Tunisch gehaakte kussenhoes

Toen ook mijn colsjaal af was en ik nog steeds niet fit was, pakte ik mijn Tunische haakwerk maar eens op. Ik had hem al bijna af en moest nog maar 2 lapjes haken. Dat was snel gebeurd. Daarna haakte ik de lappen aan elkaar met een decoratief randje et voilá: mijn kussenhoes is eindelijk klaar.

Alhoewel ik het tunisch haken erg leuk vond om te doen (gaat lekker snel!) en ik het bijna geweven effect heel mooi vind, zie ik mezelf er niet zo gauw nog iets mee maken. Door de lengte van de naald zijn de toepassingsmogelijkheden wat beperkt. En ik vond het ook best zwaar voor mijn armen, om elke keer die volle naald omhoog te houden. Maar goed, ik ben erg tevreden met het resultaat, ik vind het door de grove structuur lekker stoer geworden. En het geeft precies het juiste kleuraccent dat ik zocht.

En zo is mijn haakhoekje dan geworden. Met links ernaast nog een berg projecten-in-wording en mogelijke-toekomstige-projecten. Het bovenste mandje maakte ik overigens ook zelf, van een restje Ikea-stof.

En nu… val ik een beetje in een gat. Want opeens is mijn W.I.P.-stapel drastisch afgenomen. Ik heb alleen nog maar mijn South Bay shawl liggen, maar na het haken met naald 5,5 (de omslagdoek en de colsjaal) en naald 10 (het tunisch haakwerk) staat het haken met een dun draadje en naald 2,25 me een beetje tegen. Maar goed, ik ben er bijna, dus nog even doorzetten maar. En daarna wil ik graag weer wat gaan breien, het liefst een trui voor mezelf.

Advertenties

Work In Progress

Zoals het een echt crea-persoon betaamt heb ik altijd meerdere projecten liggen, waar ik gelijktijdig mee bezig ben. Gewoon, omdat het soms lekker kan zijn om éven met iets anders bezig te zijn. Verandering van spijs doet eten en zo. Op dit moment heb ik twee dingen liggen (wat voor mijn doen héél bescheiden is), waarvan nu even een update.

Allereerst is daar de South Bay Shawlette, waar ik deze zomervakantie aan begon. Het oorspronkelijke ‘shawlette’ patroon vond ik te klein, dus ik haak maar even door tot ik de shawl fatsoenlijk om me heen kan wikkelen. Ik denk dat ik nog zo’n 10 cm doorga en dat het daarna welletjes is. Kan ik ondertussen nog even broeden op een patroon voor de rand, want ik heb nog niet precies bedacht hoe ik die wil maken. Dankzij het dunne garen neemt het werkje niet zo gek veel ruimte in (maar ben je dus wel heullll lang bezig voor het af is), dus voorlopig gaat ie overal mee naar toe: hockeyclub, zwembad… De vaart blijft dus er goed in!

Sorry voor de foto – avondlicht met schaduwen van meubilair doet weinig goeds voor het onderwerp. In het echt is ie véél mooier.

Verder hebben we de tunisch gehaakte kussensloop. Ik moet bekennen dat het gewicht van die enorme pen met dik haaksel eraan een flinke belasting is voor mijn spieren, dus dat schiet op het moment even wat minder op. Maar toch, het eind is in zicht. Ik heb nu (bijna) 5 vierkantjes af, met 8 (2×4, snapt u wel?) hebben we een kussensloop. Dus nog even tanden op elkaar!

Tussendoor haakte ik ook nog even een extra randje aan de shawl die ik op mijn reis naar Dubai begon. Destijds was mijn garen op, dus werd de shawl korter dan ik gepland had. Dat droeg toch niet erg lekker (gek klein knoopje dat steeds losschoot), dus ik ging online op zoek naar meer garen. Gelukkig vond ik een winkeltje dat nog net een paar bollen in de goede kleur had, dus kon ik er een paar rijen aan haken. Eigenlijk had ik hem nog wel iets groter gewild, maar het garen is behoorlijk zwaar en dat draagt niet zo lekker. Dus ik vind het wel goed zo.

De volgende projecten zweven alweer door mijn hoofd. Ik heb nog een paar bollen bulky garen liggen. Eén ervan wordt een gebreide colsjaal met kabels, de andere weet ik nog niet. Ik heb in ieder geval wel weer zin in een breiwerkje, misschien een vest voor mezelf? En verder zag ik een tijdje geleden een hele mooie omslagdoek voorbij komen, die wil ik ook wel maken. Ik heb nog een berg grijze (of petrolblauwe? Da’s ook mooi!) Zeeman-acryl liggen, hopelijk is het genoeg.

En dan heb ik natuurlijk ook nog naaiplannen. Floortje werd bij de stoffenwinkel erg enthousiast over wat stofjes, en die wenste (op de de foto van boven naar beneden) een t-shirt, een rokje en een joggingbroek. En in diezelfde winkel vond ik een raar stretchy stofje met een leuke print, waarin ik wel een tuniek of iets dergelijks voor mezelf zag. En dan wil ik ook nog wat blousjes voor mezelf maken (nog geen stof en patroon voor bedacht). Dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen.

Tunisch haken

Tunisch haken was altijd een dingetje bij ons thuis vroeger. Mijn vader, die niks van handwerken wist, kende namelijk maar één haaksteek van horen zeggen en dat was de Tunische haaksteek. Dus riep hij te pas en te onpas bij het zien van iets handgemaakts: “O, dat is de Tunische haaksteek!”. De laatste tijd zag ik steeds vaker Tunisch haken langskomen op Pinterest en was mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Dus toen ik vorige week bij de Hema een grote haaknaald zag liggen, voor Tunisch haken (al heb ik het idee dat de Hema zelf dat niet beseft, ze werden gewoon verkocht als ‘haaknaald’), was ik snel om. Eenmaal thuis zocht ik een tutorial op (gelukkig had ik al het een en ander gepind) en binnen een half uur was het eerste stukje gehaakt. Zo grappig om te doen, echt heel anders dan normaal haken.

Ik vind het resultaat heel mooi. Het lijkt eerder geweven dan gehaakt en het heeft een mooie robuuste uitstraling. En daarmee ontstond het plan om er een kussenhoes van te maken. En dus tornde ik mijn gebreide okergele lap weer los (die inmiddels al flink groot was). Nou kun je geen eindeloos brede lappen maken met die tunische haaknaald, dus ga ik de hoes uit losse stukken maken. Ik heb er inmiddels 5 af, nog 3 te gaan. I’ll keep you posted!