Nieuw haakprojectje

Na alweer een meubel-verschuif-actie ben ik voor even helemaal tevreden met onze woonkamer. Ik hou van lichte, natuurlijke kleuren. Dat geeft me de broodnodige rust in ’t koppie. Maar met die druilerige grijze dagen van de laatste tijd, had ik toch net even iets meer nodig. Kleur om de boel wat op te frissen. En te doen alsof het echt lente is. Je moet wat he.
Geïnspireerd door haar haakte ik wat bloemetjes voor in de witte takken die we al een tijdje hebben staan. Ik gebruikte de kleuren die ik ook gebruikte voor de pip-style-onderzetters van een tijdje geleden. Lekker vrolijk!

Dat smaakte naar meer. Ik ben dus met een nieuw projectje begonnen: gehaakte kussenhoezen voor op de bank, op basis van simpele Granny Squares. Ben benieuwd hoe lang het duurt voor ik ze af heb, want één zo’n vierkantje kost echt bijna geen tijd. Heerlijk om weer wat te prutsen te hebben, terwijl ik voor de tv hang!

Maar dit weekend zal er niet veel mee gebeuren, vrees ik. De kinders gaan uit logeren en ik ga gebruik maken van de relatieve rust om Floortje’s kamer schilderen. Daar is één muur groen, van toen de kamer nog van Thijs was. Ik vind het persoonlijk wel leuk staan, in combinatie met de roze gordijnen, maar de prinses op de erwt is het daar niet mee eens. Niet met de muur en ook niet met de gordijnen (hoe is het toch mogelijk: roze, vogeltjes, what’s not to like?). Om te beginnen maak ik de muur dus maar wit. Dan kunnen we er nog alle kanten mee op. En als we dan toch bezig zijn, zal ik door het huis heen ook nog maar wat muurtjes bijwerken. Drie jaar in een huis wonen met kinderen en bijbehorend speelgoed laat toch z’n sporen na he…

Advertenties

Over de tijd die vliegt en andere dingen

Vanochtend bracht ik mijn grote kleine dochter voor het laatst naar ‘de kindjes’. Totaal ongemerkt vlogen er bijna vier jaren voorbij en opeens heb je dan twee schoolgaande kinderen. Wat een raar idee. Dus bracht ik haar weg met een mand vol (totaal inspiratieloze) traktaties. En een fototoestel om het feest vast te leggen. Ze is er wel aan toe, school. De laatste tijd wilde ze al liever naar school dan naar ‘de kindjes’ en sinds ze één keer in de week gaat wennen in haar nieuwe klas, moeten we ook op de andere schooldagen nog even bij haar klas kijken, als we Thijs hebben weggebracht. Voor mama breekt ook een nieuwe tijd aan, want waar het tot nu toe lastig genoeg was om één trage eter de lunch naar binnen gepraat te krijgen, hebben we er straks twee die op tijd weer op de fiets moeten zitten. Oh boy. Toch kijk ik er ook erg naar uit. Omdat we de BSO hebben opgezegd, komt het erop neer dat ik mijn kindjes eigenlijk vaker ga zien dan nu. En dat is ook wel weer erg gezellig!

Maar goed, in de tussentijd moet er ook gewerkt worden. Het opstarten van mijn eigen bedrijfjes heeft mij een totaal andere kijk op het begrip ‘werken’ gegeven. Tot nu toe had het nog het meeste weg van ‘doen wat ik moet doen en mijn tijd uit zitten’, maar nu denk ik ‘tijd is geld’ en vind ik het eigenlijk zonde als ik te weinig gedaan heb. Een avondje zitten haken op de bank krijgt ineens een hele andere betekenis, want nu is het van ‘lekker fröbelen’ opeens ‘research doen’ geworden. Nou ja, ik haak er niet minder om en het geeft ook niet minder plezier.
Gisteren stortte ik mij op het haken van bloemetjes. Ik was nog steeds niet helemaal tevreden na mijn vorige poging, dus haakte ik er lustig op los. Diverse patronen, garens en haaknaalden passeerden de revue. Het begint er steeds meer op te lijken. Net toen ik dacht de leukste gevonden te hebben, kwam ik op Pinterest een YouTube-tutorial tegen van een geweldige bloem met een popcorn-steek. Ik kan niet wachten tot ik die kan uitproberen, maar eerst moet er geadministreerd worden. En ontworpen. Want er moet een logo komen, een huisstijl en natuurlijk een website (of eigenlijk twee). En ik zou mezelf niet zijn als ik dat niet zélf zou willen doen, dus er is flink wat werk aan de winkel!

