Mijn eerste gebreide trui!

Ik was er al een tijdje mee bezig, maar door het lekkere weer, de alom bekende einde-schooljaars-drukte en een niet-meewerkend lijf kwam het steeds maar niet tot afronding. Maar nu is ie dan echt af: mijn eerste helemaal zelf gebreide trui. Naar het patroon Oscar uit ‘La Maison Victor’.

Ik volgde het patroon op de letter, tot aan het bevestigen van het halsboord. Daarna week ik af. Het patroon schreef een los gebreid halsboord voor, die daarna aan de trui bevestigd diende te worden. En dat deed ik lekker niet. Ten eerste was ik het halsboord op wonderbaarlijke wijze kwijtgeraakt. Geen idee waar zo’n ding zomaar heen kan, maar hij was en is foetsie. Compleet van de aardbodem verdwenen. Ten tweede las ik overal dat het boord direct aan de trui breien een veel mooier resultaat zou geven. Dus toen dat ding dan tóch verdwenen was, pakte ik de rondbreinaalden erbij. En inderdaad, ik denk niet dat ik het losse boord er zo netjes aan had kunnen maken.

Ik ben zelf niet geheel tevreden over de pasvorm, de hals lubbert voor mijn gevoel behoorlijk. (Gek genoeg lijkt ie op de foto juist heel klein. Maar op de foto lijkt de trui ook scheef en dat is ie in werkelijkheid ook niet.) En ik vind de wol ook niet helemaal fantastisch, het oogt wel een beetje zelfgemaakt nog. Maar ja, wat verwacht je voor 1,99 per bol. Voor een eerste probeersel ben ik toch wel dik tevreden. En het was voor mij een aangename verrassing om erachter te komen dat ik dan kennelijk tóch de breigenen geërfd heb. Dus er zal vast nog wel meer breiwerk volgen.

Thijs deed de trui meteen aan en riep hem uit tot zijn favoriete trui aller tijden. Ben benieuwd of ie daar tegen de winter nog zo over denkt. Maar voor nu vond ik het enthousiasme ontroerend. Ik had op dat moment meteen een foto moeten maken, want daarna lukte het niet meer. Mijn model was nergens voor te porren. ‘Eindeschooljaarsmoeheid’ is mijn diagnose. Oordeelt u zelf:

Advertenties

Oscar, nog een update

Hij is nog stééds niet af, de trui die ik voor Thijs aan het breien ben. Maar ja, met de temperaturen van de afgelopen tijd zat ik met mijn hoofd ook niet echt bij wintertruien. U wel?

Alle losse onderdelen had ik al wel een tijdje af, maar het in elkaar zetten wilde niet zo vlotten. Ik vond diverse tutorials op internet met zeer uiteenlopende technieken om zo’n trui in elkaar te zetten. Maar niks leek goed te werken. Met de hand naaien is nou eenmaal niet een van mijn sterkste kanten en dat werd pijnlijk zichtbaar in die trui. Ai. Na 5 keer een stuk losgetornd te hebben, zonk de moed me nogal in de schoenen. Tot ik op één dag van twee kanten de tip kreeg om het aan elkaar te haken. Dus dat ben ik maar gaan doen. En eindelijk: het werd een toonbaar geheel! (In het echt is ie minder bobbelig dan op de foto hoor!)

Nu nog wat draadjes wegwerken en even bikkelen om het halsboord te bevestigen. Maar gelukkig duurt het nog even voor het winter is.

Oscar, the update

Ik riep altijd heel hard dat ik niet van breien hield, maar ik ben om. En helemaal sinds ik begon aan de trui voor Thijs (‘Oscar’, uit La Maison Victor, voorjaar 2014). Na wat geworstel met het patroon (want ik kan wel meerderen en minderen, maar waarom moet dat zo moeilijk beschreven worden??), kreeg ik de flow goed te pakken.

Best goed gelukt voor een eerste trui, toch?

Inmiddels heb ik de mouwen ook af en ben ik begonnen aan het halsboord. En nou maar hopen dat ie straks nog goed zal passen, tegen de winter. Maar ach, anders brei ik gewoon weer een nieuwe.

Trui Oscar

Een tijdje geleden kocht ik het nieuwe zelfmaak-blad La Maison Victor. Leuk gestyled (niet zo tuttig als sommige andere bladen) en hele leuke patronen. Als iemand die van vele markten thuis is, vind ik het erg leuk dat er naast naaipatronen ook breipatronen in staan. Nog meer leuke dingen om te maken!

In het blad zag ik trui ‘Oscar’ staan. En dat leek mij het uitgelezen project voor een eerste zelfgebreide trui. Behalve wat sjaals breide ik eigenlijk nog nooit een echt kledingstuk. (Dan zwijgen we maar even over de trui die ik breide toen ik 14 was en die uit rechte lappen bestond. En die uiteindelijk door mijn moeder afgemaakt moest worden omdat ik halverwege geen zin meer had.) Gelukkig was het slachtoffer de gelukkige ontvanger Thijs het er ook mee eens. Het leek hem wel wat, zo’n trui. Ik koos een leuk ‘wolletje’ uit de berg acryl die ik al in huis had en ging meteen aan de slag. Altijd handig, zo’n stash.

Ik vind het enorm leuk om te doen en het schiet dan ook aardig op. Vooralsnog. Want ik nader het punt dat ik moet gaan minderen voor de armsgaten en daar krijg ik het wel een klein beetje benauwd van. Ik weet niet of ik het patroon gewoon niet snap of dat er een fout in staat, maar ik begrijp werkelijk helemaal niks van het stuk over de armsgaten. Leest u even mee? Het gaat om punt 5.

Heeft iemand enig idee wat ik hier nu moet doen? Ik maak maat 134, maar welk stukje moet ik dan volgen? Ik kan er werkelijk geen touw aan vastknopen! Heeeelpppp!