Nieuw begin

Een nieuw (school)jaar, een nieuw begin. Nieuwe schema’s, nieuwe activiteiten, nieuwe plannen en … een nieuwe blog. Blogger beviel mij steeds minder, qua uiterlijk. Net niet strak genoeg, net niet genoeg mogelijkheden om het naar mijn eigen hand te zetten. En ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen uit te proberen. Dus daarom ga ik vanaf nu hier verder. Wees welkom!

Maar eerst nog even een korte samenvatting van wat ik de afgelopen twee maanden heb gedaan.

Op de valreep móest ik voor de vakantie nog een jurk maken voor mezelf. Het werd de Harlequin dress van La Maison Victor in een prachtige Herringbone van Nani Iro. Ik moest er flink wat aan verbouwen, want het geheel deed erg hobbezakkerig aan (maar dat zal ongetwijfeld met mijn niet-kloppende verhoudingen te maken hebben). Uiteindelijk was de jurk nèt op tijd klaar voor de vakantie en… nam ik hem niet mee. Ah well. Volgende keer beter. Het stofje draagt in ieder geval heerlijk, zo zacht en luchtig. Nu alleen nog bedenken hoe ik hem kan stylen zodat ik er niet uitzie als een Romein…

Harlequin dress in Nani Iro

Harlequin Dress in Nani Iro Herringbone

Dan was er de zaaaaaaalige vakantie. We trokken voor twee weken naar een camping in Le Thor (vlakbij Avignon) en deden daar (vrijwel) niets. Afgezien van een paar kleine bezoekjes naar pittoreske plaatsjes en een kasteel (waar wij allemaal zelf mochten schieten met een kruisboog!) vertoefden we voornamelijk langs de kant van het zwembad. De meest relaxte vakantie tot nu toe!

Vakantie 2014

Vakantie 2014: Les Baux de Provence; Glanum; St. Rémy de Provence; Avignon; Gordes; l’Isle sur la Sorgue

Onderweg in de auto begon ik aan een nieuw haakproject. Geïnspireerd door haar begon ik aan een South Bay Shawlette. Ik haakte nog nooit eerder in de auto, maar dat was voor mij een openbaring. Laten we zeggen dat ik van het stuk Lyon-Avignon bijzonder weinig heb meegekregen en aangenaam verrast was toen we op de plaats van bestemming arriveerden. De sjaal is nog niet af, maar aangezien zwemlessen en hockeytrainingen nu een groot deel van mijn programma vullen, komt er weer behoorlijk schot in.

South Bay Shawlette

South Bay Shawlette in the making

Floortje maakte bij thuiskomst van vakantie (met wat hulp van mij 😉 ) haar eigen gymtas! Ze zocht zelf de stoffen uit en mocht ‘gas geven’ en af en toe ‘sturen’ bij de naaimachine. Ik flockte haar naam en een leuk plaatje erop et voilá: een uurtje later was daar een gymtas.

Gymtas by Floortje

Gymtas by Floortje

Ik bakte, bakte en bakte. Want wie zegt dat je geen lekkere dingen kunt maken als je gezond eet? Dus gewapend met de boeken van Amber Albarda trok ik mij terug in de keuken en bakte er lustig op los. Yum!

Omeletmuffins; pizza van speltmeel met tapenade en courgette; biscotti van speltmeel

Omeletmuffins met geitenkaas en zongedroogde tomaat; pizza van speltmeel met tapenade en courgette; biscotti van speltmeel met amandelen en cranberries. Alles suikervrij!

De naaimachine raakte ik de afgelopen twee maanden verder niet aan, maar momenteel ligt er een berg tafelzeil naast te wachten om getransformeerd te worden tot een fietsmand-tas. Dus I’ll be back soon!

Oh ja, om mijn nieuwe blog goed te volgen moeten jullie natuurlijk wel even mijn nieuwe adres noteren en/of aanpassen in Bloglovin:

https://mooivanmo.wordpress.com
Follow my blog with Bloglovin

Gymtas

Een tijd geleden maakte ik een gymtas voor Thijs. Daar was hij heel tevreden mee. De tas zat nog goed in elkaar en had nog jaren meegekund. Ware het niet dat mijn lieve zoon zijn complete rugzak met daarin zijn (gevulde) gymtas is kwijtgeraakt op school. Het is mij een raadsel hoe zoiets kan, maar 8-jarige jongetjes hebben schijnbaar bijzondere gaven op dit gebied.

Omdat de tas na verwoede zoektochten niet opdook, moest er een nieuwe komen. Ik vroeg aan zoonlief wat zijn wensen waren, maar die waren simpel: precies dezelfde gymtas moest er komen.
Het denim stofje dat ik eerder gebruikte had ik niet meer liggen, dus het werd een effen blauwe. En de voering kreeg een klein ruitje in plaats van een grote. Maar voor de rest is ie helemaal hetzelfde.

En de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want een week nadat zoonlief zijn nieuwe tas in gebruik nam, dook de oude op wonderbaarlijke wijze ook weer op. Dus nu heeft hij er twee. Nou ja, je weet maar nooit…

Ik flock, jij flockt, wij hebben geflockt

Het leek alsof iedereen in blogland al eens flockte. Alleen ik had het nog nooit uitgeprobeerd. Ook bij het maken van gymtassen liep ik schromelijk achter. Dus toen zoonlief naar groep 3 ging en een gymtas nodig had, zag ik mijn kans schoon. In een half uurtje draaide ik volgens haar beproefde patroon een gymtas in elkaar. En daarop flockte ik zijn naam.

Toen ik Thijs ophaalde bij een vriendje en trots vertelde dat ik een gymtas had gemaakt, zei het betreffende vriendje: ‘Maar is die wel vet?’. Waarop ik informeerde wat een tas dan ‘vet‘ maakt. Nou, dan moest er een sportplaatje op zitten. Thijs beaamde dit. Dus ’s avonds flockte ik braaf verder. Een hockey-pictogram, omdat zoonlief dol is op hockey. (Met als wrange ondertoon dat de plaatselijke hockeyclub hutje-mutje vol zit en wij te laat waren voor de jaarlijkse loting, en zijn kans om hier te hockeyen nu vrijwel nihil is. Arm schaap.)