Voorjaarsgevoel

De voorjaarsvakantie zit er weer op. We deden niet gek veel, maar eigenlijk was dat wel goed. Even lekker rustig bijkomen van alle hectiek van de laatste maanden. Verjaardagen, Sint, Kerst, voor het eerst naar school… het was best veel allemaal. Ik merkte deze week duidelijk dat de kinderen groter worden en zichzelf wat beter kunnen vermaken, want ik had de tijd om zowel het schapen- als varkenspak af te maken, voor het voorjaarsthema dat ze binnenkort hebben. Vanochtend leverde ik beide pakken in bij de juf. En die was er erg blij mee. Ik ben benieuwd of ik nu nog meer kleine bewonderaars op school krijg. Want laatst kwam er al iemand naar me toe met de mededeling dat ik ‘héél goed kan naaien’ (vergezeld door haar moeder die met rollende ogen meldde dat het kind daar thuis maar niet over op hield) en ook stond er eens een héél klein jongetje bedremmeld aan mijn jas te trekken met de mededeling dat zijn broek kapot was. Als mijn bedrijven niet slagen kan ik dus nog altijd aan de slag als kledingreparatie-atelier. Mijn eerste fans heb ik al.

Maar goed, het schaap en het varken dus. Zoals ik al eens eerder meldde, gebruikte ik voor beide pakken een patroon uit een oude Ottobre. Ik verlengde het patroon iets, zodat het ruim over de billen valt. Dat gaf de ruimte om nog een leuk staartje toe te voegen. Ook voegde ik een beleg toe, zodat de pakken makkelijk met klittenband gesloten kunnen worden. En in de capuchon kwam een tunnel met elastiek. Het schaap werd, zoals al eerder gemeld, gemaakt van een (ultra-synthetische) fleecedeken van de Zeeman. Voor de voering van de capuchon gebruikte ik twee oude wieg-hoeslakens. Wie bewaart, die heeft wat.

Voor het varkenspak gebruikte ik een soort glanzend, dun velours. Drama om te knippen, want het glijdt en glibbert alle kanten op en daarbij laat het overal minuscule glimmende pluisjes achter. Maar goed, het paste wel leuk bij het onderwerp. Voor het krulstaartje naaide ik een tunneltje met daarin een stukje pijpenrager, dat werkte prima. Voor de oren en neus van het varkenspak gebruikte ik een speciale vlieseline. Het lijkt net een soort karton, maar is opstrijkbaar, flexibel en -nog belangrijker- wasbaar. Ik heb geen idee hoe het spul officieel heet, maar ik ben er erg enthousiast over!

Nu is het plankje met lopende projecten weer leeg en kan ik weer gaan broeden op leuke nieuwe dingen. Wordt het een rokje voor mezelf? En joggingbroek of een jurkje voor Floortje? Dekentjes voor de kinderen waarmee ze lekker op de bank kunnen liggen? Inspiratie genoeg, nu nog tijd en materialen zien te vinden. In ieder geval kriebelt het wel om snel aan de slag te gaan, met het voorjaar zo dichtbij.

Advertenties

Heel veel creatieve dingen

Het is voorjaarsvakantie en het kleine volk is niet helemaal lekker. Dat resulteert in veel bankhangen met de tv aan. Back-to-back Disneyfilms, de hele dag. Niet erg didactisch verantwoord, maar precies wat niet-fit klein grut nodig heeft. En het geeft mama de tijd om ook nog eens iets te doen. De afgelopen dagen kon ik mijn creativiteit dus flink zijn gang laten gaan.

De originele opdracht, in grijs- en aardetinten

Allereerst waren daar de onderzetters. Het begon als een opdracht voor 12 onderzetters en gaandeweg kreeg ik de smaak te pakken en maakte ik er meer, in allerlei variaties. Zo bedacht ik een vrolijk gekleurde variant, passend bij mijn Pip-mokken. Dat smaakt naar meer!

Nu ik de tijd had kon ik ook eindelijk beginnen aan het schapenpak voor de klas van Thijs. Ik had een patroon voor een dierenpak, maar een volledig pak leek mij niet handig voor snelle verkleedpartijen in de klas. Ik nam daarom het patroon van een capuchonvest uit een oude Ottobre en paste dat wat aan. Het is een low-budgetvariant geworden: de schapenvacht is een dekentje van de Zeeman à 7 euro, de voering is een oud ledikantlaken dat niet meer gebruikt werd. De patroonbeschrijving van Ottobre vond ik nogal ..euh… ingewikkeld, ik bedacht daarom maar mijn eigen werkvolgorde en dat pakte prima uit. Wel laat de afwerking wat te wensen over, maar de stof was nogal lastig om te verwerken. Het pluisde verschrikkelijk en omdat je er ook niks op af kunt tekenen was het soms nogal lastig om de juiste lijnen te volgen. Maar voor het doel is het een prima pakje geworden en het was ook nog eens snel: in een dag klaar. Ik heb dan ook besloten het varkenspak van hetzelfde patroon te maken.

En dan was daar nog Pocahontas. De nieuwe favoriete Disneyfilm van de kinderen. Vooral Floortje is helemaal gegrepen door de film, ik mag haar dan ook nog alleen maar aanspreken met ‘Pocahontas’. En wat heeft een indiaantje nodig? Juist, een indianenoutfit. In een kwartier tijd maakte ik zonder patroon van wederom een Zeemandekentje een indianenjurkje. Ik hoef u er niet bij te vertellen dat ze er aardig content mee is, hè?