Finishing touch

Een tijdje geleden maakte ik een ripple blanket. Ik was er erg tevreden over, maar toch ontbrak er iets. Hij was een beetje… onaf. En toen kwam er lekker weer en de behoefte om buiten op een bankje lekker wat te haken. En bedacht ik dat ik bij gebrek aan ander project wel wat met dat dekentje kon doen. Twee randjes vasten, een randje stokjes en vooruit, ook nog een randje schulpjes. Twee zonovergoten middagen verder en ta-dah! Nu is ie dan écht af.

Ik had alleen geen zin om te bedenken hoe ik van een golvend randje een rechte kon maken en daar heb ik nu ietsje spijt van. Want helemaal strak is de rand niet. Maar goed, niemand die dat ziet als hij op de bank ligt.

Een goed begin

Mijn eerste post van 2014. Geen terugblik-op-2013-post, zoals ik al bij velen zag langskomen. En ook geen overzicht van mijn waslijst aan goede voornemens (en dat zijn er een hoop, gelooft me maar). Maar wel eentje met het eerste project dat ik dit jaar afrondde. Als dat nog geen goed begin is!

De ripple-blanket die ik tijden geleden begon is eindelijk af. Ik dacht nog een eind te moeten, maar toen ik weer eens een Lord of the Rings keek (waarover later meer) -die 3 uur duurde- was hij ineens af. Draadjes weggewerkt en alles.

En nu ligt hij mooi en zacht te wezen op de bank. En ligt hij daar niet te passen niet bij de andere dekentjes, die allemaal meer taupe dan grijs zijn. Maar daar verzinnen we wel weer wat op.

Een nieuw haak- of breiproject heb ik nog niet bedacht, maar dat komt vast wel. Want werkeloos op de bank zitten kan niet he. Vandaag ben ik wel begonnen met een nieuw naaiprojectje, maar dat kan ik niet nog niet laten zien, want dat is een cadeautje voor iemand.

Ondertussen knutselde ik nog wel wat voor Thijs. Hij is namelijk opeens geobsedeerd door Lord of the Rings. De Lego-versie welteverstaan. Hij wist zelf uit bestaande poppetjes al wat LOTR-types te knutselen, maar hij kon nog wel wat hulp gebruiken. Ik nam daarom de schaar ter hand en knipte capejes, baarden en kledingstukken. En voilá: daar hadden we ineens een paar hoofdpersonen (voor de kenner: Aragorn, Boromir en Gandalf). En een blij kind. En ’s avonds kroop ik zelf maar even achter het eerste deel van de échte film (zie boven), want zoonlief wil natuurlijk precies weten hoe het verhaal verloopt. Tot in de details. En mijn geheugen liet me daar toch een beetje in de steek…

En morgen begint het ‘echte leven’ dan weer. De drukte van het heen-en-weer racen naar school, het vroege opstaan (dat is nog wel het ergste!), de race tegen de klok. Maar ook eindelijk weer een beetje me-tijd. Jee!

Rest mij nog u de beste wensen te wensen. Hopelijk wordt 2014 een mooi, creatief en fijn jaar voor iedereen!

Granny-driehoek-sjaal

Eindelijk is ie af, de granny-driehoek-sjaal die ik een tijdje geleden ‘tussendoor’ begon. Ik had verwacht dat ie binnen een paar dagen af zou zijn. Maar ik haakte door alle drukte minder dan gepland, dus het schoot niet erg op. Maar nu is ie dan toch echt klaar.

Ik bedacht het patroon zelf, voor zover je het een patroon kunt noemen. Want het is niet veel meer dan een hele grote granny square, maar dan dan in de helft. Aan de rand haakte ik een soort fantasie-schulprand. Heel jammer dat ik voor de laatste 30 cm net een nieuwe bol (de 4e) moest aanbreken, als ik er nog eentje maak wordt die dus een rijtje korter.

