Work In Progress

Zoals het een echt crea-persoon betaamt heb ik altijd meerdere projecten liggen, waar ik gelijktijdig mee bezig ben. Gewoon, omdat het soms lekker kan zijn om éven met iets anders bezig te zijn. Verandering van spijs doet eten en zo. Op dit moment heb ik twee dingen liggen (wat voor mijn doen héél bescheiden is), waarvan nu even een update.

Allereerst is daar de South Bay Shawlette, waar ik deze zomervakantie aan begon. Het oorspronkelijke ‘shawlette’ patroon vond ik te klein, dus ik haak maar even door tot ik de shawl fatsoenlijk om me heen kan wikkelen. Ik denk dat ik nog zo’n 10 cm doorga en dat het daarna welletjes is. Kan ik ondertussen nog even broeden op een patroon voor de rand, want ik heb nog niet precies bedacht hoe ik die wil maken. Dankzij het dunne garen neemt het werkje niet zo gek veel ruimte in (maar ben je dus wel heullll lang bezig voor het af is), dus voorlopig gaat ie overal mee naar toe: hockeyclub, zwembad… De vaart blijft dus er goed in!

Sorry voor de foto – avondlicht met schaduwen van meubilair doet weinig goeds voor het onderwerp. In het echt is ie véél mooier.

Verder hebben we de tunisch gehaakte kussensloop. Ik moet bekennen dat het gewicht van die enorme pen met dik haaksel eraan een flinke belasting is voor mijn spieren, dus dat schiet op het moment even wat minder op. Maar toch, het eind is in zicht. Ik heb nu (bijna) 5 vierkantjes af, met 8 (2×4, snapt u wel?) hebben we een kussensloop. Dus nog even tanden op elkaar!

Tussendoor haakte ik ook nog even een extra randje aan de shawl die ik op mijn reis naar Dubai begon. Destijds was mijn garen op, dus werd de shawl korter dan ik gepland had. Dat droeg toch niet erg lekker (gek klein knoopje dat steeds losschoot), dus ik ging online op zoek naar meer garen. Gelukkig vond ik een winkeltje dat nog net een paar bollen in de goede kleur had, dus kon ik er een paar rijen aan haken. Eigenlijk had ik hem nog wel iets groter gewild, maar het garen is behoorlijk zwaar en dat draagt niet zo lekker. Dus ik vind het wel goed zo.

De volgende projecten zweven alweer door mijn hoofd. Ik heb nog een paar bollen bulky garen liggen. Eén ervan wordt een gebreide colsjaal met kabels, de andere weet ik nog niet. Ik heb in ieder geval wel weer zin in een breiwerkje, misschien een vest voor mezelf? En verder zag ik een tijdje geleden een hele mooie omslagdoek voorbij komen, die wil ik ook wel maken. Ik heb nog een berg grijze (of petrolblauwe? Da’s ook mooi!) Zeeman-acryl liggen, hopelijk is het genoeg.

En dan heb ik natuurlijk ook nog naaiplannen. Floortje werd bij de stoffenwinkel erg enthousiast over wat stofjes, en die wenste (op de de foto van boven naar beneden) een t-shirt, een rokje en een joggingbroek. En in diezelfde winkel vond ik een raar stretchy stofje met een leuke print, waarin ik wel een tuniek of iets dergelijks voor mezelf zag. En dan wil ik ook nog wat blousjes voor mezelf maken (nog geen stof en patroon voor bedacht). Dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen.

Advertenties

Stress-sjaal

Ik ben geen fan van vliegen. En zeker als ik in mijn eentje moet vliegen, zoals laatst naar Dubai, dan heb ik flink wat afleiding nodig om mij er goed doorheen te helpen. Nu kun je natuurlijk de hele tijd naar films kijken aan boord (wat ik deed), maar zeker tijdens het opstijgen en landen moet ik maximaal afgeleid worden. En wat is daar beter voor dan een haakwerkje (tijdens de film)?

Nu had ik voor vertrek geen haakwerkjes liggen. Omdat de driehoeks-granny-shawl zo goed bevalt, besloot ik een zelfde shawl te maken. Ik had niet zoveel tijd om uitgebreid te gaan shoppen, dus was ik ‘veroordeeld’ tot de plaatselijke winkel. Die hadden helaas nog niet zoveel voorjaarsgarens in huis. Ik koos voor Katia Mali. Een vrij dik katoenen garen dat aardig voorjaarsachtig oogt. Ik nam een zandkleurige (taupe?) basis met accenten van fel turquoise en koraal. Om eens hip te zijn.

