Nieuw begin

Een nieuw (school)jaar, een nieuw begin. Nieuwe schema’s, nieuwe activiteiten, nieuwe plannen en … een nieuwe blog. Blogger beviel mij steeds minder, qua uiterlijk. Net niet strak genoeg, net niet genoeg mogelijkheden om het naar mijn eigen hand te zetten. En ik vind het altijd leuk om nieuwe dingen uit te proberen. Dus daarom ga ik vanaf nu hier verder. Wees welkom!

Maar eerst nog even een korte samenvatting van wat ik de afgelopen twee maanden heb gedaan.

Op de valreep móest ik voor de vakantie nog een jurk maken voor mezelf. Het werd de Harlequin dress van La Maison Victor in een prachtige Herringbone van Nani Iro. Ik moest er flink wat aan verbouwen, want het geheel deed erg hobbezakkerig aan (maar dat zal ongetwijfeld met mijn niet-kloppende verhoudingen te maken hebben). Uiteindelijk was de jurk nèt op tijd klaar voor de vakantie en… nam ik hem niet mee. Ah well. Volgende keer beter. Het stofje draagt in ieder geval heerlijk, zo zacht en luchtig. Nu alleen nog bedenken hoe ik hem kan stylen zodat ik er niet uitzie als een Romein…

Harlequin dress in Nani Iro

Harlequin Dress in Nani Iro Herringbone

Dan was er de zaaaaaaalige vakantie. We trokken voor twee weken naar een camping in Le Thor (vlakbij Avignon) en deden daar (vrijwel) niets. Afgezien van een paar kleine bezoekjes naar pittoreske plaatsjes en een kasteel (waar wij allemaal zelf mochten schieten met een kruisboog!) vertoefden we voornamelijk langs de kant van het zwembad. De meest relaxte vakantie tot nu toe!

Vakantie 2014

Vakantie 2014: Les Baux de Provence; Glanum; St. Rémy de Provence; Avignon; Gordes; l’Isle sur la Sorgue

Onderweg in de auto begon ik aan een nieuw haakproject. Geïnspireerd door haar begon ik aan een South Bay Shawlette. Ik haakte nog nooit eerder in de auto, maar dat was voor mij een openbaring. Laten we zeggen dat ik van het stuk Lyon-Avignon bijzonder weinig heb meegekregen en aangenaam verrast was toen we op de plaats van bestemming arriveerden. De sjaal is nog niet af, maar aangezien zwemlessen en hockeytrainingen nu een groot deel van mijn programma vullen, komt er weer behoorlijk schot in.

South Bay Shawlette

South Bay Shawlette in the making

Floortje maakte bij thuiskomst van vakantie (met wat hulp van mij 😉 ) haar eigen gymtas! Ze zocht zelf de stoffen uit en mocht ‘gas geven’ en af en toe ‘sturen’ bij de naaimachine. Ik flockte haar naam en een leuk plaatje erop et voilá: een uurtje later was daar een gymtas.

Gymtas by Floortje

Gymtas by Floortje

Ik bakte, bakte en bakte. Want wie zegt dat je geen lekkere dingen kunt maken als je gezond eet? Dus gewapend met de boeken van Amber Albarda trok ik mij terug in de keuken en bakte er lustig op los. Yum!

Omeletmuffins; pizza van speltmeel met tapenade en courgette; biscotti van speltmeel

Omeletmuffins met geitenkaas en zongedroogde tomaat; pizza van speltmeel met tapenade en courgette; biscotti van speltmeel met amandelen en cranberries. Alles suikervrij!

De naaimachine raakte ik de afgelopen twee maanden verder niet aan, maar momenteel ligt er een berg tafelzeil naast te wachten om getransformeerd te worden tot een fietsmand-tas. Dus I’ll be back soon!

Oh ja, om mijn nieuwe blog goed te volgen moeten jullie natuurlijk wel even mijn nieuwe adres noteren en/of aanpassen in Bloglovin:

https://mooivanmo.wordpress.com
Follow my blog with Bloglovin

Advertenties

Vakantie

Het zit er weer bijna op, de vakantie. Nog één weekje en dan begint het ‘normale’ leven weer. Aan de ene kant wel lekker om weer wat ritme te hebben, maar het eindeloze lanterfanten was ook wel erg lekker.

We gingen de eerste weken van de vakantie ook nog weg. Naar Zuid-Frankrijk. Pertuis, om precies te zijn. Warm was het er. Of beter: heet. Dat we min of meer toevallig een huisje met airco hadden was heel, heel fijn. Zonder dat was het niet uit te houden geweest.

Normaal gesproken gaan we op vakantie regelmatig een dagje weg, naar een marktje, museum of iets dergelijks. Maar nu was het gewoon te warm voor dergelijke uitstapjes en verbleven vooral aan en in het zwembad. Nou ja, ik kan me ergere dingen voorstellen.

We hadden een prachtige plek op de camping, aan de rand van een heuvel met een prachtig uitzicht over het dal. (Zie foto’s op de bovenste rij. Wij hadden het linker huisje, de foto rechtsboven was ons uitzicht.) Het vergde wel wat klimmen om op andere delen van de camping te komen, maar dat was de moeite zeker waard.

Gelukkig konden we er nog wel een paar uitjes uitpersen (ondanks hitte, ziekte -iedereen is wel een dag of twee ziek geweest- en ander ongemak). Het eerste uitje was naar een oude bekende van ons, Aix-en-Provence.

