So much to do, so little time…

Het lijkt alsof ik de afgelopen tijd niets gedaan heb, zo weinig postte ik hier. Maar niets is minder waar. Ik had het enorm druk. Het lijkt wel alsof die laatste schoolweken voor de vakantie dubbel zo hard gaan als de weken ervoor. En er moet ook opeens van alles gedaan worden dat afwijkt van het normale. Voor mijn gevoel loop ik dus alleen maar te rennen en te vliegen en probeer ik wanhopig al dat afwijkends te onthouden.

Ik begon ook weer met hardlopen, netjes 3x per week (nou ja, in theorie dan). Hopelijk houd ik het deze keer wat langer vol. Ik heb in ieder geval een flinke stok achter de deur. Ik ben namelijk geïnterviewd voor het blog ‘Ren mama, ren‘. Nu het zo zwart op wit staat dat ik hardloop, kan ik moeilijk opgeven he?

De enige tijd die ik doorbracht achter de naaimachine, was in opdracht van de juf van Thijs. Voor de braderie op de voorlaatste schooldag wilde de juf met de klas een strandtas versieren. De kinderen in de klas knipten uit gekleurde stoffen diverse zeedieren en de vraag was of ik die eventjes op de tas wilde bevestigen. Tuurlijk wilde ik dat.
Ik dacht, dat strijk ik er even op met Vliesofix. Maar toen wist ik nog niet dat Vliesofix niet bedoeld is voor een eeuwigdurende hechting. Dus toen ik een uurtje na het opstrijken weer boven kwam, lag de helft er weer af. Ai. Daarop besloot ik de zijnaad van de tas los te halen en de boel erop te appliceren met de naaimachine. Meer werk, maar het resultaat mag er wezen. En ik weet nu dat ik de volgende keer textiellijm moet nemen, dat blijft schijnbaar wél zitten.

Dat ik niet aan naaien toe kwam, wil niet zeggen dat ik niet met mijn hoofd bij creatieve dingen zat. Ik zag nog wel kans om wat stoffen in te slaan voor toekomstige projecten: een leuk blauw-wit ruitje voor een Zsazsa-rokje voor mezelf en een mooie denimkleurige tricot voor nog een Zsazsa-halterjurk. Dan moet ik nog verder met het Seesaw-shirt uit de laatste Ottobre voor Floortje. En dit alles moet dan het liefst nog voor onze vakantie af. En dan wil ik eigenlijk ook nog een afscheidscadeautje voor de juf maken. En ik moet nog een leuk haakprojectje verzinnen voor op vakantie (en daar materialen voor inslaan). Ik voorzie nachtwerk.

Halterjurk Van Katoen

Eindelijk is ie af, de halterjurk van Madame Zsazsa. Het patroon was erg simpel. Met het daadwerkelijke naaien ben ik denk ik een uurtje bezig geweest.

Maar toen kwam de ellende. Ik had het voorpand een maatje groter genomen om mijn ‘meisjes’ beter te kunnen herbergen. Of dat de oorzaak was weet ik niet, maar het achterpand bleek na het in elkaar zetten te groot bovenaan. En dan bedoel ik niet zomaar ‘te groot’, maar ruim 10 centimeter te groot. Ik bedacht me dat het de pasvorm niet ten goede zou komen als ik zomaar de zijnaad zou innemen, dus maakte ik twee wat onze zuiderburen ‘nepen’ noemen, in het achterpand.

Ik was tevreden met het resultaat en stikte de boel ter decoratie door met een tweelingnaald. En toen werd het nog ellendiger. Door het stiksel begonnen de randen te golven. En werd het achterpand wéér te groot. Er kon wéér zeker 10 centimeter af. Amai zeg. Dus ik tornde het stiksel geduldig *ahum* los, maakte de nepen nóg groter en paste de jurk deze keer extra goed door. Het doorstikken deed ik ditmaal met een elastische tricotsteek, in de hoop dat dit het golven tegen zou gaan. Het geeft ook wel een leuk effect, een heus sierrandje!

Helaas is het ook nu weer wat gaan golven en is het achterpand ook weer een klein beetje lubberig bovenaan. Maar het is wel gezegend zo. Ik kan in ieder geval de zon in!