Het lastigste was nog om een goede haaknaald te vinden. Je mag namelijk geen scherpe voorwerpen meenemen in het vliegtuig en ik had zo’n vermoeden dat een ijzeren haaknaald niet door de security zou komen. Om het zekere voor het onzekere te nemen, besloot ik voor bamboe te gaan (met dank aan mijn moeder die stad en land afspeurde om een dunne bamboe haaknaald te vinden – de meeste zijn namelijk dik). Die bewaarde ik in mijn handbagage naast een potlood en ik kan u zeggen: er heeft geen haan naar gekraaid. En ik ben veilig opgestegen en geland, en inmiddels een shawl rijker.

Wel werd hij iets kleiner dan gepland, want de voorraad bij de winkel bleek in mijn afwezigheid geslonken tot één enkele bol, waar ik er eigenlijk twee of drie nodig had gehad. Maar goed, hij kan nèt geknoopt worden, dus ik ben tevreden.

Pimp your shawl

Een tijdje terug maakte ik een granny-driehoeksjaal. Ik ben er dolblij mee, draag hem dagelijks. Ik had het van tevoren niet verwacht, maar zowel buitenshuis als binnen heb ik hem eigenlijk doorlopend om. Ik vond hem alleen wel een beetje saai, een beetje oubollig.

Van de week kreeg ik opeens een ingeving: een klein fluoroze randje zou de boel vast een beetje opfrissen en wat meer ‘van nu’ maken (al denk ik dat fluoroze vast al weer heel erg 2013 is. Maar goed, ik loop altijd wat achter op de trends). Ik haakte twee rijtjes lossen in de sjaal en inderdaad: een stuk frisser zo!

Verder maakte ik er ook nog een labeltje aan. Kwestie van marketing he. Of trots, dat nog meer eigenlijk. Mijn bestaande labels waren bijna op en eigenlijk waren die ook helemaal mijn stijl niet. Ik besloot daarom zelf nieuwe te maken. Dat is heel simpel. Mocht je het zelf ook willen uitproberen, dan volgt hieronder een kleine tutorial.

Nodig: lint, band of stof voor de ondergrond en T-shirt transferpapier (bijvoorbeeld van de Hema)

  • Kies de ondergrond waarop je de labels wilt maken. Ik koos een katoenen keperband van 1,5 cm breed. Maar je kunt ook een reep stof nemen, of een satijnen lijnt bijvoorbeeld.
  • Dan kies je een leuk lettertype. Je kan een standaard letterype kiezen, maar ook een leuke nieuwe zoeken. Via Pinterest bijvoorbeeld zijn heel veel gratis fonts te vinden. Die download je en met één druk op de knop kan je die vervolgens installeren. Kies voor een lettertype dat niet te iel is, dat is wat lastiger met opstrijken.
  • Maak een nieuw document in Word of een ander tekstverwerkingsprogramma.
  • Vervolgens kijk je welk formaat je letter moet worden om goed op je lint te passen. Maak een proefprintje met wat verschillende formaten en lettertypes op een gewoon A4-tje en kijk of het is wat je ervan verwacht had. Soms blijkt iets wat op het scherm heel leuk is als label totáál niet te werken.
  • Typ de tekst die je op het label wilt hebben en vul daar de hele pagina mee. Transferpapier is best prijzig en je wilt het vel dus zo goed mogelijk benutten. Gebruik zo min mogelijk witruimtes, je kan de tekst later het beste zo strak mogelijk uitknippen omdat het transferpapier een beetje een gelig glimmend randje achterlaat dat niet zo mooi is.
  • Dan komt het tricky stukje. Op transferpapier moet je alles in spiegelbeeld afdrukken. De meeste printers hebben die functionaliteit. Vaak wordt de tekst automatisch gespiegeld zodra je bij papiertype kiest voor T-shirt transferpapier. Soms moet je ergens een vakje aanvinken bij de printereigenschappen. En soms heb je pech (zoals ik) en kan je printer niet spiegelen. In dat laatste geval moet je het anders oplossen. Dan zul je over moeten naar een programma als Photoshop, waarin je de tekst zelf kunt spiegelen. (Maar het voert te ver om dat helemaal uit te leggen.)
  • Leg het transferpapier in de printer (met de blanco kant naar beneden, je drukt af op die kant) en print je vel met labels.
  • Laat de print goed drogen (minstens een half uur). Knip daarna de labels op maat en knip ook het band/stof op maat. Ik knipte een wat langere voor het gewone label en een wat kortere voor de zijlabels.
  • Volg de instructies op het pak transferpapier voor het opstrijken en voilá: je eigen labels zijn klaar!
Ik moet bekennen dat ik het opstrijken nog niet helemaal in de vingers heb. Elke keer laat er weer wat van de inkt los als ik het beschermvel weghaal. Of het label verschuift tijdens het strijken. Maar dat geeft een rustiek effect en dat heeft dan ook weer wat hou ik me maar voor…

Granny-driehoek-sjaal

Eindelijk is ie af, de granny-driehoek-sjaal die ik een tijdje geleden ‘tussendoor’ begon. Ik had verwacht dat ie binnen een paar dagen af zou zijn. Maar ik haakte door alle drukte minder dan gepland, dus het schoot niet erg op. Maar nu is ie dan toch echt klaar.

