South Bay shawl

Ergens voorbij Lyon begon ik eraan afgelopen jaar, de op internet alom geprezen South Bay Shawlette. Ik haakte tot ver in Zuid Frankrijk en toen we op de plaats van bestemming kwamen, was ik al een heel eind gevorderd. De hele vakantie en ook daarna haakte ik als een bezetene. Overal ging mijn haaksel mee naartoe (hockeytraining, zwemles…). Het patroon zat al snel in mijn vingers, maar met haaknaald 2,5 en een heel dun garen (Hema, ‘fine’) was het best een gepriegel. En naarmate de sjaal groter en de rijen dus langer werden, ging de lol er wel een beetje af. Steeds maar weer dat zelfde patroon met dat kleine haaknaaldje… Ik verzon allerlei excuses voor dringende-projecten-die-echt-eerst-moesten. Sjaals, telefoonhoesjes, noem maar op. Alles had opeens een hogere prioriteit. Maar met mijn laatste projecten afgerond had ik toch echt geen excuus meer. Nu moest ie af.

 

Toen ik de draad weer oppakte, bleek ik al best ver te zijn. Ik moest nog maar een paar rijtjes. Toen de strepen eenmaal in balans waren voor mijn gevoel, haakt ik er nog een randje met bolletjes aan. (Een tutorial daarvoor vindt u onder andere hier). En toen was de sjaal af. En was hij wel heel groot. Geen South Bay Shawlette, zoals het patroon het noemde, maar een heuse Shawl. Van punt tot punt is ie 2 meter. Wow.

Maar goed, al dat werk was niet voor niets, want ik vind hem helemaal geweldig geworden. Juist door het dunne garen komt het patroon heel mooi uit. En hij valt ongelooflijk soepel. Als omslagdoek, om mijn nek geslagen, geknoopt, het kan allemaal. Dus deze labour of love was de moeite echt waard! Ik draag hem dan ook bijna continu.

Een nieuw project kon natuurlijk niet uitblijven. Deze keer pakte ik de breinaalden op en begon ik aan het Caramel-vest (weer een gratis patroon via Ravelry). Voor mij de eerste keer dat ik a) een kledingstuk voor mezelf ga breien en b) dat ik een kledingstuk helemaal rond ga breien, dus zonder naden. Voorlopig snap ik het nog allemaal, maar ik ben benieuwd hoe het straks gaat. Want het patroon vraagt om het gebruik van sokkenbreinaalden (double pointed needles) bij het breien van de mouwen en die heb ik niet. Nou kwam ik op internet ook tutorials tegen voor de magic loop-methode waarbij mouwen met rondbreinaalden gebreid kunnen worden, dus daar ga ik me snel in verdiepen. Altijd leuk om een excuus te hebben om weer iets nieuws te leren!

Advertenties

Work In Progress

Zoals het een echt crea-persoon betaamt heb ik altijd meerdere projecten liggen, waar ik gelijktijdig mee bezig ben. Gewoon, omdat het soms lekker kan zijn om éven met iets anders bezig te zijn. Verandering van spijs doet eten en zo. Op dit moment heb ik twee dingen liggen (wat voor mijn doen héél bescheiden is), waarvan nu even een update.

Allereerst is daar de South Bay Shawlette, waar ik deze zomervakantie aan begon. Het oorspronkelijke ‘shawlette’ patroon vond ik te klein, dus ik haak maar even door tot ik de shawl fatsoenlijk om me heen kan wikkelen. Ik denk dat ik nog zo’n 10 cm doorga en dat het daarna welletjes is. Kan ik ondertussen nog even broeden op een patroon voor de rand, want ik heb nog niet precies bedacht hoe ik die wil maken. Dankzij het dunne garen neemt het werkje niet zo gek veel ruimte in (maar ben je dus wel heullll lang bezig voor het af is), dus voorlopig gaat ie overal mee naar toe: hockeyclub, zwembad… De vaart blijft dus er goed in!

Sorry voor de foto – avondlicht met schaduwen van meubilair doet weinig goeds voor het onderwerp. In het echt is ie véél mooier.

Verder hebben we de tunisch gehaakte kussensloop. Ik moet bekennen dat het gewicht van die enorme pen met dik haaksel eraan een flinke belasting is voor mijn spieren, dus dat schiet op het moment even wat minder op. Maar toch, het eind is in zicht. Ik heb nu (bijna) 5 vierkantjes af, met 8 (2×4, snapt u wel?) hebben we een kussensloop. Dus nog even tanden op elkaar!

Tussendoor haakte ik ook nog even een extra randje aan de shawl die ik op mijn reis naar Dubai begon. Destijds was mijn garen op, dus werd de shawl korter dan ik gepland had. Dat droeg toch niet erg lekker (gek klein knoopje dat steeds losschoot), dus ik ging online op zoek naar meer garen. Gelukkig vond ik een winkeltje dat nog net een paar bollen in de goede kleur had, dus kon ik er een paar rijen aan haken. Eigenlijk had ik hem nog wel iets groter gewild, maar het garen is behoorlijk zwaar en dat draagt niet zo lekker. Dus ik vind het wel goed zo.

