KCWC, day 7. Also known as Disaster Day

Vandaag was het de laatste dag van de Kids Clothes Week Challenge. Ik heb me braaf aan de regels gehouden en heb elke dag minstens een uur besteed aan het naaien van kinderkleding. Meer dan dat zelfs, want ik begon vorige week vrijdag al met de voorbereidingen en dus duurde mijn week wel 10 dagen. En ik besteedde elke dag minstens 4 uur aan het naaien en alles eromheen.
Ik vond het erg leuk om mee te doen. Zo met het oog van de wereld op je gericht (nou ja, dat valt ook wel mee) heb ik mijn grenzen verlegd, andere patronen geprobeerd, andere stoffen. En dat beviel erg goed!

Today was the last day of the Kids Clothes Week Challenge. I stuck to the rules and spent at least an hour every day sewing. More than that, actually, because I started preparing last friday and so this week has lasted for 10 days. And I spent almost 4 hours sewing everyday
I loved taking part in the challenge. With the whole world watching (well…) I tried new patterns, new fabrics and I really liked it!
— — —

Ik begon vandaag met het aanpassen van een project van gisteren: de Albertine-jurk van Citronille. Zoals ik gisteren al schreef, kortte ik de jurk in tot tuniek en deed ik een elastiekje onderin de mouwen om ze minder wijd te maken. Ik vind hem een stuk pittiger geworden zo. Maar we hebben hem nog niet aan kunnen passen.

I started this day adjusting yesterday’s project: Citronille’s Albertine dress. As I wrote yesterday, I shortened it to tunic length and I put a piece of elastic in the bottom of the sleeves to make them a bit narrower. I like it better like this, it spices things up a little. We haven’t tried it on yet, but I’m sure it will look better.

Het tweede project was een joggingbroek (Ottobre 4/2013 – Ultimate Casual) voor Thijs. En dat project luidde Disaster Day in. Stap één was het maken van twee knoopsgaten in de tailleband, waar een touwtje doorheen moest. En daar stagneerde het. Want mijn knoopsgatvoetje weigerde dienst. Echt volledig. Het enige dat eruit kwam waren ieniemienie knoopsgaatjes. En wat ik ook deed, groter werden ze niet. Gelukkig had ik het eerst op een proeflapje geprobeerd, dus de schade bleef beperkt. Ik besloot dus maar om dat deel over te slaan. Hopelijk blijft de broek ook hangen zonder touwtje.
Toen was er nog de kwestie van de zakken, die anders in elkaar bleken te steken dan ik dacht. Maar gelukkig kon ik dat nog oplossen. Zoonlief was in ieder geval erg enthousiast. Hij past goed, staat leuk en het kind is er blij mee.Wat wil je nog meer. (Nou ja, dat het kind ermee wil poseren, bijvoorbeeld.)

Today’s second project was a pair of sweatpants (Ottobre 4/2013 – Ultimate Casual) voor Thijs. And that was the start of Disaster Day. Step one was making two buttonholes in the waistband, to accomodate a string. And that’s where it went wrong. Because my buttonhole-foot completely gave up. The only thing it produced were teeny tiny little buttonholes. And I couldn’t make them bigger, whatever I tried. Fortunately I tried it out on a scrap first, so no damage done. I decided to leave out the buttonholes and string, and now I’m praying the pants will stay up without them.
Then there were the pockets, which worked differently than I thought. But luckily I managed to fix that. My son was very happy with the end result. It fits well, looks good and he’s happy. What more could a mommy want! (Well, that he wants to have his picture taken with it for example…)


Tegen de avond begon ik nog een snel extra projectje: een raglan t-shirt voor Floortje (Ottobre 4/2013 – Fall Basic). Het begon ermee dat ik niet genoeg stof bleek te hebben voor zowel het lijfje als de mouwen. Nou ja, ander kleurtje voor de mouwen dan maar. In totaal lockte ik door maar liefst 3 spelden heen en bij de laatste keer ging dat met zo’n kracht dat de naald van de lockmachine dwars door midden ging en ergens in mijn haar landde (ik heb de resten nog niet allemaal gevonden). Toch was het shirt nog snel klaar en hij is erg leuk geworden. Ik maakte hem af met een strijkapplicatie, wat mij nog een kleine hartverzakking bezorgde. Na het opstrijken tilde ik de bout op en zag op het shirt… een prachtige strijkboutvormige donkere plek. Aaaargh!!! Gelukkig bleek dat na een tijdje weg te trekken. Pfieuw, wat een opluchting!