Ik bedacht het patroon zelf, voor zover je het een patroon kunt noemen. Want het is niet veel meer dan een hele grote granny square, maar dan dan in de helft. Aan de rand haakte ik een soort fantasie-schulprand. Heel jammer dat ik voor de laatste 30 cm net een nieuwe bol (de 4e) moest aanbreken, als ik er nog eentje maak wordt die dus een rijtje korter.

Hij werd behoorlijk groot, maar dat vind ik niet erg. Zo kan ik hem op meerdere manieren dragen. Hij kan als omslagdoek en als sjaal met de punt naar achteren of naar voren. Ik ben er heel happy mee! Ik vermoed dat er nog wel meer gaan komen, want ik heb dezelfde wol nog in drie andere kleurstellingen liggen. Maar ik heb ook nog wat andere dingen in gedachten en het dekentje ligt ook nog te wachten. Dus eerst die laatste maar afmaken. Maar dat is geen straf op een druilerige zondagmiddag.

Still alive

Hallo daar! Kent u mij nog? Ik ben niet van de aardbodem verdwenen hoor! Maar na het naaigeweld van Kids Clothes Week ben ik weinig aan maken toe gekomen. Tuurlijk, ik deed wel dingen, zo tussen de bedrijven door, maar ik heb weinig finished products te tonen. Creatief was ik wel. Op verschillende vlakken.

Allereerst nam ik mijn werkkamer op de schop. Ik schoof wat met tafels en ander meubilair, ruimde grondig oude zooi op (een auto vol naar vuilstort en kringloop!) en kreeg daar een prachtige, ruime Mo-kamer voor terug. Want de kamer is nu zó uitnodigend dat ik er niet alleen zit om te naaien, knippen en tekenen, maar ook mijn yoga-oefeningen doe ik daar. Mijn eigen oase van rust! (Het ging zelfs zo ver dat de plinten en drempels gelegd werden, bijna exact 5 jaar nadat we in dit huis trokken. De wonderen zijn de wereld nog niet uit!)

Ik tekende het patroon voor de Mad Men-jurk opnieuw uit, want nadat ik de patroondelen op de paspop speldde, vond ik het toch wat krapjes allemaal. Gelukkig had ik de echte stof nog niet geknipt. Waarschijnlijk is hij nu te groot op de meeste plaatsen, maar daar kan ik natuurlijk altijd nog wat aan doen. Liever dat dan er straks als een rollade bij te lopen…

Ondertussen vierde zoonlief zijn achtste verjaardag. Ook dat vergde wat creativiteit, want meneer kreeg veel Lego Chima. Wel 3 dozen. En laten mama en omi nou dól zijn op bouwen met Lego (en papa ook, maar die kreeg de kans niet)… Dus wij leefden ons helemaal uit met het in elkaar zetten van deze bijzonder vernuftige bouwsels. Echt, technisch Lego is er niets bij! Op de foto een wolvenauto, die met wat kleine handgrepen nog een helikopter, een motor en twee kleinere racewagentjes bevat.

Het kinderfeestje vierden we deze keer buiten de deur. 8 stuiterende 7- en 8-jarigen in huis zagen we niet helemaal zitten. We trokken daarom naar een binnenspeeltuin. En daar vermaakten de jongens elkaar zó goed, dat ik zelfs een flink stuk verder kon haken aan mijn shawl. Dat zijn de betere feestjes! Ik moet nog een klein stukje verder, maar het eind is in zicht! Het patroon bedacht ik zelf (weinig spannends aan, een grote halve Granny). De gemêleerde acryl komt van de Wibra.

Ik was verder ook nog creatief met mijn eigen kapsel, waar ik resoluut de schaar in zette en (na het bekijken van een tutorial op YouTube) een hippe pony in knipte. Het ding leidt een beetje een eigen leven af en toe, maar over het geheel genomen ben ik er wel blij mee. (brrr, blijft naar, jezelf zo op de foto zetten)
En natuurlijk schoof ik weer wat met meubilair en accessoires in de woonkamer. Want een nieuwe seizoen vraagt natuurlijk om verandering he? Dus de kaarsjes kwamen weer van stal en ik broed nog op wat andere herfstige toevoegingen.

En nu maken wij ons op voor de rest van het feestgedruis. Want niet alleen is de Sint weer in het land en moet dat op diverse plaatsen gevierd worden, maar een paar dagen na pakjesavond is dochterlief ook nog jarig. Waarna we vrijwel naadloos doorgaan met kerst en Oud en Nieuw. Tussendoor zal er waarschijnlijk ook nog afgezwommen moeten worden en manlief moet ook weer op reis voor zijn werk. Dus ik vrees dat de jurk nog even zal blijven liggen. Maar wie weet… de wonderen waren de wereld nog niet uit he?