Zomerjurkje – nu de zomer nog

Nu de vakantie afgelopen is, begint alles hier thuis weer een beetje op het normale te lijken. En dat houdt in dat ik héél af en toe weer eens overdag achter de naaimachine kan kruipen. Jee!
Vandaag maakte ik zowaar een zomerjurkje af. Ik verlengde hiertoe het patroon van het Seesaw t-shirt (Ottobre zomer 2012). Twee weken geleden knipte ik de stof al, maar vandaag kon ik dan eindelijk de boel in elkaar zetten.

Ik maakte het shirt vorig jaar al een keer en was vergeten wat een worsteling het was om het Framilon aan de mouwkapjes te zetten. Framilon is een soort doorzichtig elastiek wat geweldig rekt en daarom uitermate geschikt is om stof mee te rimpelen. Maar dat rekbare maakt ook dat het een drama is om mee te werken. Aan het begin van de naad rekte het teveel (waardoor de stof daar enorm rimpelde), daarna te weinig (geen enkele rimpel) en als ik te hard trok rekte het spul uit tot microscopische breedte, waardoor ik er bijna niet overheen kon naaien (want waar wás dat spul nou?). Of het floepte meteen al weg, waardoor ik eindigde met in mijn ene hand het mouwkapje en in mijn andere hand het reepje Framilon. Ook niet de bedoeling.
Ik raadpleegde ten einde raad het forum van de Vereniging Sancho, waar ik nog wat tips kreeg. En na veel geworstel lukte het uiteindelijk dan toch redelijk. En de rest van het jurkje zat daarna zó in elkaar.

Ik ben er nog niet uit wat ik ervan vind. Ik vind het geheel nogal pyjama-achtig ogen. Maar misschien ziet het er anders uit als Floortje het aan heeft, dat kan. Ze zal het voorlopig waarschijnlijk toch niet aan kunnen, want het weer is weer eens tragisch. Nou ja, heb ik nog wat tijd om de zomergarderobes uit te breiden. En niet-pyjama-achtige kledingstukken te fabriceren.

————————————————-

Even een kleine toevoeging, Troela heeft de jurk inmiddels gepast. Hij staat inderdaad als een nachthemd, maar is dan ook véél te lang. Ik zal eens kijken hoe hij staat als hij korter is en onder geen rolzoom heeft, dat scheelt denk ik al een hoop. En anders… heeft ze er een mooi nachthemd bij. Ze vindt de jurk zelf in ieder geval prachtig, dus dat is al heel wat.

Advertenties

Tuinieren op mijn manier

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Als cadeautje kreeg ik een boek over patroontekenen, “Design-it-yourself-clothes” van Cal Patch. In het boek wordt op een simpele manier uitgelegd hoe je eenvoudige patronen op maat kunt tekenen en kunt aanpassen aan je eigen wensen. Je tekent een patroon dus helemaal from scratch en kunt het daarna helemaal maken zoals je zelf wilt. Precies wat ik zocht! Ik kon haast niet wachten om ermee aan de slag te gaan.

Zaterdag was het dan zover. Ik installeerde mij in het zonnetje aan de tuintafel en na mezelf van top tot teen opgemeten te hebben (mijn hemel, wat je allemaal niet op moet meten!) ging ik aan de slag. Ik vond het enorm leuk om zo intensief met een patroon bezig te zijn. Heerlijk, dat tekenen en rekenen (terwijl ik nou niet bepaald een wiskundeknobbel heb).

Na een ochtendje ploeteren (maar genieten) had ik een patroon voor een basis t-shirt. Ik maakte een toile om het patroon te testen en ondanks de totaal verkeerde stof paste dat wonderwel (op de armsgaten na, dat is nog best lastig dus daar puzzelen we even op verder)! Vol goede moed ging ik verder met het basispatroon voor een blouse, maar op de eindresultaten zult u nog even moeten wachten, want er kwamen dringender zaken tussendoor.

Toen het dit weekend lekker weer werd, kwam ik namelijk tot de conclusie dat dochterlief geen enkel fatsoenlijk zomerjurkje met korte mouwtjes in de kast heeft hangen. Allemaal te klein geworden. Dus vandaag installeerde ik mij nogmaals aan de tuintafel, deze keer om jurkjes te tekenen. Als basis gebruikte ik de t-shirtpatronen ‘Seesaw’ en ‘Hoops’ uit de Ottobre (zomer 2012) en die verlengde ik tot een jurkje. Floortje zelf koos de stof, een vrolijk blauw stofje met vlinders. Ik deed ook nog iets met recykleren van twee slaaphirts van mijn moeder voor twee andere jurkjes. Meer daarover volgt zodra ik daadwerkelijk achter de naaimachine gekropen ben en er iets toonbaars van heb gemaakt. Dus vooralsnog zult u het moeten doen met ‘the making of’.

Ook niet heel verkeerd toch, zo in het zonnetje?