When the evening started I decided to make another quick project for Floortje. The Fall Basic Raglan T-Shirt again, from Ottobre 4/2013. First it turned out that I didn’t have enough fabric for the whole shirt. So I made the sleeves from another fabric. I serged through 3 pins in total and with the last one the needle of the serger shattered into tiny pieces that landed in my hair (haven’t found all of them yet I think). The shirt was finished quickly, in spite of all that and I like it very much. I finished it with an iron-on application, which almost caused a hartattack. Because when I lifted my iron, there was this dark, iron-shaped stain. Aaargh! Fortunately it went away after a while. What a relieve!



Je zou zeggen dat ik na deze week wel even genoeg heb gehad van de naaimachine, maar het tegendeel is waar. Ik heb juist enorm veel zin gekregen om voor mezelf aan de slag te gaan. Dus wie weet zit morgen weer achter de machine…

One would think that after this week I would have totally had it with sewing, but the fact is: it makes me want to create even more! For myself this time. So who knows, I might be sitting behind the machine tomorrow…

KCWC, day 5 and 6

Op dag 5 en 6 van de Kids Clothes Week Challenge maakte ik twee kledingstukken. Ik begon met het geweldige patroon van Citronille, Albertine. De beschrijving was in het Frans, dat schrikte me in eerste instantie wat af. Want mijn Frans is best aardig, maar naaitermen volgen is toch andere koek. Maar gelukkig bleek je met gezond verstand (en een slimme buurvrouw) ook een heel eind te komen. Het patroon valt wel erg ruim, maatje kleiner had ook makkelijk gekund. En sowieso mogen de elastiekjes op de schouders wel minimaal 4 cm korter per kant.

Uiteraard, zou ik haast zeggen, was dochterlief niet blij met het resultaat. De jurk gaat daarom nog ingekort worden tot tuniek en in de onderkant van de mouwen ga ik een tunneltje maken met elastiek (dan wordt hij een beetje zoals de mouw rechts op de foto), zodat de mouwen niet zo wijd vallen. Hopelijk wordt ie dan wel gedragen.

I made two pieces on day 5 and 6 of Kids Clothes Week Challenge. I started with a beautiful pattern by Citronille, Albertine. The instructions were in French, which scared me a little at first. Because although my French is quite OK, sewing in French is a different ballgame. But luckily some good thinking (and a clever neighbour) were all that was needed to succeed. The sizing is quite big, one size smaller would have been more than OK. The pieces of elastic on the shoulder were too big as well, I took off 4 cm’s on both sides.

Off course my daughter wasn’t happy with the result – again. So I agreed to shorten the dress to a tunic length and I wil add a small tunnel with elastic on the bottom of the sleeves, so they will be a little tighter (it will look a little like the right sleeve on the picture). Hopefully, she will wear it then.

Tussen de bedrijven door schoof ik weer eens wat met meubilair. Toen ik deze week beneden werkte, vond ik het wel heel fijn dat ik om mijn naaitafel heen kon lopen. Dat wilde ik boven eigenlijk ook wel (zo was het). Gelukkig bleek het te passen en nu ben ik weer helemaal happy met mijn werkkamer. Ik heb er vandaag dan ook heerlijk zitten werken.

In between all the sewing I moved around some furniture. When working downstairs this week, I liked being able to move around the table. I wanted that in my craft room as well (it used to be like this) . Fortunately it all worked out and now I’m totally happy again with the space. I spent some lovely hours there today!

Project twee was de Slouchi Cardigan van Heidi and Finn. Een leuk en makkelijk patroontje om te maken, met een heel duidelijke stap-voor-stap beschrijving. Ik week slechts op één punt af van die beschrijving. De halsbies die eraan gezet moet worden bestaat namelijk uit twee delen (kan haast niet anders bij een strook van 160 cm) en als je de beschrijving volgt, komt de naad van die twee delen ergens op een schouder of zo uit. En dat kan niet he. Dat willen wij netjes in het midden hebben. Dus lockte ik eerst het hele vest in elkaar en zette ik de bies er daarna zo aan dat de naden precies in het midden kwamen.

