Koningsspelen

Vandaag zijn de Koningsspelen, een sportdag ter ere van onze toekomstige koning. Op de school van de kinderen wordt dit gevierd met achtereenvolgens een ontbijt in de klas, een sponsorloop en daarna een spelletjesochtend. Gevraagd werd de kinderen te kleden in de kleur van de Nederlandse vlag. Wat vervelend, nou moest mama weer iets maken!

De joggingbroek die ik laatst voor Thijs maakte sloot prachtig aan bij het thema, dus dat was snel geregeld. Voor Floortje had ik precies in mijn hoofd wat ik wilde, maar dat patroon was niet meer te krijgen. Daarom fabriceerde ik zelf maar een patroon. Als basis nam ik een A-lijnrokje van Mme Zsazsa en daar liet ik niks van heel. Ik maakte hem smaller en korter en voegde zakken en stiksels toe aan het voorpand. Voor de tailleband gebruikte ik boordstof. Met een uurtje zat het rokje in elkaar, ongetwijfeld mijn snelste project tot dusver.

Helaas had mijn dochter van alle spanningen een beetje een meltdown, vanochtend. Het was ook wat veel allemaal. Gisteren schoolreis gehad en dan nu zoveel spannende dingen op één dag. 5 minuten voor vertrek bleek het rokje ook nog eens niet bestand tegen driftbuien. Het rokje zat binnen 5 seconden op haar knieën. Dus met mijn jas al aan rende ik naar de naaimachine om de tailleband even snel wat centimetertjes in te nemen (Met de tweelingnaald, want die zat er nog in. Dus dat is een hele bijzondere constructie geworden…). Dat krijg je als je je dochter niet eerst opmeet voor je een rokje gaat naaien…

1) Het rokje is niet te lang. Mijn dochter draagt haar rokje ergens op/onder haar heupen en hij hoort dus minstens 10 centimeter hoger te zitten. Ik denk dat ik voortaan alleen nog maar jurken ga maken.
2) Mijn kinderen hebben geen gehoorproblemen. Thijs kreeg gisteren een gum in de vorm van een iPhone en daar wordt nu  dus uitgebreid mee gebeld. (En over geruzied.)
3) Het opgestreken hartje bleek niet bestand tegen driftbuien en is er nu dus af.
4) Floortje heeft een zonneallergie (of zonnebrandcremeallergie?) en die krijgt bij de eerste zonnestralen altijd hele dikke ogen.

Zo, en dan ga ik nu maar weer de regen trotseren en het kleine volk aanmoedigen bij de sponsorloop (om daarna weer huiswaarts te keren en een uur later weer naar school te gaan om ze op te halen. Never a dull moment…)

Advertenties

So much to do, so little time…

Het lijkt alsof ik de afgelopen tijd niets gedaan heb, zo weinig postte ik hier. Maar niets is minder waar. Ik had het enorm druk. Het lijkt wel alsof die laatste schoolweken voor de vakantie dubbel zo hard gaan als de weken ervoor. En er moet ook opeens van alles gedaan worden dat afwijkt van het normale. Voor mijn gevoel loop ik dus alleen maar te rennen en te vliegen en probeer ik wanhopig al dat afwijkends te onthouden.

Ik begon ook weer met hardlopen, netjes 3x per week (nou ja, in theorie dan). Hopelijk houd ik het deze keer wat langer vol. Ik heb in ieder geval een flinke stok achter de deur. Ik ben namelijk geïnterviewd voor het blog ‘Ren mama, ren‘. Nu het zo zwart op wit staat dat ik hardloop, kan ik moeilijk opgeven he?

De enige tijd die ik doorbracht achter de naaimachine, was in opdracht van de juf van Thijs. Voor de braderie op de voorlaatste schooldag wilde de juf met de klas een strandtas versieren. De kinderen in de klas knipten uit gekleurde stoffen diverse zeedieren en de vraag was of ik die eventjes op de tas wilde bevestigen. Tuurlijk wilde ik dat.
Ik dacht, dat strijk ik er even op met Vliesofix. Maar toen wist ik nog niet dat Vliesofix niet bedoeld is voor een eeuwigdurende hechting. Dus toen ik een uurtje na het opstrijken weer boven kwam, lag de helft er weer af. Ai. Daarop besloot ik de zijnaad van de tas los te halen en de boel erop te appliceren met de naaimachine. Meer werk, maar het resultaat mag er wezen. En ik weet nu dat ik de volgende keer textiellijm moet nemen, dat blijft schijnbaar wél zitten.

Dat ik niet aan naaien toe kwam, wil niet zeggen dat ik niet met mijn hoofd bij creatieve dingen zat. Ik zag nog wel kans om wat stoffen in te slaan voor toekomstige projecten: een leuk blauw-wit ruitje voor een Zsazsa-rokje voor mezelf en een mooie denimkleurige tricot voor nog een Zsazsa-halterjurk. Dan moet ik nog verder met het Seesaw-shirt uit de laatste Ottobre voor Floortje. En dit alles moet dan het liefst nog voor onze vakantie af. En dan wil ik eigenlijk ook nog een afscheidscadeautje voor de juf maken. En ik moet nog een leuk haakprojectje verzinnen voor op vakantie (en daar materialen voor inslaan). Ik voorzie nachtwerk.

