zag ik bij haar een fantastische deken. Ik zie hem al helemaal liggen, bij ons op de bank, in neutrale kleuren. Taupe, beige, grijs, wit… En dan heb ik nog een stapeltje Granny-achtige rondjes liggen waar ik iets van wil maken. Er liggen ook nog minstens twee stoffen te wachten tot ik er een rokje van maak, zoonlief wil ook nog graag een rugbyshirt en ik probeer al weken om leuke kerstversiersels te maken, maar ik kom er gewoon niet aan toe. Nou ja, voorlopig heb ik in ieder geval genoeg tijd. Dat dan weer wel.

Mutsjes en wat ander gedoe

Oehoe!

Ik had even geen zin in gefröbel, de afgelopen dagen. Dus grote naaiprojecten waren er niet. Teveel aan mijn hoofd. Het leek even allemaal zo onzinnig dat gehobby. Niet dat ik stil heb gezeten. Ik gooide de woonkamer weer eens compleet om, wat ook de nodige creativiteit (en spierballen) vergde. Het resultaat mag er -in mijn ogen- zijn: de kamer lijkt weer eens ruimer en ik vind het ook weer gezelliger geworden. Missie geslaagd dus.

Verder maakte ik nog even een creatief uitstapje. Ik ben altijd al gefascineerd geweest door digitale kunstwerken. Foto’s bewerken in Photoshop, tekenen in Illustrator, dat soort gedoe. Toen ik laatst een tutorial tegen kwam om zelf een leuk uiltje te tekenen in Adobe Illustrator kon ik het niet laten om het eens zelf uit te proberen. Dus terwijl de kinderen de intocht van de Sint volgden op tv, dook ik achter de laptop en ging aan de slag. Uiteindelijk ben ik er toch wel aardig wat uurtjes mee zoet geweest, maar voor een eerste uitprobeersel ben ik zeker niet ontevreden. Dat smaakt naar meer!

Links de keuze van Floortje, rechts die van mama

Tussen de bedrijven door heb ik nog wat gehaakt aan mijn poncho, helemaal niks doen kan ik niet. Maar het zat niet mee. Zal je altijd zien: ben je bijna klaar, is de wol op. Dus ik toog naar de Zeeman, want daar kocht ik vorig jaar de grijze wol, voor de hilarische prijs van 99 cent per bol. Maar wat ik al verwachtte: die kleur hadden ze natuurlijk niet meer. Wel trof ik daar een hele berg andere leuke kleuren, en dat bracht mijn creativiteit weer wat op gang.

Ons model showt muts nr. 1

In letterlijk een halve middag en een halve avond haakte ik twee mutsjes voor Floortje. Ik gebruikte dit patroon. Alhoewel er ‘woman’s‘ boven staat, viel het mutsje met de door mij gebruikte wol nogal klein uit. Gelukkig wel precies groot genoeg voor ons dametje. Dat dametje vond de mutsjes erg mooi geworden, maar weigerde mee te werken aan een fotoshoot. Meer dan onderstaande foto kreeg ik er niet uit geperst. Nu dan maar wachten tot het zo koud is dat ze niet zonder wíl. Een mens mag dromen toch?

Langzaam aan begint de creativiteit nu toch weer een beetje terug te komen. Vrijdag lag er opeens een envelop op de deurmat: de bestelde labels waren binnen! Eigenlijk wilde ik een fel rood label met daarop in wit de tekst geborduurd, maar dat kon niet. Dus ik deed een concessie en nam grijs met bordeauxrood. Dat ziet er een beetje uit zoals het klinkt: aan de saaie kant. Maar goed, dat mag de pret niet drukken. Vanmiddag voorzag ik dus mijn laatste maaksels van een label. Het ziet er toch wel erg stoer uit zo. Bijna echt!

Tadaaa!

Terwijl ik bezig was met het innaaien van de labels, veranderde ik ook ook nog even een jurk die ik eerder maakte, de petrolkleurig wikkeljurk. Die liet in de afwerking wat te wensen over en daar stoorde ik me mateloos aan. Dus ik haalde de naad los en deed hem netjes over. Want met zo’n mooi label kan het eindproduct niet achterblijven he?