Nog een roosje

Ik vertelde laatst al dat er nog een Roos 5011 klaar lag om geknipt te worden. Dit weekend zette ik hem eindelijk in elkaar. Dochterlief was meteen dolenthousiast! Wat ook wel eens fijn is, voor de afwisseling.
De bovenkant van de jurk is van een restje punto di roma, dat ik gebruikte voor een jurk voor mezelf. Het vrolijk gestreepte tricotje (in het echt een stuk minder fluo dan hij op de tweede foto lijkt) voor de onderkant, de boordjes en het beleg, kocht ik op het Stoffenspektakel.

Ik ben erg tevreden met het resultaat, al had ik het mouwboordje ietsje strakker mogen nemen. Maar nadat ik hem al een keer aan de verkeerde kant van de mouw had gelockt, had ik de moed niet om hem nog eens los te tornen.
Eigenlijk had ik dit weekend grootse plannen om een rok en een jurk voor mezelf te maken, maar mijn lijf werkte weer eens tegen. Bleuh, wat voelde (en voel) ik me prut. Hoofdpijn, spierpijn, ander gekwakkel en het gaat maar door… Dus voorlopig maar even rustig aan doen. Nou ja, met de huidige weersverwachtingen zal er genoeg naaimachineweer zijn, de komende tijd.

En we gaan nog even door: bandwerk deel 4

Mijn volgende voorgeknipte patroon was al even af, maar een buikgriep weerhield mij ervan om een fatsoenlijke foto te maken. Ik bracht de afgelopen dagen door in bed. Wat ondanks mijn niet-fijn-voelen toch niet geheel onaangenaam was. Ik keek tv (eindelijk eens geen kinderprogramma’s maar veel bijzonder onzinnige vermakelijke programma’s op TLC), ik breide wat en bracht vooral veel tijd op internet door. Daar ontdekte ik weer tal van blogs die ik nog niet kende (zie mijn uitpuilende blogroll aan de rechterkant) en die me enorm inspireerden. Ook dacht ik na over dingen die ik in de nabije toekomst wil maken, ook om een ‘lijstje’ te hebben als ik eind deze maand naar het Stoffenspektakel in Nieuwegein ga. Want wie weet waar ik anders allemaal mee thuis kom… Ik ben in ieder geval van plan meer voor mezelf te maken en ook eens wat voor Thijs te maken. Want dat arme ventje komt er steeds zo bekaaid vanaf…

Maar goed, mijn laatste creatie dus. Die had ik al af voor in instortte. Alleen had ik steeds maar geen gelegenheid om er een fatsoenlijke foto van te maken. Maar vanochtend stond mijn dochter ineens aangekleed en wel naast mijn bed, in haar nieuwe jurk (drie hoeraatjes voor mijn echtgenoot die de boel hier afgelopen dagen zo goed draaiende hield!). En toen móest er natuurlijk wel een foto gemaakt worden. Of ie fatsoenlijk is laat ik aan u over. (Het licht in de slaapkamer is om 7:45 nog niet heel fantastisch en ikzelf was net 5 minuten wakker…)
Het is een ABC 113, gemaakt in tricot. De stof van het onderste deel herkent u wellicht van dit project. De bovenkant is van een couponnetje punto di roma, waarvan ik wenste dat ik er minstens 5 meter van had liggen. Wat een heerlijk spul om mee te naaien!
De grap is dat ik dit vooraf het minst aansprekende model vond en het geheel ook qua stofcombi en versiering nogal saai vond. Maar nu dochterlief hem aan heeft, vind ik dit eigenlijk nog wel het meest geslaagde modelletje van het stel. En zij zelf was er ook direct helemaal weg van. Het zit ook als gegoten. Dus ik denk dat er nog wel een paar zullen volgen. Zo zie je maar weer.
 

Flow deel 1: jurk uit de Burda Style

Ik was druk, druk, druk de afgelopen dagen. De creatieve flow was goed op gang en ik maakte van alles. Een jurk voor mezelf, een trui/jurk voor Floortje, een wikkeljurkje voor Floortje en een grote paddenstoel voor de juf (vreest niet, uitleg volgt). Omdat dit blog anders eindeloos zou duren, krijgt u de maaksels gedoseerd voor de kiezen.

Vandaag deel 1: de jurk voor mezelf. Ik gebruikte een patroon uit de laatste Burda style. Een eenvoudige jurk met een watervalhals en plooitjes in de rechterzij. Oorspronkelijk bedoeld voor een dikke wollen stof, maar ik gebruikte een ‘punto di roma’. Wat mij betreft de uitvinding van de eeuw. Rekbaar als normale tricot, maar dikker en daarom ook beter te verwerken. Het patroon zat meteen gegoten, ik paste alleen de lengte aan (ca. 20 cm korter) en liet de rits weg. Die leek me met een rekbare stof niet nodig.

De jurk zat in een middag in elkaar. Daar houden we van! Ik heb zo’n vermoeden dat er nog vele zullen volgen!