Productie

Dit weekend draaide ik een flinke productie. Ik maakte een rokje voor Floortje, van de Madame natuurlijk. Ik merk dat ik er al echt handigheid in begin te krijgen, ik hoefde nauwelijks na te denken tijdens het naaien. Dus ik vermoed dat er nog vele van dit type zullen volgen! De foto blijf ik u nog even schuldig, het dametje wilde het rokje meteen aan naar school vandaag. Een groter compliment kun je je niet wensen he?

Ik lapte ook wat spijkerbroeken van Thijs op. Die krijgen altijd hele rare slijtplekken, op de kont bij de aanzet van de zakken. Ik heb het idee dat die plekken in de wasmachine of droger ontstaan. En dat terwijl we juist een wasmachine kochten die pretendeerde extra zacht met het wasgoed om te gaan. Maar waarschijnlijk heeft het knoopgatelastiek in de taille er iets mee te maken, waardoor de broek wat bobbelig wordt op dat punt. Dus voortaan maak ik dat elastiek maar los vóór het wassen, wie weet helpt het. Maar goed, die openbaring kwam te laat voor het huidige broekenbestand. Gelukkig vond ik een tijdje terug opstrijkbare jeanslappen, en daarmee kregen de broeken (voor eventjes) weer een tweede leven.

Verder paste ik een oud maaksel van mij aan, dat ik vorig jaar maakte. Alhoewel het rokje best leuk was, bleek het model totáál niet geschikt voor mij. Ik heb nauwelijks taille en een kort bovenlijf en het patroon bestond juist uit een enorme tailleband. Die kwam dus ongeveer onder mijn oksels uit. Dat stond en zat gewoon niet. Dus gisteren sloopte ik de tailleband er vakkundig af, nam een stuk boordstof dat ik nog had en lockte dat tegen de rok. Ook kortte ik hem een stukje in, want de lengte was wat tuttig. Et voilá, weer een nieuw kledingstuk erbij. Zo liggen er nog twee rokjes die aangepast/ingekort/opgeleukt moeten worden, dus daar ga ik straks maar even aan verder.

Dit weekend leefde ik me ook weer eens uit in de stoffenwinkel, samen met mijn moeder. Berg(je) tricot kochten we, voor een deel couponnetjes die we gewoon niet konden laten liggen. De rode stippeltjes en het blauw/rode paisleymotief worden (als alles goed gaat) jurkjes voor mij, volgens het inmiddels bijna beroemde Burda-patroon 7828 (zie onder andere hier, hier en hier). De groene en rode tricot worden t-shirts voor mijzelf, volgens een patroon dat deze maand in de Knip stond (model 28, als dat tenminste uit de stof komt – de couponnetjes zijn niet al te groot).


Om het maakproces van deze spulletjes wat te vergemakkelijken, nam ik vast een voorschot op mijn verjaardagscadeau: ik bestelde een verstelbare paspop! Morgen komt hij ze als het goed is, dus ik heb de stoffen vast gewassen, zodat ik snel aan de slag kan!
(Nou hoop ik alleen maar dat ik de postbode niet ga missen, want ik heb me vanochtend spontaan opgegeven om mee te gaan als begeleiding op het schoolreisje morgen… )

A-lijn rokje, a la Mme Zsazsa

Het leuke bolletjesband vond ik in de winkel,
terwijl ik eigenlijk zocht naar paspelband. Zo zie je maar weer.

Ik had het boek ‘al’ ruim een week in huis, maar het kwam er maar steeds niet van om ermee aan de slag te gaan. Gelukkig had ik gisteren dan eindelijk tijd. Na lang wikken en wegen deed ik een greep in mijn stoffenvoorraad en ging ik enthousiast aan de slag. Natuurlijk kwam ik er gaandeweg achter dat ik wat benodigdheden miste (een rits, garen, paspelband, voeringstof… ) en dus onderbrak ik de werkzaamheden voor een tripje naar de winkel. Waar ik natuurlijk weer naar buiten liep met veel meer dan ik nodig had.

Et voilá!

’s Avonds ging ik verder met het rokje. De beschrijvingen leken af en toe wat wazig, maar toen ik gewoon maar ging doen wat er stond, bleek het allemaal heel simpel. En tegen de tijd dat ik naar bed ging was het rokje zo goed als af. Ware het niet dat ik de verkeerde maat genomen had, waardoor ik de boel zeker zo’n 4 cm moest innemen. Oeps. Gelukkig bleek dat redelijk makkelijk te herstellen en na wat finishing touches had ik vanochtend dan een schoon rokske. Amai zeg.

