Polkadotjes

“Twee uurtjes, hooguit”, zei ik tegen mijn echtgenoot, toen ik gisteren om 11:00 naar boven toog. Die twee uurtjes werden er uiteindelijk vijf. Duidelijk weer een gevalletje van een te rooskleurige inschatting. Oepsie! Maar ja, ik wou dan ook perfect werk leveren. Een paspeltje toevoegen, dat had ik nog nooit gedaan, dus dat kostte even wat tijd. Gelukkig vond ik hier een goede handleiding. De blinde rits ging zonder haperen deze keer en hij zit er prachtig in!
En toen bleek dat ik een flinke inschattingsfout had gemaakt met de maat: uiteindelijk kon ik de rok zoveel innemen, dat ik makkelijk in de 36 of 38 had gepast, in plaats van die 42 die ik op basis van mijn tailleafmetingen dacht nodig te hebben. Maar goed, uiteindelijk kon ik alles mooi oplossen en leverde ik mijn eerste werkje af waar ik echt helemaal niks op aan te merken heb. Woohoo!
Het patroon komt uit een oude Knipmode, juni 2010, nr. 4c.
(Vond het alleen lastig wat erop aan te trekken: normaal heb ik onder iets kleurigs en draag ik ‘saaie’ dingen aan de bovenkant. Maar nu moest er juist aan de bovenkant wat kleur komen…)

(Let niet op de nare pantystreep
boven de band…)

Ondertussen hield manlief zich bezig met andere zaken. Hij leerde onze dochter ‘even’ fietsen!

Advertenties

Waar een beetje frustratie al niet goed voor is…

Hij is af, mijn jurkje uit de Knipmode!
Gisterenavond was Thijs uit logeren, Floortje was al naar bed, WJ was tv aan het kijken en ik was me aan het opvreten over het feit dat ik maar geen werk kan vinden. Dus uit pure frustratie ben ik maar ontzettend hard aan de slag gegaan met het jurkje. Even het hoofd leegmaken. Met goed resultaat: niet meer aan die stomme banenjacht gedacht én jurkje klaar.
Het was nog een hele bevalling, want de werkbeschrijving was weer eens des Knips en dus bijzonder onduidelijk. Vooral kraag en manchetten werden gewoon niet begrijpelijk beschreven. Ik had het mezelf ook niet makkelijk gemaakt door het jurkje grotendeels met de locker in elkaar te willen zetten. Daardoor moest de werkvolgorde sowieso anders en werd het allemaal nóg ingewikkelder. Maar goed, uiteindelijk heb ik zelf maar wat bedacht en is het allemaal gelukt. En ik ben best tevreden! Ik denk dat ik dit modelletje nog wel een paar keer ga maken, ik vind het een erg leuk model! Ik moet alleen nog iets bedenken voor de overslag. Die valt namelijk steeds open. Ik heb hem bovenaan al wel met de hand vastgezet, maar nou blijft hij onderaan open gaan. Dus daar moet ik nog even wat op verzinnen…

Detail van kraag en overslag. Met excuses
voor de vieze spiegel.

De volgende projecten liggen ook al te wachten. Ik was dit weekend in Hilversum en kon de verleiding weer eens niet weerstaan om Van der Lee binnen te wandelen. En daar trof ik voor weinig geld 4 erg leuke stofjes om een paar A-lijn rokjes voor mezelf van te maken. Vandaag in Utrecht ook nog wat paspelband gevonden in de juiste kleuren, dus ik kan er weer tegenaan!

Koekjes en meer crea-gedoe

The making of

De herfstvakantie is begonnen, hoera! Daar waren we wel aan toe met z’n allen. Maar met de vakantie krijg je ook het onvermijdelijke ‘Mamaaaaaa, ik weet niet wat ik moet gaan doehoen!’. Dus vanochtend besloot ik maar koekjes te gaan bakken met de kinderen. Het was een groot succes. Niet alleen het maken zelf, maar het eindresulaat mocht er ook wezen! En achteraf denk ik dan: waarom doe ik dit soort dingen toch  niet vaker? Weinig moeite, groot plezier!

Het eindresultaat

Daarna ging het verder met meer crea-gedoe: tekenen en knippen. Dat was ook even leuk. Tot er geknipt ging worden in tekeningen (uiteraard niet de tekeningen van de knipper zelf), dus toen zijn we daar maar weer snel mee opgehouden.

