La Maison Victor – June Dress

Toen de uitnodiging voor de bruiloft van een van mijn liefste vriendinnen in de bus viel, wist ik het meteen: dit zou de uitgelezen gelegenheid zijn om eindelijk de June Dress van La Maison Victor (zomer 2014) te maken. Ik zag helemaal voor me hoe hij moest worden, van een effen stof en dan het liefst een beetje stoer, zodat het allemaal niet te zoet zou worden. En niet té bling-bling, zodat ik hem eventueel ook nog meer casual zou kunnen dragen met een paar slippers eronder of zo.
Ik ging neuzen bij Mondays Milk, die net de nieuwe collectie stoffen binnen hadden (wat natuurlijk héél gevaarlijk is, dat snapt u). Mijn oog viel op een mooie stof van Robert Kaufmann, Interweave chambray in de kleur ‘slate’, een beetje blauwgrijs. Een heerlijke, soepelvallende stof, die voor deze jurk net de juiste stevigheid had.  Natuurlijk kon ik het pand niet verlaten met slechts één stukje stof, maar daarover later misschien meer.

Mondays Milk

Ik was zo slim om eerst een testversie in een ander stofje te maken, en kwam toen tot de conclusie dat mijn taille totaal niet op de plaats zat waar LMV hem bedacht had. Waarschijnlijk hoort het model niet in de natuurlijke taille te vallen maar erboven, maar dat stond op mijn lijf niet heel geweldig. Een jurk op het breedste punt naar buiten laten staan bleek geen goed idee. Ik verlengde het bovenstuk daarom met 4 cm. Voor de rest hoefde ik niks aan te passen, hij zat als gegoten.

June Dress LMV

Het model is verrassend simpel om te maken. Toen ik uiteindelijk de schaar in de échte stof durfde te zetten, was ik dan ook vrij snel klaar. Een middagje knippen en locken, een half dagje naaien en daarna nog een uurtje (met de hand) omzomen. De enige echte moeilijkheid waar ik tegenaan liep was het beleg. Ik heb gevloekt en getierd en nog wilde het niet. Omdat het beleg onzichtbaar vast moet zitten bij zowel hals als armsgaten, moet je nogal ingewikkelde dingen doen (met keren door schoudernaden en zo) en dat was een hele toer. Maar na 3x uithalen had ik gelukkig een afwerking waar ik mee kon leven. Met het totaalplaatje ben ik zéér tevreden. Het is dat ik niet dagelijks een gelegenheid heb om een dergelijke jurk te dragen, anders zouden er nog veel meer volgen!

June Dress LMV

Ondertussen zat ik ’s avonds ook niet stil op de bank. Ik heb momenteel meerdere haakprojecten liggen (twee Ibiza-style zomertruitjes) en ook nog een breiwerkje (de al eerder genoemde Caramel Cardigan). Allemaal nog in progress. Eentje rondde ik al wel af, aangezien dat een klein (bij)cadeautje was voor de bruid van eerder genoemde bruiloft. Ik haakte weer een telefoonhoesje op de tapestry-manier. Ik hoop van ganser harte dat hij deze keer wél past, want al eerder maakte ik een versie die nèt te klein bleek.

 

Tablethoes

Onlangs stapten wij over op een ander televisieabonnement en als welkomstcadeau kregen we een tablet(je). Buiten dat het heel leuk speelgoed is, gaf dat natuurlijk ook weer wat te doen. Want een tablet zonder hoes, dat kan natuurlijk niet. De laatste tijd zag ik overal op internet ‘tapestry crochet’ langskomen en dit leek me het uitgelezen moment om die techniek eens uit te proberen.
Ik bekeek een tutorial op YouTube en concludeerde al snel dat het niet ingewikkeld was. Zó niet-ingewikkeld zelfs, dat een uurtje of twee later de hoes af was.

Deze week rondde ik ook nog een nieuwe colsjaal af. Na het zien van mijn vorige versie wilde mijn schoonzus er ook heel graag eentje, maar dan in het zwart. Dus ik pakte de breipennen weer op en binnen twee dagen was er weer een nieuwe colsjaal gebreid.

Verder ben ik begonnen aan een wat groter project: een kabelsjaal voor mijn man. Ik gebruik daarvoor de heerlijk zachte Scheepjeswol Stonewashed XL. Dat breit echt heerlijk weg. Het patroon plukte ik van de site van Lionbrand (gratis aanmelden). Ik paste het alleen wel ietsje aan, want met vier kabels werd de sjaal wel héél erg breed. Dus nu zijn het er drie. Ik moet zeggen dat ik me verbaas over het gemak waarmee ik die kabels brei. Ik dacht vroeger altijd dat dat hogere wiskunde was, maar dat blijkt dus héél erg mee te vallen! Ik nam het dus gewoon mee naar de hockeyclub, alwaar de trainingen weer begonnen waren.

Ook nog in de maak is een joggingbroek voor Floortje. Zij wil namelijk het liefst zachte broeken aan en ‘gewone’ joggingbroeken vind ik echt niet kunnen naar school toe. Op internet zag ik al meerdere malen het patroon voor de (mini) Hudson Pants langskomen en dat leek me een ideaal patroon: de broekspijpen zijn aardig smal en de bovenkant is wat wijder, waardoor het geheel net wat meer als een ‘gewone’ hippe broek oogt. Afhankelijk van de stofkeuze natuurlijk. Ik bestelde het patroon dus en na wat print- en plakwerk ben ik nu op het punt aanbeland dat ik de schaar moet gaan zetten in de mooie donkerblauwe Punto di Roma die ik nog had liggen. Brrr.

Voor in beeld trouwens nog een heerlijkheid die ik graag wil delen: de Paleo Applecrumble die ik vond op Oh My Foodness. 5 minuutjes voorbereiding, dan 25 minuten in de oven en daarna gezond smullen!