Dus ik ga snel aan de slag. Maar eerst mezelf moed in drinken. En dat moet natuurlijk in stijl. Toen we begin dit jaar in Edinburgh waren, ontdekte ik bij Starbucks de lekkerste drank ooit: een cocoa cappuccino. Een hemelse combinatie van chocolademelk en cappuccino. Ik probeerde de kunst af te kijken en sindsdien maak ik thuis een goed alternatief. Het recept is simpel: een scheutje chocoladesaus, daarop opgeklopte melk, een dubbele espresso, beetje cacaopoeder en een heel klein beetje kaneelsuiker. Gezond? Neuh, vast niet. Maar lekker!!
Op de foto dan meteen waar mijn wereld op dit moment om draait: haakwerkjes op de achtergrond en in mijn glas zie je nog net het lampje van de laptop die overuren draait. Dit alles voor een goed doel natuurlijk!

Lekker bezig

Fotograferen bij kaarslicht blijft lastig…

Er komt nog best veel kijken bij het opstarten van een bedrijfje. Een groot deel van die bezigheden heeft te maken met Administratie. Niet mijn favoriete bezigheid, maar ach, als je voor je eigen bedrijfje bezig bent is het best te doen. De afgelopen dagen was ik dus voornamelijk bezig met het maken van Excelbestanden, het doorlezen van allerlei informatie en het proberen te vinden van een manier om al die ideeën die door mijn hoofd spoken op een overzichtelijke manier te noteren. Vandaag leek ik eindelijk weer wat overzicht te krijgen en kon ik weer wat creatief gaan doen. En prompt kreeg ik een opdracht. Of ik misschien een leuke bloemenbroche kon haken, om een saaie kinderjas op te fleuren. Ik wilde al een tijdje aan de slag met gehaakte bloemen, dus dat liet ik me geen twee keer zeggen. Op mijn favoriete inspiratiebron Pinterest vond ik al snel diverse patronen voor bloemetjes. En al even snel had ik er eentje klaar. Alhoewel ik hem best leuk vind, is hij mij nog niet ‘bloemig’ genoeg. Ook is ie nog wat te klein, voor mijn gevoel. Dus ik ga straks maar even een ander patroontje proberen.

Ook met daglicht is fotograferen met een
telefoon lastig: wat hier blauw lijkt, is in
het echt een prachtig diepdonkerpaars

Een andere opdracht was een babymutsje. In paars. En niet met roze, want de mama van de meisjesbaby in kwestie is anti-roze. U vraagt, wij draaien. Dus ik haakte iets met donkerpaars en veel-kleuren-maar-niet-roze. Ik moet nog wel even een voering maken denk ik, want ik denk dat zo’n wollig mutsje best kriebelt op een babybolletje.
Als hij af is mag ik direct door, want ik heb nog een paar bestellingen voor mutsjes liggen. Woohoo!

Deze week zal er verder niet veel tijd zijn voor crea-gedoe voor mezelf, denk ik. Dochterlief is in het weekend jarig en dus moeten er cadeaus gekocht worden en het huis mag alvast een klein beetje in kerststemming gebracht worden (met de boom wachten we altijd tot dochterlief jarig is geweest). Hopelijk kan ik nog wel wat tijd maken voor wat leuke kerstdecoraties. Die had ik vorig jaar al in de planning, maar toen kwam ik pas op eerste kerstdag op dat briljante idee, dus dat was een pietsje te laat. Een heel klein beetje maar.