Polkadotjes

“Twee uurtjes, hooguit”, zei ik tegen mijn echtgenoot, toen ik gisteren om 11:00 naar boven toog. Die twee uurtjes werden er uiteindelijk vijf. Duidelijk weer een gevalletje van een te rooskleurige inschatting. Oepsie! Maar ja, ik wou dan ook perfect werk leveren. Een paspeltje toevoegen, dat had ik nog nooit gedaan, dus dat kostte even wat tijd. Gelukkig vond ik hier een goede handleiding. De blinde rits ging zonder haperen deze keer en hij zit er prachtig in!
En toen bleek dat ik een flinke inschattingsfout had gemaakt met de maat: uiteindelijk kon ik de rok zoveel innemen, dat ik makkelijk in de 36 of 38 had gepast, in plaats van die 42 die ik op basis van mijn tailleafmetingen dacht nodig te hebben. Maar goed, uiteindelijk kon ik alles mooi oplossen en leverde ik mijn eerste werkje af waar ik echt helemaal niks op aan te merken heb. Woohoo!
Het patroon komt uit een oude Knipmode, juni 2010, nr. 4c.
(Vond het alleen lastig wat erop aan te trekken: normaal heb ik onder iets kleurigs en draag ik ‘saaie’ dingen aan de bovenkant. Maar nu moest er juist aan de bovenkant wat kleur komen…)

(Let niet op de nare pantystreep
boven de band…)

Ondertussen hield manlief zich bezig met andere zaken. Hij leerde onze dochter ‘even’ fietsen!

Koosje voor een schattig jongetje

Een tijdje geleden haakte ik een konijntje als kraamcadeautje voor een zwanger vriendinnetje van me. Ik wist dat ze een Nijntje-thema op het kamertje hadden, maar wist niet of het een jongetje of een meisje zou worden. Dus maakte ik een zo neutraal mogelijk konijn. Ik gebruikte een patroon van Christel Krukkert, Koosje het konijn.
Inmiddels is Maurits alweer bijna 3 weken op deze wereld. Een schatje is het! Hopelijk vindt hij het konijntje straks ook leuk. Het konijntje kleur in ieder geval goed bij het kamertje.

Vanmiddag heb ik nog een klein stapje gezet in mijn handwerkcarrière: ik heb labeltjes besteld met mijn (blog)naam erop. Ik vond mijn maaksels zo kaal zonder, een labeltje maakt het toch nog net wat ‘echter’. Ben erg benieuwd hoe ze eruit komen te zien! Helaas moet ik nog 2 tot 3 weken geduld hebben, de labels worden speciaal geweven.

Het volgende project ligt ook weer klaar. We hebben zaterdag een feestje en ik heb niks om aan te trekken. Nou ja, spreekwoordelijk dan, want het is nog niet zover dat ik naakt de straat op moet. Maar goed, niks feest-waardigs in de kast, in ieder geval. Een tijdje geleden kocht ik een schattig zwart stofje met witte polkadotjes. En ik heb ook nog een leuk patroon voor een rokje liggen, waar ik al een tijdje iets mee wil doen. Dus aan de slag maar weer!

Eindelijk de joggingbroek!

Ik loop al tijden te dreigen dat ik een joggingbroek voor Thijs ga maken, maar telkens kwam het er niet van. Elke keer vergat ik wel iéts te kopen dat essentieel was voor het model. Maar afgelopen zaterdag had ik het grootste deel van de ingrediënten in huis en heb ik me er dan toch aan gewaagd. Het was de eerste broek die ik ooit maakte en dat was best pittig. Want hoe doe je die kruisnaden? Zeker als er ook nog een nepgulp in moet komen? De werkbeschrijving van Knipmode maakte het er ook niet echt duidelijker op. Maar goed, na wat gepuzzel en wat onvermijdelijke lostornen-en-opnieuw-in-elkaar-zetten-acties is het gelukt. Helaas bleek het elastiek dat ik gebruikt heb toch echt te smal (resultaat: broek zakt af en band rolt om) en bleek ook dat ik niet zo eigenwijs had moeten zijn en de plekken waar de nestels moesten komen tóch had moeten verstevigen (nestels vallen eruit na half uur dragen). Maar goed, over het geheel genomen ben ik best tevreden.(En de tailleband gaat binnenkort gewoon een keertje over. Ook al had ik die met de locker vastgenaaid. Dubbel.)

Nu al knieën erin: Thijs wilde hem meteen aan!
Ook aan de achterkant professioneel afgewerkt
*uche*

Verder heb ik mijn zelfgemaakte rokje laatst voor het eerst gedragen in ‘het wild’. Als ik er niet steeds zo trots bij had geroepen dat ik die zelf had gemaakt, was het niemand opgevallen denk ik. Er werd zelfs gevraagd of het er eentje van King Louie was. Ha! Missie geslaagd! Van tevoren had ik hem nog wel een stukje korter gemaakt, staat net iets vlotter vind ik.
Ben alleen bang dat ik hem ietsje in moet nemen nog, want hij bleek niet bestand tegen veelvuldig bukken. Oepsie. Ach, je moet wat te doen overhouden he?