Vanmiddag zijn we naar boven vertrokken en kreeg ik zowaar de kans om wat te werken aan mijn nieuwe wikkeljurkje (deze, met dank aan weer een creatieve Belgische Blogster) terwijl de kinderen zoet speelden. Ik ben een aardig eind gekomen: patroon overgetrokken én stof uitgeknipt. Misschien vanavond nog even doorslaan (alleen de markeringen hoor, less is more – ik vind dat doorslaan zo’n rotklus!). Helaas kan ik niet veel verder, want er ontbreekt weer eens een ingrediënt. Deze keer heb ik niet de juiste soort vlieseline in huis om het beleg en de kraag te verstevigen. Dan baal ik toch wel flink dat we hier nergens in de buurt een naaiwinkeltje hebben zitten…

Eindelijk de joggingbroek!

Ik loop al tijden te dreigen dat ik een joggingbroek voor Thijs ga maken, maar telkens kwam het er niet van. Elke keer vergat ik wel iéts te kopen dat essentieel was voor het model. Maar afgelopen zaterdag had ik het grootste deel van de ingrediënten in huis en heb ik me er dan toch aan gewaagd. Het was de eerste broek die ik ooit maakte en dat was best pittig. Want hoe doe je die kruisnaden? Zeker als er ook nog een nepgulp in moet komen? De werkbeschrijving van Knipmode maakte het er ook niet echt duidelijker op. Maar goed, na wat gepuzzel en wat onvermijdelijke lostornen-en-opnieuw-in-elkaar-zetten-acties is het gelukt. Helaas bleek het elastiek dat ik gebruikt heb toch echt te smal (resultaat: broek zakt af en band rolt om) en bleek ook dat ik niet zo eigenwijs had moeten zijn en de plekken waar de nestels moesten komen tóch had moeten verstevigen (nestels vallen eruit na half uur dragen). Maar goed, over het geheel genomen ben ik best tevreden.(En de tailleband gaat binnenkort gewoon een keertje over. Ook al had ik die met de locker vastgenaaid. Dubbel.)

Nu al knieën erin: Thijs wilde hem meteen aan!
Ook aan de achterkant professioneel afgewerkt
*uche*

Verder heb ik mijn zelfgemaakte rokje laatst voor het eerst gedragen in ‘het wild’. Als ik er niet steeds zo trots bij had geroepen dat ik die zelf had gemaakt, was het niemand opgevallen denk ik. Er werd zelfs gevraagd of het er eentje van King Louie was. Ha! Missie geslaagd! Van tevoren had ik hem nog wel een stukje korter gemaakt, staat net iets vlotter vind ik.
Ben alleen bang dat ik hem ietsje in moet nemen nog, want hij bleek niet bestand tegen veelvuldig bukken. Oepsie. Ach, je moet wat te doen overhouden he?

Een schoon rokske

Hij is af, mijn Madame Zsazsa-rokje! En ik ben superblij met het resultaat. Ik geloof dat ik zelden zo’n goed afgewerkt kledingstuk heb gemaakt. En met zo weinig gedoe. Komt ook wel door de werkkamer denk ik, ik had alles bij de hand en kon zelfs de strijkbout binnen handbereik laten staan. Dus alle naden werden netjes gestreken voor ik verder ging. Het wordt nog eens wat met mij.

Het was wel even worstelen met het beleg (in welke volgorde moest dat ook alweer?!) en de blinde rits (kwam niet door het voetje, dat was een makkie), maar ik ben erg tevreden met het eindresultaat. Ik heb zelfs een paspeltje gefaket bovenaan het rokje. Het moet niet gekker worden.

Het gefakete paspeltje

Bij het maken van het rokje heb ik ook nog gebruik gemaakt van wat antieke hulpmiddelen. Toevallig had ik dit weekend aan mijn moeder de Singer-rokspuit (ergens uit de jaren ’70, met het originele krijt er nog in!) ontfutseld en die kwam nu prima van pas!
Ik ben in ieder geval dolblij met het resultaat. Hij zit alleen wel wat strak, dus fietsen gaat hem niet worden denk ik. Ik móet dus nog wel een paar andere modelletjes maken. Wat vervelend nou.
 
Gelukkig is de inspiratie niet ver. Ik ben namelijk helemaal weg van dit jurkje en dit rokje (wederom gezien bij mijn favoriete Belgische blogsters). Maar beide bleken uit oude Knipmode’s te komen, die niet meer in de winkel te vinden zijn. Gelukkig bood Marktplaats uitkomst en als het goed is ben ik over een paar dagen in het bezit van beide patronen! Nou nog de juiste stoffen vinden, want helaas hebben we hier geen outlet-verkoop van die o-zo-mooie Fragile stoffen. Ik kwam laatst nog wel een zwangerschaps-buikband van datzelfde merk tegen op zolder, waar ik gelijk mogelijkheden in zag. Maar daarover een andere keer meer.

Thijs Willem I

Rest mij nog om mijn blije zoon te laten zien. Die mocht vandaag in zijn prinsenpak naar school. En trots dat ie was! Het pak had wel wat toelichting nodig. Een echte prins hadden ze daar natuurlijk nog nooit gezien.