Ook hier geen succes, dochter vindt de mouwen niet fijn zitten. Te strak. Ik geef het op. Morgen staat er een joggingbroek voor zoonlief op het programma.

Project number two was Heidi and Finn’s Slouchy Cardigan. A very nice and easy pattern, which comes with a very clear step-by-step tutorial. I only diverged from it at one point. The piece of fabric which follows the neckline consists of two parts (which is almost inevitable as it is 160 cm long). If you follow the instrucions, the seam of the necktape ends up somewhere near a shoulder. And we don’t want that, do we. We want to have those seams in the middle. So I first put the whole cardigan together and then serged te necktape to it, making sure the seams were slap bang in the middle.

Again, no succes with my daughter. She doesn’t like the sleeves. Too tight. I give up. Tomorrow I will be sewing sweatpants for my son.

KCWC, dag 2, 3 en 4

Mocht u denken dat ik de afgelopen dagen stil zat, dan heeft u het mis. Ik was achter de schermen druk bezig met de Kids Clothes Week Challenge.
Het begon dinsdag allemaal erg voorspoedig. Ik was begonnen aan het sweatshirt (Ottobre 4/2013 – 27 Beagle Boy) voor Thijs en dat ging als een zonnetje. Tot ik bedacht had om iets te veranderen aan het patroon en vanaf dat moment liep alles mis. De ellende was dat het allemaal mis ging ná het locken. Dus de rest van dinsdag en woensdag besteedde ik aan het lostornen van 4-draadse locksels (van de capuchon en de mouwen) én het lostornen van de bies langs de capuchon, die tot twee keer toe mis ging. Wat ik uiteraard met een extra stevig stiksel had genaaid. Helaas bedacht ik pas gisteren aan het eind van de middag eens te googlen naar een handige manier om een locknaad los te tornen. Dat had me anderhalve dag bespaard. Ah well…

If you thought I haven’t done anything the last couple of days you’re wrong. Behind the scenes I was very busy with the Kids Clothes Week Challenge.
It all started out swimmingly on tuesday. I started on a sweatshirt for Thijs
(Ottobre 4/2013 – 27 Beagle Boy) and I went great. Until I decided to change something in the pattern. And then it all started going wrong. And of course I had been serging with 4 threads… So I spent the rest of tuesday ánd wednesday unpicking those wretched threads (from the hood and two sleeves). I also ruined the binding along the hood (of course fixed with an extra sturdy stitch). Twice. So I had to unpick that too. Unfortunately I only thought of Googling for an easy way to unpick serger seams at the end of day two. Which, as it turned out, would have saved me a day and a half. Ah well…

In de tussentijd deed ik nog wel wat leuks (behalve draken van kinderen entertainen). Dochterlief vond de naaimachine namelijk opeens machtig interessant, dus die wilde het weleens zelf proberen. Nou ja, waarom ook niet. We maakten samen een jurkje voor haar pop (die ik al eerder zelf maakte). Floortje gaf zelf ‘gas’ en af en toe stuurde ze ook wat. En ik was trots!

In the meantime I had some fun (beside entertaining some very boisterous kids). My daughter suddenly was very interested in the sewing machine and she wanted to have a go at it herself. Oh well, why not. Together we made a dress for her doll (which I made myself a while back). Floortje pushed the pedal and every now and then she steered the fabric as well. And I was very proud!

Vandaag ging ik dan eindelijk verder met het échte naaiwerk. En ik ging als een trein. Nog voor de lunch was de sweater klaar en na de lunch maakte ik in minder dan een half uur nog een raglan t-shirt (Ottobre 4-2013 – 12 Fall Basic) voor Floortje. Helaas waren de kinderen te druk voor een fotoshoot, dus u moet het weer doen met koelkastfoto’s.

Today I finally got round to some real sewing again. And I was on a roll. Before lunch I finished the sweater, and after I made Floortje a raglan T-shirt (Ottobre 4-2013 – 12 Fall Basic), in less than half an hour! Unfortunately the kids were too busy for a photoshoot today, so fridgepics it is again.

