Gehaakt mandje

Jaren geleden kocht ik wat bollen Zpaghetti. Ik haakte er ooit een tas van, die ik eigenlijk nog nooit gebruikt heb omdat ie loeizwaar is. Dus met de overgebleven bollen wilde ik in ieder geval géén tas maken. Maar wat dan wel?

Nou was ik al tijden op zoek naar een leuk klein mandje voor mijn haakspullen, en toen schoot me opeens die Zpaghetti te binnen. Ik had geen patroon, maar hoe moeilijk kon een mandje nou zijn? Dus ik ging enthousiast aan de slag. Het bleek nog niet zo makkelijk om een mooie cirkel te haken die plat bleef liggen. Ik ben gewend om vooral bolvormen te haken (amigurumi, mutsjes) en om van daar naar iets plats te komen is nog niet heel gemakkelijk. Het was dus even flink puzzelen om dat goed te krijgen.

De Zpaghetti was geen feest om mee te haken. Ik vond het maar zwaar. Maar dat kan ook aan mijn pijnlijke spieren liggen. Uiteindelijk groeide er toch (vele malen uithalen later) een leuk mandje. Helaas ging er wel iets mis (dat krijg je als je te lui bent om steekmarkeerders te gebruiken), er ontstond een raar ‘tuutje’ aan de achterkant. Maar goed, met mijn haakspulletjes erin zie je daar niks van. Ha.

Gehaakt mandje

Het was weer druk de afgelopen dagen. Maandag twee sollicitatiegesprekken gehad, verspreid over het land en ’s avonds ook nog naar paardlief. Dus eigenlijk de hele dag in de auto gezeten. Ruim 350  km heb ik gereden, pfff. Dinsdag had ik daarom een relaxdag gepland, maar ik moest naar fysio en coach, dus dat liep een beetje in de soep. Gelukkig heb ik tussendoor nog wel de kans gezien om een gordijn te maken voor het rommelhoekje in mijn werkkamer (ik vind dat ik vanaf nu de term ‘zolderkamer’ mag schrappen) én deze ook nog op te hangen. Ik ben wel erg happy met het resultaat: de rommel is netjes uit het zicht en ik heb een echt eigen werkplekje! ’s Middags nog wat opbergbakken gekocht, want de stoffen in open kasten vond ik niet zo’n goed idee. Ik sta te popelen om er echt aan de slag te gaan! Foto’s volgen zodra ik de kans zie met de ‘echte’ camera naar boven te gaan, want die op mijn telefoon maakt er hele andere dingen van…

Mandje voor… ???

Vanochtend voelde ik me niet helemaal lekker, dus ben ik lekker op de bank gekropen met een haakwerkje. Een tijdje geleden ben ik begonnen aan een opbergmandje voor op Thijs z’n kamer. En nu is ie dan eindelijk af. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik ervan vind, hij is wat flodderiger geworden dan ik in gedachten had. Misschien was het gebruikte garen te slap? Maar goed, het was wel een lekker projectje om de nieuwe haaknaalden een beetje eigen te maken. En ik moet zeggen: die bevallen erg goed!
Voorheen haakte ik met de ‘ouderwetse’ metalen haaknaalden, maar sinds ik de Clovers ontdekt heb, vinden mijn vingers het haken aanzienlijk prettiger! En nu ik ook nog een kleinere haaknaald gebruik én strakker haak wordt alles wat ik maak veel mooier. Dat noopt tot meer haakwerkjes!

Ik ben nu hard aan het nadenken over mijn volgende haakprojectje. Heb even geen zin in knuffelbeesten of rechte-lappen-die-mandjes-worden. Een omslagdoek lijkt me wel leuk, maar misschien wel wat veel werk. En ik heb ook nog geen patroon, dus dat wordt even het internet afspeuren. Laatst zag ik bij iemand op een blog zo’n leuke omslagdoek op basis van Granny Squares, maar wáár…?