De volgende projecten zweven alweer door mijn hoofd. Ik heb nog een paar bollen bulky garen liggen. Eén ervan wordt een gebreide colsjaal met kabels, de andere weet ik nog niet. Ik heb in ieder geval wel weer zin in een breiwerkje, misschien een vest voor mezelf? En verder zag ik een tijdje geleden een hele mooie omslagdoek voorbij komen, die wil ik ook wel maken. Ik heb nog een berg grijze (of petrolblauwe? Da’s ook mooi!) Zeeman-acryl liggen, hopelijk is het genoeg.

En dan heb ik natuurlijk ook nog naaiplannen. Floortje werd bij de stoffenwinkel erg enthousiast over wat stofjes, en die wenste (op de de foto van boven naar beneden) een t-shirt, een rokje en een joggingbroek. En in diezelfde winkel vond ik een raar stretchy stofje met een leuke print, waarin ik wel een tuniek of iets dergelijks voor mezelf zag. En dan wil ik ook nog wat blousjes voor mezelf maken (nog geen stof en patroon voor bedacht). Dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen.

Nieuw begin

Een nieuw (school)jaar, een nieuw begin. Nieuwe schema’s, nieuwe activiteiten, nieuwe plannen en … een nieuwe blog. Blogger beviel mij steeds minder, qua uiterlijk. Net niet strak genoeg, net niet genoeg mogelijkheden om het naar mijn eigen hand te zetten. En ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen uit te proberen. Dus daarom ga ik vanaf nu hier verder. Wees welkom!

Maar eerst nog even een korte samenvatting van wat ik de afgelopen twee maanden heb gedaan.

Op de valreep móest ik voor de vakantie nog een jurk maken voor mezelf. Het werd de Harlequin dress van La Maison Victor in een prachtige Herringbone van Nani Iro. Ik moest er flink wat aan verbouwen, want het geheel deed erg hobbezakkerig aan (maar dat zal ongetwijfeld met mijn niet-kloppende verhoudingen te maken hebben). Uiteindelijk was de jurk nèt op tijd klaar voor de vakantie en… nam ik hem niet mee. Ah well. Volgende keer beter. Het stofje draagt in ieder geval heerlijk, zo zacht en luchtig. Nu alleen nog bedenken hoe ik hem kan stylen zodat ik er niet uitzie als een Romein…

Harlequin dress in Nani Iro

Harlequin Dress in Nani Iro Herringbone

Dan was er de zaaaaaaalige vakantie. We trokken voor twee weken naar een camping in Le Thor (vlakbij Avignon) en deden daar (vrijwel) niets. Afgezien van een paar kleine bezoekjes naar pittoreske plaatsjes en een kasteel (waar wij allemaal zelf mochten schieten met een kruisboog!) vertoefden we voornamelijk langs de kant van het zwembad. De meest relaxte vakantie tot nu toe!

Vakantie 2014

Vakantie 2014: Les Baux de Provence; Glanum; St. Rémy de Provence; Avignon; Gordes; l’Isle sur la Sorgue

Onderweg in de auto begon ik aan een nieuw haakproject. Geïnspireerd door haar begon ik aan een South Bay Shawlette. Ik haakte nog nooit eerder in de auto, maar dat was voor mij een openbaring. Laten we zeggen dat ik van het stuk Lyon-Avignon bijzonder weinig heb meegekregen en aangenaam verrast was toen we op de plaats van bestemming arriveerden. De sjaal is nog niet af, maar aangezien zwemlessen en hockeytrainingen nu een groot deel van mijn programma vullen, komt er weer behoorlijk schot in.

South Bay Shawlette

South Bay Shawlette in the making

Floortje maakte bij thuiskomst van vakantie (met wat hulp van mij 😉 ) haar eigen gymtas! Ze zocht zelf de stoffen uit en mocht ‘gas geven’ en af en toe ‘sturen’ bij de naaimachine. Ik flockte haar naam en een leuk plaatje erop et voilá: een uurtje later was daar een gymtas.

Gymtas by Floortje

Gymtas by Floortje

Ik bakte, bakte en bakte. Want wie zegt dat je geen lekkere dingen kunt maken als je gezond eet? Dus gewapend met de boeken van Amber Albarda trok ik mij terug in de keuken en bakte er lustig op los. Yum!

Omeletmuffins; pizza van speltmeel met tapenade en courgette; biscotti van speltmeel

Omeletmuffins met geitenkaas en zongedroogde tomaat; pizza van speltmeel met tapenade en courgette; biscotti van speltmeel met amandelen en cranberries. Alles suikervrij!

De naaimachine raakte ik de afgelopen twee maanden verder niet aan, maar momenteel ligt er een berg tafelzeil naast te wachten om getransformeerd te worden tot een fietsmand-tas. Dus I’ll be back soon!

Oh ja, om mijn nieuwe blog goed te volgen moeten jullie natuurlijk wel even mijn nieuwe adres noteren en/of aanpassen in Bloglovin:

https://mooivanmo.wordpress.com
Follow my blog with Bloglovin