La Maison Victor – June Dress

Toen de uitnodiging voor de bruiloft van een van mijn liefste vriendinnen in de bus viel, wist ik het meteen: dit zou de uitgelezen gelegenheid zijn om eindelijk de June Dress van La Maison Victor (zomer 2014) te maken. Ik zag helemaal voor me hoe hij moest worden, van een effen stof en dan het liefst een beetje stoer, zodat het allemaal niet te zoet zou worden. En niet té bling-bling, zodat ik hem eventueel ook nog meer casual zou kunnen dragen met een paar slippers eronder of zo.
Ik ging neuzen bij Mondays Milk, die net de nieuwe collectie stoffen binnen hadden (wat natuurlijk héél gevaarlijk is, dat snapt u). Mijn oog viel op een mooie stof van Robert Kaufmann, Interweave chambray in de kleur ‘slate’, een beetje blauwgrijs. Een heerlijke, soepelvallende stof, die voor deze jurk net de juiste stevigheid had.  Natuurlijk kon ik het pand niet verlaten met slechts één stukje stof, maar daarover later misschien meer.

Mondays Milk

Ik was zo slim om eerst een testversie in een ander stofje te maken, en kwam toen tot de conclusie dat mijn taille totaal niet op de plaats zat waar LMV hem bedacht had. Waarschijnlijk hoort het model niet in de natuurlijke taille te vallen maar erboven, maar dat stond op mijn lijf niet heel geweldig. Een jurk op het breedste punt naar buiten laten staan bleek geen goed idee. Ik verlengde het bovenstuk daarom met 4 cm. Voor de rest hoefde ik niks aan te passen, hij zat als gegoten.

June Dress LMV

Het model is verrassend simpel om te maken. Toen ik uiteindelijk de schaar in de échte stof durfde te zetten, was ik dan ook vrij snel klaar. Een middagje knippen en locken, een half dagje naaien en daarna nog een uurtje (met de hand) omzomen. De enige echte moeilijkheid waar ik tegenaan liep was het beleg. Ik heb gevloekt en getierd en nog wilde het niet. Omdat het beleg onzichtbaar vast moet zitten bij zowel hals als armsgaten, moet je nogal ingewikkelde dingen doen (met keren door schoudernaden en zo) en dat was een hele toer. Maar na 3x uithalen had ik gelukkig een afwerking waar ik mee kon leven. Met het totaalplaatje ben ik zéér tevreden. Het is dat ik niet dagelijks een gelegenheid heb om een dergelijke jurk te dragen, anders zouden er nog veel meer volgen!

June Dress LMV

Ondertussen zat ik ’s avonds ook niet stil op de bank. Ik heb momenteel meerdere haakprojecten liggen (twee Ibiza-style zomertruitjes) en ook nog een breiwerkje (de al eerder genoemde Caramel Cardigan). Allemaal nog in progress. Eentje rondde ik al wel af, aangezien dat een klein (bij)cadeautje was voor de bruid van eerder genoemde bruiloft. Ik haakte weer een telefoonhoesje op de tapestry-manier. Ik hoop van ganser harte dat hij deze keer wél past, want al eerder maakte ik een versie die nèt te klein bleek.

 

Advertenties

Productie

Je zou zeggen dat ik na de interne verhuizing van de vorige keer en de carnavalsstress wel even rust verdiend had. Maar rust zit niet zo in mijn aard geloof ik. Dus na een weekje bijkomen (min of meer gedwongen, want ik liep een lichte hersenschudding op door het stoten van mijn hoofd tegen Floortje’s bed en zag een paar dagen niet zo helder) begonnen we aan verhuizing part two: onze slaapkamer naar beneden en die van Thijs naar boven. Hoewel de vorige verhuizing meer zooi en ook veel meer uitzoek- en naar-de-stort-breng-werk beheslde, was het deze vele malen zwaarder. Letterlijk, want er moest een boxspring ontmanteld worden en een enorme Ikea Pax-kast met glazen schuifdeuren. Er waren drama’s met doldraaiende schroeven (bed) en niet-te-tillen glazen deuren (van de kast – die echt tot op de laatste schroef uit elkaar moest om door het trapgat te passen). En algehele uitputting van alle betrokkenen, uiteindelijk. Ruim twee dagen buffelden we door, maar na het weekend konden we uitgeput en tevreden op onze lauweren rusten. Thijs blij, wij blij.

Toen de rust wedergekeerd was ontving ik een nieuwe telefoon en natuurlijk was daar weer een hoesje voor nodig. Dus ik haakte een uurtje (of twee) et voilá: mijn nieuwe maatje kan ook weer beschermd (en hip) door het leven. Volgens dezelfde methode gehaakt als de tablethoes die ik eerder maakte: tapestry-haken in een zelf bedacht driehoekjesmotief.

Met ook dat haakseltje uit de weg geruimd kon ik het niet langer uitstellen: de sjaal van WJ waar ik laaaaang geleden mee begon (zie Instagram) moest nu echt af, voor het straks lente is en hij er voorlopig niks meer aan heeft (althans, dat hopen we). Gelukkig liep ik ook nog wat achter bij het kijken van mijn favoriete series (Grey’s Anatomy en Scandal) en dus installeerde ik mezelf een paar avonden in bed met de laptop en mijn breiwerk (en een electrisch dekentje, kan het nog relaxter?) en binnen no time was ook die klus geklaard.
Het patroon is de Classic Cables Scarf, gevonden op de site van Lion Brand (gratis patroon als je je aanmeldt op de site – ook gratis). Er wordt gebruik gemaakt van een aantal gedraaide steken, wat een heel mooi effect geeft. Ik gebruikte voor deze sjaal 6 bollen Scheepjeswol Stonewashed XL. Heel jammer alleen dat mijn laatste bol een ander kleurbad bleek te hebben dan de rest (het was de laatste bol uit de winkel, dus ik had weinig keus). Maar goed, eenmaal omgeslagen zie je dat niet.

The making of. Vele uurtjes op de bank, in bed en in de kantine van de hockeyclub en het zwembad.

Alsof dat allemaal nog niet goed genoeg was, zette ik mezelf ook nog achter de naaimachine en maakte ik achtereenvolgens een Linden Sweatshirt, een Plantain T-shirt en een Zszsarokje. Maar daarover een andere keer meer.