Worsteling

Wat een makkelijk project leek, werd uiteindelijk een hele worsteling. Een hele tijd geleden al knipte ik de patroondelen uit voor het Seesaw-shirt uit de Ottobre (voorjaar 2012?). Ik kon er toen nog niet meteen mee aan de slag, omdat ik nog moest wachten op het Framilon dat ik volgens het patroon nodig had. Dat is een soort doorzichtig elastisch band dat gebruikt wordt aan de bovenkant van de mouwkapjes. Toen dat eenmaal binnen was (besteld in Finland bij Ottobre zelf, dus dat duurde even), kwam ik er door vakantieperikelen niet meer aan toe om er mee verder te gaan.

Twee weken geleden, op zo ongeveer de warmste dag van het jaar, besloot ik ermee verder te gaan. Ik zeulde mijn lockmachine mee naar de tuin en begon enthousiast. En toen begon de ellende. Eerst brak er een naald. Toen brak er een draad. Toen snapte ik de beschrijving niet. Toen lockte ik een naad scheef aan elkaar en moest die hele naad weer uit elkaar gehaald worden. Toen brak er nóg een draad. Mijn humeur daalde met het stijgen van de temperaturen. Ik werd er niet gezelliger op. Tegen het einde van de middag was ik compleet gaar. Ondertussen was onze niet al te grote achtertuin ook nog eens gevuld met een badje en 5 kinderen (waarvan slechts twee van mijzelf) die die dag het ene na het andere kattenkwaad uithaalden en allemaal hun oortjes thuisgelaten leken te hebben. Aaargh! Het was een wonder dat het shirt aan het eind van die dag toch nog enigszins acceptabel in elkaar zat.

De afwerking liet echter nog even op zich wachten. Ik had geen zin om in de hitte op zolder verder te gaan met de naaimachine. Maar vorige week legde ik dan eindelijk de laatste hand aan het shirt. Helaas ging ook dat weer niet soepel: het halsboord bleek na afwerking enorm te lubberen. Gelukkig liep ik de dag erna tegen een geweldige tutorial aan over het verwerken van tricot, waar ik opstak dat ik voor het halsboord maar 0,75 x de vereiste halsomtrek moest nemen. Et voilá: dit weekend was het shirt dan eindelijk écht af.

En nu maar hopen dat het nog even mooi weer blijft, want het shirt zit nu precies goed, dus volgend jaar zal het wel niet meer aan kunnen. Wel vind ik het patroon er eentje om te onthouden. Het staat snoezig en als je eenmaal doorhebt hoe het moet, dan is het eigenlijk doodsimpel. Mits je het niet probeert op de warmste dag van het jaar.

Ons model poseert met een blaadje sla. Meer medewerking wilde ze niet verlenen.

So much to do, so little time…

Het lijkt alsof ik de afgelopen tijd niets gedaan heb, zo weinig postte ik hier. Maar niets is minder waar. Ik had het enorm druk. Het lijkt wel alsof die laatste schoolweken voor de vakantie dubbel zo hard gaan als de weken ervoor. En er moet ook opeens van alles gedaan worden dat afwijkt van het normale. Voor mijn gevoel loop ik dus alleen maar te rennen en te vliegen en probeer ik wanhopig al dat afwijkends te onthouden.

Ik begon ook weer met hardlopen, netjes 3x per week (nou ja, in theorie dan). Hopelijk houd ik het deze keer wat langer vol. Ik heb in ieder geval een flinke stok achter de deur. Ik ben namelijk geïnterviewd voor het blog ‘Ren mama, ren‘. Nu het zo zwart op wit staat dat ik hardloop, kan ik moeilijk opgeven he?

De enige tijd die ik doorbracht achter de naaimachine, was in opdracht van de juf van Thijs. Voor de braderie op de voorlaatste schooldag wilde de juf met de klas een strandtas versieren. De kinderen in de klas knipten uit gekleurde stoffen diverse zeedieren en de vraag was of ik die eventjes op de tas wilde bevestigen. Tuurlijk wilde ik dat.
Ik dacht, dat strijk ik er even op met Vliesofix. Maar toen wist ik nog niet dat Vliesofix niet bedoeld is voor een eeuwigdurende hechting. Dus toen ik een uurtje na het opstrijken weer boven kwam, lag de helft er weer af. Ai. Daarop besloot ik de zijnaad van de tas los te halen en de boel erop te appliceren met de naaimachine. Meer werk, maar het resultaat mag er wezen. En ik weet nu dat ik de volgende keer textiellijm moet nemen, dat blijft schijnbaar wél zitten.

Dat ik niet aan naaien toe kwam, wil niet zeggen dat ik niet met mijn hoofd bij creatieve dingen zat. Ik zag nog wel kans om wat stoffen in te slaan voor toekomstige projecten: een leuk blauw-wit ruitje voor een Zsazsa-rokje voor mezelf en een mooie denimkleurige tricot voor nog een Zsazsa-halterjurk. Dan moet ik nog verder met het Seesaw-shirt uit de laatste Ottobre voor Floortje. En dit alles moet dan het liefst nog voor onze vakantie af. En dan wil ik eigenlijk ook nog een afscheidscadeautje voor de juf maken. En ik moet nog een leuk haakprojectje verzinnen voor op vakantie (en daar materialen voor inslaan). Ik voorzie nachtwerk.