Honeycomb Cowl

Al een hele tijd geleden begon ik aan de honeycomb cowl. Mijn eerste project op rondbreinaalden. Toen ik de slag eenmaal te pakken had, bleek het een lekker projectje om wat tijd mee te doden. Zo kwam ik menig zwemles van Thijs breiend door. En ook tijdens avondjes op de bank voor de tv bleek het een dankbaar project.

Gisterenavond legde ik de laatste hand aan de sjaal. Ik ben er niet geheel tevreden over. Zo zie je duidelijk dat ik in het begin de slag nog te pakken moest krijgen: het laatst gebreide stuk ziet er beduidend beter uit. En ook valt de uitstraling van het geheel me tegen, maar dat ligt denk ik vooral aan het feit dat ik voor dit uitprobeersel goedkope Zeemanwol gebruikte. Ik dacht dus dat dit project ergens achterin een kast zou verdwijnen. Maar wat schetste mijn verbazing? Dochterlief vond hem erg mooi en wilde hem zowaar om toen ze vanmiddag buiten ging spelen. Uit zichzelf. En wie mijn dochter kent, weet dat zij met een sjaal toch geen vanzelfsprekendheid is. Dus mijn eindconclusie is dat het project geslaagd is!
Inmiddels zit ik te broeden op een nieuw haak- of breiproject, want de zwemlessen zullen nog wel een tijdje doorgaan. (Al heb ik de goede hoop dat het A-diploma misschien nog nèt gaat lukken voor de zomervakantie.) Ondertussen ben ik wel een beetje begonnen met het verwerken van mijn stoffen die ik op het Stoffenspektakel kocht. Gisteren tekende ik de patronen voor een jurkje voor mezelf en een joggingbroek voor Thijs. Vandaag knipte ik de stof voor de jurk en naaide ik vast wat stukken aan elkaar. Het ziet er veelbelovend uit! Maar daarover later meer.

Advertenties

Sjaal

Ik ben niet zo’n breier. Vroeger deed ik weleens een poging, maar die strandde meestal halverwege. Haken vind ik leuker. Geen geëmmer met steken die je per ongeluk hebt laten vallen en waar je pas een halve meter later achter komt. Geen gezwier en gezwaai met die lange pennen. En op een of andere manier minder saai om te doen.
Maar toen ik pas geleden een aantal blogs ontdekte waarop de meest prachtige breisels voorbij kwamen (zoals bijvoorbeeld http://katedaviesdesigns.com/ , https://brooklyntweed.net/blog/ en http://tricobsession.blogspot.nl/), begon het bij mij toch ernstig te kriebelen. Want hoe moeilijk kon dat breien nou toch zijn? En wat een geweldig mooie dingen kan je daar toch mee maken!

Dus zocht ik vorige week in mijn stapel wol-en-aanverwanten, en koos een heerlijke dikke draad uit (Schaapjeswol Peru) en begon maar wat te doen. Het werd een colsjaal, eentje zonder patroon. Ik vond een paar breipennen maat 12, zette 24 steken op en breide eerst wat toeren recht en averecht. En daarna ging ik helemaal los en breide ik een dubbele gerstekorrel. Jaja, ik durf wel he. Aan het einde weer wat rijtjes recht en averecht et voilá: een paar dagen later hadden we een colsjaal. Ik naaide de einden een beetje overlappend over elkaar vast en maakte er drie grote knopen op die ik op het Stoffenspektakel vond. En was vervolgens erg tevreden met het resultaat. Dit smaakt absoluut naar meer!

Mocht u zich afvragen wat er gebeurd is met de honeycomb cowl waar ik enige tijd geleden mee begon: die vordert ook nog gestaag. Maar ik moet bekennen dat ik die 280 (?) steken op de (cirkel)naalden wel een heel stuk saaier vind om af te maken.

Bandwerk deel 1 en 2

Na de uiterst grondige voorbereiding van gisteren en eergisteren kon ik vandaag zó aan de slag. Ik vertrok tegen drieën naar boven en rond etenstijd had ik al twee kledingstukken gefabriceerd. Daar houden we van.

Het eerste dat klaar was, was het strokenrokje. Simpeler dan dit kan het eigenlijk niet. Vier stroken, de bovenste met een tunneltje voor een elastiek en de overige drie afgewerkt met een rolzoompje op de locker. En die laatste drie zijn dan samen aan de eerste gerimpeld. Nog een strikje erop ter afwerking et voilá, madame is een rokje rijker.

Het tweede project was ook niet heel ingewikkeld. Ik maakte het patroon al eerder. Toen maakte ik hem van tricot, nu van katoen. Het naaien ging prima, maar de pasvorm viel me wat tegen. De rug en schouders sloten niet goed aan. En ook de halsopening vond ik niet erg mooi. Pas later besefte ik me dat in het originele patroon een brede strook gebruikt wordt langs de halslijn en niet alleen een biaisbandje, wat dus die rare grote halsopening voor een groot deel verhelpt. (En nu ik zo nadenk, ook waarschijnlijk het rug-probleem.). Maar dat heldere inzicht kwam pas toen alles al in elkaar zat. Het rug-probleem poogde ik op te lossen door een plooi in het midden van het achterpand te stikken. Ik moet het nog even zien op model, maar ik denk dat dit wel een stuk helpt. En anders haal ik het biaisbandje eraf en komt er alsnog een strook aan. Dat kan natuurlijk ook.

Morgen verder met het volgende project, maar nu eerst op de bank met mijn breiwerkje (de honeycomb cowl). Dat vordert gestaag. Ik moet zeggen dat ik er nog niet helemaal uit ben of ik breien nou echt wel leuk vind, maar voorlopig geef ik het maar het voordeel van de twijfel. En met een beetje mazzel is de sjaal dan af voor de lente eindelijk écht gaat komen.

My life in a nutshell

Deze foto somt mijn leven goed op. De laptop, die vrijwel altijd aan staat. Het handwerkje, waar in verloren minuutjes aan gewerkt wordt. Meestal met laptop of tv op de achtergrond. Of beide, want je hebt ADD of je hebt het niet. :)) Het kopje thee binnen handbereik. En de eeuwige zonnebril (die ik vaak pas ’s avonds voor ik naar bed ga van mijn hoofd pluk). De stuiterende kinderen (met bijbehorende rommel) dient u er zelf bij te denken.

Op de foto trouwens de honeycomb cowl waar ik aan begonnen ben. Na wat opstartproblemen (hoe werkte dat opzetten toch ook alweer??) zit ik nu in een lekker breiritme. In 2015 is ie vast af.