Omslagdoek XXL

Afgelopen weekend was ik ziek. Gewoon, een huis-tuin-en-keukengriepje. Niet het einde van de wereld, maar ik voelde me beroerd genoeg om twee dagen in bed door te brengen. En eigenlijk… was dat best lekker. Ik keek bijna een heel seizoen van the Gilmore Girls op mijn laptop (heerlijk!) en ondertussen haakte ik dat het een lieve lust was. Het eerste project dat af kwam, was een (hele) grote omslagdoek.

Vorige keer schreef ik nog dat ik ‘misschien wel’ een omslagdoek wilde haken volgens het geweldige patroon van Echtstudio. Nog geen dag later pakte ik de haaknaald op, zocht ik wat geschikte wol in mijn voorraad (dat was wederom de acryl van Zeeman waar ik tot nu toe bijna alles mee haakte – ons ben zûnig he) en stak ik van wal. Nou had ik niet genoeg wol in één kleur om een hele omslagdoek te haken en ook leek dat me een beetje saai. Dus ik besloot er een streeppatroon in te haken. Met steeds bredere strepen naar het einde toe. Het haken ging razendsnel: nog geen twee weken later was de omslagdoek af.

Hij werd enorm. Groter dan ik van tevoren voorzien had. Maar eigenlijk vind ik dat niet erg. Ik ben een verschrikkelijke koukleum. Dus hoe groter, hoe beter, leek me. Het wachten is nu nog op een mooie speld om hem vast te zetten.Die heb ik al wel besteld, maar de post wil maar niet komen vandaag. Dus in de tussentijd ga ik dan maar… wat haken.

Stress-sjaal

Ik ben geen fan van vliegen. En zeker als ik in mijn eentje moet vliegen, zoals laatst naar Dubai, dan heb ik flink wat afleiding nodig om mij er goed doorheen te helpen. Nu kun je natuurlijk de hele tijd naar films kijken aan boord (wat ik deed), maar zeker tijdens het opstijgen en landen moet ik maximaal afgeleid worden. En wat is daar beter voor dan een haakwerkje (tijdens de film)?

Nu had ik voor vertrek geen haakwerkjes liggen. Omdat de driehoeks-granny-shawl zo goed bevalt, besloot ik een zelfde shawl te maken. Ik had niet zoveel tijd om uitgebreid te gaan shoppen, dus was ik ‘veroordeeld’ tot de plaatselijke winkel. Die hadden helaas nog niet zoveel voorjaarsgarens in huis. Ik koos voor Katia Mali. Een vrij dik katoenen garen dat aardig voorjaarsachtig oogt. Ik nam een zandkleurige (taupe?) basis met accenten van fel turquoise en koraal. Om eens hip te zijn.

Het lastigste was nog om een goede haaknaald te vinden. Je mag namelijk geen scherpe voorwerpen meenemen in het vliegtuig en ik had zo’n vermoeden dat een ijzeren haaknaald niet door de security zou komen. Om het zekere voor het onzekere te nemen, besloot ik voor bamboe te gaan (met dank aan mijn moeder die stad en land afspeurde om een dunne bamboe haaknaald te vinden – de meeste zijn namelijk dik). Die bewaarde ik in mijn handbagage naast een potlood en ik kan u zeggen: er heeft geen haan naar gekraaid. En ik ben veilig opgestegen en geland, en inmiddels een shawl rijker.

Wel werd hij iets kleiner dan gepland, want de voorraad bij de winkel bleek in mijn afwezigheid geslonken tot één enkele bol, waar ik er eigenlijk twee of drie nodig had gehad. Maar goed, hij kan nèt geknoopt worden, dus ik ben tevreden.

Pimp your shawl

Een tijdje terug maakte ik een granny-driehoeksjaal. Ik ben er dolblij mee, draag hem dagelijks. Ik had het van tevoren niet verwacht, maar zowel buitenshuis als binnen heb ik hem eigenlijk doorlopend om. Ik vond hem alleen wel een beetje saai, een beetje oubollig.

Van de week kreeg ik opeens een ingeving: een klein fluoroze randje zou de boel vast een beetje opfrissen en wat meer ‘van nu’ maken (al denk ik dat fluoroze vast al weer heel erg 2013 is. Maar goed, ik loop altijd wat achter op de trends). Ik haakte twee rijtjes lossen in de sjaal en inderdaad: een stuk frisser zo!

Verder maakte ik er ook nog een labeltje aan. Kwestie van marketing he. Of trots, dat nog meer eigenlijk. Mijn bestaande labels waren bijna op en eigenlijk waren die ook helemaal mijn stijl niet. Ik besloot daarom zelf nieuwe te maken. Dat is heel simpel. Mocht je het zelf ook willen uitproberen, dan volgt hieronder een kleine tutorial.

Nodig: lint, band of stof voor de ondergrond en T-shirt transferpapier (bijvoorbeeld van de Hema)

  • Kies de ondergrond waarop je de labels wilt maken. Ik koos een katoenen keperband van 1,5 cm breed. Maar je kunt ook een reep stof nemen, of een satijnen lijnt bijvoorbeeld.
  • Dan kies je een leuk lettertype. Je kan een standaard letterype kiezen, maar ook een leuke nieuwe zoeken. Via Pinterest bijvoorbeeld zijn heel veel gratis fonts te vinden. Die download je en met één druk op de knop kan je die vervolgens installeren. Kies voor een lettertype dat niet te iel is, dat is wat lastiger met opstrijken.
  • Maak een nieuw document in Word of een ander tekstverwerkingsprogramma.
  • Vervolgens kijk je welk formaat je letter moet worden om goed op je lint te passen. Maak een proefprintje met wat verschillende formaten en lettertypes op een gewoon A4-tje en kijk of het is wat je ervan verwacht had. Soms blijkt iets wat op het scherm heel leuk is als label totáál niet te werken.
  • Typ de tekst die je op het label wilt hebben en vul daar de hele pagina mee. Transferpapier is best prijzig en je wilt het vel dus zo goed mogelijk benutten. Gebruik zo min mogelijk witruimtes, je kan de tekst later het beste zo strak mogelijk uitknippen omdat het transferpapier een beetje een gelig glimmend randje achterlaat dat niet zo mooi is.
  • Dan komt het tricky stukje. Op transferpapier moet je alles in spiegelbeeld afdrukken. De meeste printers hebben die functionaliteit. Vaak wordt de tekst automatisch gespiegeld zodra je bij papiertype kiest voor T-shirt transferpapier. Soms moet je ergens een vakje aanvinken bij de printereigenschappen. En soms heb je pech (zoals ik) en kan je printer niet spiegelen. In dat laatste geval moet je het anders oplossen. Dan zul je over moeten naar een programma als Photoshop, waarin je de tekst zelf kunt spiegelen. (Maar het voert te ver om dat helemaal uit te leggen.)
  • Leg het transferpapier in de printer (met de blanco kant naar beneden, je drukt af op die kant) en print je vel met labels.
  • Laat de print goed drogen (minstens een half uur). Knip daarna de labels op maat en knip ook het band/stof op maat. Ik knipte een wat langere voor het gewone label en een wat kortere voor de zijlabels.
  • Volg de instructies op het pak transferpapier voor het opstrijken en voilá: je eigen labels zijn klaar!
Ik moet bekennen dat ik het opstrijken nog niet helemaal in de vingers heb. Elke keer laat er weer wat van de inkt los als ik het beschermvel weghaal. Of het label verschuift tijdens het strijken. Maar dat geeft een rustiek effect en dat heeft dan ook weer wat hou ik me maar voor…