Ik had de smaak zó te pakken, dat ik meteen nog 3 patronen tekende en knipte: een joggingbroek voor Thijs, en een Slouchy Cardi en een beeldig jurkje van Citronille (Albertine) voor Floortje. Ze zagen er allemaal niet heel ingewikkeld uit, dus ik ben benieuwd wat ik morgen te tonen heb…

I was so thrilled it all went so smoothly, that I cut out 3 more patterns: sweatpants for Thijs, and a Slouchy Cardi and a lovely dress by Citronille (Albertine) for Floortje. They all look fairly simple, so I wonder what I’ll be able to show you tomorrow!

Voila Blouse

Ik besteedde het afgelopen weekeinde aan de voorbereidingen: patronen overtrekken, stoffen knippen en de laatste benodigdheden kopen. Vandaag was het dag één van de Kids Clothes Week Challenge. Vandaag was het ook dag één van de herfstvakantie. Wat een challenge op zich is.
Ik kon het dus niet maken om me de hele dag terug te trekken in mijn werkkamer. Dus verhuisde ik mijn werkkamer naar beneden. Dat was een flinke verhuizing, want ik wilde nergens om verlegen zitten. Dus de naaimachine, lockmachine, strijkplank, snijmat en alle toebehoren verhuisden voor een week naar onze eetafel.

I spent last weekend preparing: tracing patterns, cutting fabric and shopping for the last bits and bobs. Today was day one of the Kids Clothes Week Challenge. Today was also day one of the kids’ fall break. A challenge in itself.
This being the case, I can’t work in my lovely workspace, which is way upstairs. So I moved everything down. That was quite the move, because I wanted to have everything around. So down came the serger, sewing machine, ironing board, cutting mat and every other thing I could possibly need. Crowding our dining table for the next week.

Met en oneindige hoeveelheid Pixar-films binnen handbereik kon ik zo tegen 11:00 aan de slag. Project voor vandaag: de Voila Blouse van CaliFay Collection. Tot het inzetten van de mouwen ging alles voorspoedig. Maar toen werd het ingewikkeld. Ik snapte in eerste instantie he-le-maal niks van de beschrijving, waarin de mouwen tussen jurk en voering gesandwiched werden. Maar uiteindelijk had ik het trucje door. Pfieuw. Door de redelijk dikke stof was het keren nog een aardige opgave, maar na een beetje gevloek en getier was ik erg tevreden met het resultaat. Kijk nou: geen onafgewerkte naden aan de binnenkant!

Thanks to an endless supply of Pixar movies I finally started around 11 am. Todays project: CaliFaye Collection’s Voila Blouse. Everything went smoothly until I came to putting in the sleeves. They were supposed to be sandwiched in between the blouse and the lining. I didn’t get the instructions. At all. But after much puzzling, I finally figured it out. Phew. I had some problems turning everything the right side out, because the fabric was a little on the thick side. But after some minor name-calling it turned out pretty great. Look at that: no unfinished seams on the inside!

Het moeilijkste deel kwam toen de blouse klaar was. Want hoewel dochterlief zelf de stof goedkeurde én het patroon uitzocht, was ze helemaal niet tevreden met het eindresultaat. Niet hoe het eruit zag, maar “hij zit niet lekkkkkeeeeeeeeeeerrrr!”. De geplande fotoshoot liep dan ook op niks uit, want madame ging de keuken door als een dolle derwish. Een boze. Dus uiteindelijk plakte ik de blouse maar op de koelkast.

The hardest part came after finishing the blouse. Because although our little princess approved of the fabric and handpicked the pattern, she didn’t like the endresult. At all. She liked the look of it, but said it was uncomfortable. And she made quite a point of letting me know that. The planned photoshoot failed, because out little princess dashed through our kitchen like a whirling dervish. An angry one. So I ended up sticking the blouse to our fridge.

Vanavond stemde ze erin toe de blouse nog een keertje te passen. Ze vond vooral de wijde mouwen niet fijn, zei ze. De rest was wel mooi. Dus ik heb beloofd de mouwen wat in te nemen. En het volgende kledingstuk wordt een lekker zacht tricootje.

Tonight she agreed on trying the blouse on one more time. She said she most of all didn’t like the wideness of the sleeves, the rest was nice. So I promised to take them in a little. And the next thing I’ll make her will be in a nice soft knit.