Hij werd behoorlijk groot, maar dat vind ik niet erg. Zo kan ik hem op meerdere manieren dragen. Hij kan als omslagdoek en als sjaal met de punt naar achteren of naar voren. Ik ben er heel happy mee! Ik vermoed dat er nog wel meer gaan komen, want ik heb dezelfde wol nog in drie andere kleurstellingen liggen. Maar ik heb ook nog wat andere dingen in gedachten en het dekentje ligt ook nog te wachten. Dus eerst die laatste maar afmaken. Maar dat is geen straf op een druilerige zondagmiddag.

Mad Men deel 2 en een lekker dekentje

Het viel weer niet mee, dat begin van het nieuwe schooljaar. Weer wennen aan het vroege opstaan, de drukte van het heen-en-weer gefiets naar school, speelafspraakjes… En dan nog het gekwakkel met mijn gezondheid dat me al bijna het hele jaar bezighield… het hakte er allemaal een beetje in de laatste tijd. Hoewel ik me lichamelijk wel weer wat beter ging voelen en ook wat meer energie leek te krijgen, kwam het er niet echt van om veel creatiefs te ontplooien. Het huis werd eindelijk weer eens goed schoon, dat dan weer wel. En langzaam begint alles weer een beetje in het gareel te lopen.

Ik begon met een nieuwe haakwerkje. Ik wilde al tijden een lekker dekentje maken om onder te kruipen als ik op de bank hang. Ik vond een leuk patroon van Attic 24. Ontzettend simpel, een heerlijke no brainer om te maken als je ook nog andere dingen doet. (Kunnen jullie dat, maar één ding tegelijk doen? Ik niet hoor. Het komt hier regelmatig voor dat ik ’s avonds tv kijk met een laptop op schoot én een haakwerkje binnen handbereik. En ook nog mijn telefoon, om tussendoor een woordje te leggen in Wordfeud.) Ik koos voor neutrale kleuren omdat ik er inmiddels achter ben dat dat het beste bij mij past. Bij anderen houd ik van knalkleuren, ik vind het prachtig, maar bij mij past het gewoon niet. Dus gewoon maar weer grijs en wit garen (van de Zeeman, die zit nou eenmaal om de hoek). Na twee weken haken ben ik al een aardig eindje op weg. En gelukkig kan ik tijdens het haken al een beetje genieten van de warmte van het dekentje-in-wording, want het is nu wel écht herfst geworden.


Ondertussen gingen we vrolijk door met het kijken naar Mad Men. Gisteren rondden we seizoen 5 af, vanavond verder met seizoen 6! Nog steeds onder de indruk van de kledingstijl van die serie, ondernam ik ook nog een poging om een jurk te maken in jaren ’60-stijl. Het patroon daarvoor kwam ik tegen in de Ottobre (herfst/winter 2011). Ik vond deze jurk net jaren ’60 genoeg, maar niet zó over the top dat hij in het dagelijks leven niet aan kan. (En het patroon lag gewoon in mijn kast, dat was ook een voordeel.)

Normaal gesproken maak ik nooit proefmodellen, daar heb ik het geduld niet voor. En meestal is het ook niet echt nodig. Maar omdat dit een nogal aansluitend jurkje is dat gewoon een goede pasvorm moet hebben, maakte ik toch maar eerst een toile. Gelukkig maar, want meteen bleek al dat a) ik het patroon niet goed gelezen had en het rugpand uit twee delen bestond in plaats van één (en ik nu dus naadwaarde tekort kwam na het radicaal doormidden knippen) en b) dat ik niet zo eigenwijs moet zijn en tóch een bredere maat voor de taille moet tekenen als uit het meten blijkt dat ik die nodig heb. Maar vooralsnog moet ik zeggen dat het me niet tegen valt. De figuurnaden kloppen in ieder geval goed en de schouders en bovenrug sluiten goed aan. En daar ben ik erg blij mee, want ik zag er als een berg tegenop om daar iets aan te moeten veranderen. Nu binnenkort op zoek naar een passende stof. Linnen, zoals de Ottobre suggereert, gaat het in ieder geval niet worden. Maar ik heb nog geen idee wat dan wel. To be continued dus!

Eindelijk lente!