Meer geknutsel en gefrutsel

Nu de school weer begonnen is, begin ik langzaam weer wat meer tijd te krijgen. En door het strakkere ritme voel ik me stukken beter. Ben ook weer begonnen met hardlopen en heb wat meer energie. Dat uit zich in allerlei projectjes.

En nou nog in de was…

Een tijdje terug is de rits van Thijs z’n jas stuk gegaan. De jas zelf is verder nog prima, dus ik dacht eens te proberen om de rits te vervangen. Dat had ik nog nooit gedaan, dus ik vond het best spannend. Bij het uithalen van de rits bleek de jas best ingewikkeld in elkaar te zitten met allerlei flappen en toestanden, maar gelukkig lukte het na enig geworstel goed om de oude rits eruit te halen en de nieuwe erin te zetten. Mijn naaimachine had het er wel wat moeilijk mee, die heeft het niet zo op stugge stoffen en dikke stukken. Maar goed, dat in beschouwing genomen vind ik het best een geslaagde actie.

Ik merk wel dat ik, nu ik steeds meer doe, eigenlijk niet meer genoeg heb aan mijn eigen naaimachine. Het is een instapmodel van Toyota, echt heel basic. Niet dat ie het niet doet, voor simpele dingen werkt ie best, maar ik geloof dat mijn eisenpakket een beetje gegroeid is. Zo vind ik het steeds irritanter dat ik de steeklengte en breedte niet kan instellen, dat de machine zo’n moeite heeft met dikke/stugge stoffen, dat hij geen boventransport heeft, geen volautomatische knoopsgaten, etc. etc. etc. Ook doet ie regelmatig vreemde dingen met mijn onderdraad, waar ik dan vaak pas achter kom als ik het stuk af heb. Maar goed, aangezien mijn groene vingers nog steeds geen geldboom hebben kunnen laten wortelschieten in de tuin moet ik het maar even met deze machine blijven doen… Heb natuurlijk al wel research gedaan op internet en zitten kwijlen bij onder andere een Pfaff Expression 3.0. Maar goed, dat is wayyyyy out of my league… Nou ja, dromen mag toch?

Nog een stukje door en dan nog 4 dezelfde…

Ondertussen ben ik ook weer aan het haken geslagen. Ik was laatst met mijn moeder in de Bijenkorf in Amsterdam en we hebben ons daar lopen vergapen aan al die leuke haaksels van Anne Claire Petit en andere leuke gehaakte kinderkameraccessoires. Mijn vingers begonnen direct te jeuken, want in plaats van ‘hebben!’ denk ik dan meestal ‘maken!’. Zo stond er ook een leuk gehaakt opbergmandje. Gewoon 5 rechte lappen aan elkaar. Nou heeft Thijs natuurlijk net een nieuwe kamer, waarvoor hij binnenkort een nieuwe quilt krijgt, gemaakt door mijn moeder. En daarmee gaat het hele kleurenschema op de schop. Van felle kleurtjes als oranje, groen en turquoise gaat het naar een wat stemmiger donkerblauw, beige, wit en rood. Een wat nautischer thema, zeg maar. Ook klaagt meneertje altijd dat ik nooit wat voor hem maak, maar altijd voor Floortje (tja, haken wordt toch al gauw iets bloemerigs of frutseligs). Dus de keus was snel gemaakt: ik ga van die opbergmandjes haken voor Thijs, in stoere kleuren.
Ik moest alleen nog wel leren wat regelmatiger en strakker te haken, want het oogde toch vaak wel wat rommelig. Gaten erin en gewoon niet mooi regelmatig. Dus een kleinere naald erbij gepakt, de draad wat strakker aangetrokken en aan de slag gegaan. Ik heb inmiddels helemaal de slag te pakken. Het schiet nog niet erg op, er gaan toch best veel steken in zo’n lap, maar ik ben aardig op weg inmiddels.