1) Waarom ik erbij sta als een bodybuilder weet ik niet                                   
2) De belegjes zijn in een fris limegroen afgewerkt                                         
3) De achterkant ziet er in het echt netter uit dan op de pop                            
4) De pop (tot nu toe nog naamloos) heeft een lelijk hemd aan, dat helpt niet

Door dit projectje begin ik eindelijk te snappen wat anderen tegen tricot hebben. Wát een ellende! Het golft, rekt, lubbert en doet alles wat je er niet van verwacht. Tot nu toe heb ik er nooit zoveel moeite mee gehad. Maar misschien ligt mijn lat inmiddels wat hoger, dat kan natuurlijk ook. Want eerst was ik al blij als iets in elkaar zat en ook blééf zitten, nu wil ik dat de details ook kloppen en de afwerking perfect is. Tsja. Zelfs de locker hielp niet en ik begon alweer het internet af te struinen op zoek naar informatie over betere lockers (die wél een differentieel hebben, bijvoorbeeld. Of die met een mooie coverlocksteek een tweelingnaald overbodig maken.). Maar ja, mijn groene vingers zijn niet zó groen dat ik geldbomen kan laten ontspruiten in onze achtertuin. Inmiddels verlang ik in ieder geval hevig naar een no nonsense stuk katoen. O zo.

Onwillige modellen

Nu het zomerweer weer vertrokken is en de herfst weer in lijkt te zetten, breng ik weer wat meer tijd door in mijn werkkamer. Daar rolden deze week dan ook twee projecten van de band.

Het eerste was direct vrij ambitieus. Van een oude broek van mijn moeder maakte ik een bermuda voor Thijs. De broek had oorspronkelijk paspelzakken achterop, steekzakken voor en een rits. Op mijn patroon stonden die ook allemaal en ik vond het eigenlijk zonde om dat allemaal opnieuw te moeten maken. Ik ontmantelde de broek volledig en met veel gepuzzel verknipte ik de broek zó, dat ik al die onderdelen kon behouden. Zelfs de tailleband kon ik recyclen, inclusief origineel knoopsgat. Ik voegde zakken op de zijkant toe, maakte een gekleurde voering in de omslag en verving de knopen door stoerdere exemplaren. (Dit alles volgens het patroon ‘Bob’ uit de Ottobre van dit seizoen.) Ook voegde ik nog wat knoopsgatelastiek toe, want dat ventje van mij is maar een smalletje. Ik was stukken sneller klaar geweest als ik alles gewoon from scratch had gedaan, maar leuk was het wel.
Fatsoenlijke foto’s op model heb ik niet. Meneer vond het een hele mooie broek, maar is in de fase dat hij nergens zin in heeft. Dus zeker niet in iets saaaaaaais als het passen van een broek. U zult het dus moeten doen met de broek op een hangertje.

Project twee was een halter-zomerjurkje voor Floortje. Een Xenia van Farbenmix. Alhoewel er op het patroon stond dat het erg smal viel en ik de aanwijzingen over ‘een grotere maat dan normaal kiezen’ in de wind sloeg, hield ik aan de achterkant nog zeker 10 cm over. Ai. Uiteindelijk kon ik het oplossen door een tunneltje met elastiek in de achterpas te verwerken. Maar de volgende keer kiezen we dus minimaal een maatje kleiner.
Helaas ook bij dit project een onwillig model. Aandoen was hier het probleem niet. Ze vond de jurk zo mooi dat ze hem direct aan wilde houden. Maar stil staan, ho maar. Nou ja, het geeft een vaag idee hoe het jurkje eruit ziet.

 
De volgende projecten liggen ook alweer geknipt en wel klaar. Een t-shirt met watervalhals voor mezelf en een t-shirtje voor Floortje. Maar ik denk dat ik een ander project laat voorkruipen. Mijn smeekbede aan de Madame heeft geholpen en ze heeft het patroon voor de halterjurk die ik zo graag wilde maken online gezet! Helaas is onze printer stuk, anders had ik nu niet deze post zitten schrijven, maar was ik direct aan het printen en plakken gegaan. Misschien dan toch maar even verder met de andere projecten…