Wat een lekker weertje was het he, de afgelopen twee dagen? We hebben deze dagen dan ook zoveel mogelijk in de tuin doorgebracht, want hier weet je nooit hoe het weer er morgen voor staat (80% kans op regen en 10 graden, lees ik net. Daar heb je het al.). De tuin komt prachtig in bloei ineens, het harde werken in het najaar (ik ben de tel kwijtgeraakt hoeveel bollen ik geplant heb, maar het waren er heel veel) begint nu echt zijn vruchten af te werpen. Zelfs de aardbeienplant die ik vorige week kocht begint ineens te bloeien. Eindelijk lente in de tuin!

Stilzitten kan ik ook in een mooie tuin niet en daarom bedacht ik gisteren snel een nieuw haakprojectje dat ik makkelijk in het zonnetje kon doen. Vorig jaar maakte ik een kussenhoes voor op de bank, maar eigenlijk moest er nog eentje komen. Omdat ik niet genoeg garen over had en niet meer alle kleuren verkrijgbaar zijn, ging ik verder met de kleuren die ik nog wél had. En aangezien het mini-ripple-dekentje mij goed beviel, gebruikte ik nu hetzelfde patroon. Wat een heerlijk klusje!

De lap is inmiddels flink gevorderd. Dat krijg je als de kinderen heerlijk buitenspelen en je even ongestoord in het zonnetje kan zitten (zo ongestoord dat je aan het eind van de middag flink verbrand blijkt te zijn, oepsie!). Daarna kon ik ook nog een uurtje bij de zwemles haken en vanmiddag heb ik ook nog een klein uurtje meegepikt. Zo schiet het lekker op!

Vandaag kroop ik ook nog even achter de naaimachine om de joggingbroek van Thijs af te maken én om een rokje voor Floortje te maken, op tijd voor de Koningsspelen morgen. Maar daarover morgen meer.

Van alles wat

Dit weekend was ik van alle markten thuis. Vrijdag maakte ik nog ‘even’ een ligbad voor Barbie. Want ja, als je een compleet ingericht huis hebt, dan kun je natuurlijk ook niet zonder bad. Helaas kwam ik er niet aan toe om er een foto van te nemen, dus die houdt u nog van mij tegoed. Barbie is er in ieder geval erg tevreden mee, ze ligt al twee dagen in bad.

Zaterdag flockte ik een t-shirtje voor Thijs. De afbeelding kocht ik op het stoffenspektakel. Het ging er verbazingwekkend goed op en binnen 5 minuten had Thijs er dus een leuk shirt bij. Dat gaan we vaker doen!

Zaterdagavond haakte ik even een mini-ripple blanket. Wederom voor Barbie. Want die kun je niet in de kou laten zitten he. Ik wilde al heel lang een ripple blanket uitproberen en dit mini-formaat was dan ook een uitgelezen mogelijkheid. Ik gebruikte het patroon van Attic 24 en was binnen een uur klaar. Het patroon was erg leuk en gemakkelijk om te doen, dus hier volgt vast nog eens een groter formaat van.

Vandaag rommelde ik lekker wat in de tuin. Da’s ook creatief he. Ik snoeide de bolcatalpa’s nog een klein beetje bij, veegde links en rechts nog wat, maakte samen met manlief het tuinmeubilair schoon en zat vooral lekker in de tuin. Wat erg aangenaam was.

Dit weekend verbaasde ik me ook over de creativiteit van mijn dochter. Tot voor kort krasde ze nog wat onduidelijke figuurtjes waar altijd ondertiteling bij nodig was, maar nu ontstonden er opeens een ballerina (helemaal zelf bedacht en uit het hoofd getekend) en een ballerina-Hello Kitty (nagetekend van een plaatje). Nou ja zeg! Blijkt die appel dan toch niet ver van de boom te vallen. We komen namelijk uit een lange lijn van creatieve mensen. Mijn betovergrootvader was beeldhouwer, mijn overgrootvader was kunstschilder en uitvinder, mijn oma kon prachtig tekenen, mijn moeder tekent, schildert, boetseert en doet alles wat enigszins creatief is. En ook aan vaders kant van de familie komt een hoop creativiteit voor. Ik voorspel een gouden toekomst voor mijn Troelie! 😉