O, wat is dat toch een mooie stad. Boordevol met prachtige oude gebouwen en mooie fonteinen. En O, wat was het er heet. Dus we sjokten wat over de markten. Dat waren er nog al wat. Er is een markt met kleding, quilts etc. Er is er eentje met groenten en aanverwante artikelen. Eentje met manden, aardewerk, sieraden en zelfs antiek. En er is nog een bloemenmarkt. En daarna ploften we uitgeput op een terras voor een drankje en aansluitend een heerlijke lunch. En zoals gewoonlijk had ik spijt dat ik niet meer kocht op de markten. Want ik kwam thuis met een schamel zakje Provençaalse kruiden en een geurzakje met lavendel terwijl er nog zoveel moois was…

Ons volgende uitje was de klapper van de vakantie. We gingen min of meer zonder verwachtingen naar Vaison-la-Romaine. En werden daar beloond met twee enorme Romeinse opgravingen. Thijs is helemaal gek van geschiedenis en dan vooral de Romeinen, dus dat was een schot in de roos.

De opgravingen waren werkelijk fantastisch. Mede dankzij een film in het museum kon je je helemaal voorstellen hoe men daar vroeger geleefd had. Dat sprak de kinderen ook erg tot de verbeelding. Al vond Floortje het maar erg vreemd, al die beelden van blote mensen. En toen we er dan eentje tegen kwamen die decent gekleed was in een toga, verzuchtte ze “He he, eindelijk een normale!”.
Toen we eigenlijk naar huis wilden vertrekken, besloten we toch nog maar even de Romeinse brug iets verderop te gaan bekijken. Aan de overkant daarvan was een middeleeuws deel van de stad, met bovenop een kasteel. We zijn erheen geklommen en werden beloond met een prachtig uitzicht over de hele omgeving, inclusief de Mont Ventoux.

Na weer wat dagen camping en zwembad besloten we een trip down memory lane te maken. Járen geleden, toen Thijsje nog in wording was, stonden we op een camping in Esparron de Verdon. We vonden de omgeving daar toen prachtig en wilden het graag weer eens zien. Eigenlijk bleek dat niet zo heel ver van onze camping en dus besloten we tot een rondritje in dat gebied. Want ik wilde ook wel weer eens lavendelvelden zien.

Maar eerst bezochten we het Musée de la Préhistoire in Quinson. Daar is een mooie tentoonstelling over het leven in dat gebied in de prehistorie. Prachtige reconstructies van dieren en vooral mensen, met veel utileg over hoe ze leefden.
Daarna aten we een stokbroodje in het park en reden we wat rond, op zoek naar de lavendelvelden in de buurt van Valensole. De kinders waren inmiddels in slaap gevallen, dus die hebben het niet helemaal meer meegekregen. Wij ook bijna niet, want eerst gaf de auto een storing aan (nazoeken in het instructieboekje leverde gelukkig op dat we veilig verder konden rijden, pfieuw!) en daarna bleek het lavendel-oogsttijd te zijn, dus de meeste lavendel was al weg. Maar gelukkig spotten we her en der nog een veld. (Met drommen toeristen ertussen.)

Op ons laatste uitje bezochten we nog zo’n onverwacht pareltje: l’Isle-sur-la-Sorgue. Wat een mooi plaatsje is dat!

Het plaatsje staat bekend om zijn markten. Vooral de brocantemarkt schijnt een topper te zijn, maar die was er helaas niet toen wij er waren. Wel zagen we prachtige groentes, fruit, kazen, olijven en de meest heerlijke dingen. En ook nog heel veel leuke spulletjes. Die ik weer niet kocht. We bezochten een prachtige kerk en ploften daarna op een terras. Het was ook die dag weer bloedheet, dus na de pitstop kocht ik een hoedje voor de verkoeling. En daarna ploften we weer op een terras, deze keer voor een heerlijke lunch. Aan het water. In l’Isle-sur-la-Sorgue zijn allemaal kraakheldere riviertjes, met flink stromend water. Dat water was werkelijk ijskoud, maar gaf ongelooflijk veel verkoeling. Dus als het even kon gingen de slippers uit en de voeten het water in. Op één punt was er zelfs een speciale pootjebaad-plek, waar een soort plateau in het water gemaakt was zodat je daar tot je enkels door het water kon kuieren. Heerlijk!

En toen, na weer wat dagen weken in het zwembad, zat het er weer op. We namen de toeristische route naar huis, door de bergen bij Grenoble. Prachtig om daar de zon te zien opkomen en de ochtendmist te zien wegtrekken en even later gewoon door de wolken te rijden. Echt een geweldige afsluiting van de vakantie!

En tsja, toen waren we weer thuis. En daar ging alles door zoals gewoonlijk. Ik ruimde op, schoof wat met meubilair en deed he-le-maal niks creatiefs. Ik poogde nog wat te haken, maar de puf was er gewoon niet. Hopelijk is die volgende week weer terug, want ik heb het wel gemist!

Vakantie

Het was niet de bedoeling om mij een maand lang niet te melden. Maar u weet hoe dat gaat met vakanties. Je hoort dan meer tijd te hebben dan anders en uiteindelijk komt er nóg minder uit je handen. Maar ik heb niet stilgezeten, de afgelopen weken.

Allereerst was daar een heerlijke vakantie in Zuid-Frankrijk. In Torreilles-Plage, om precies te zijn. En dorp aan de Middellandse Zee, vlakbij de Spaanse grens. En daar was het goed toeven. Het weer was uitstekend, de omgeving was prima. En natuurlijk was er Het Zwembad. Waar we, als het aan de kinderen had gelegen, nooit meer uit waren gekomen. Maar toch verlieten we (onder licht protest) de camping nog weleens. Om de prachtige middeleuwse stad Carcassonne te bezoeken, bijvoorbeeld. Voor een dagtripje naar Figueres in Spanje. Om zandkastelen te bouwen in de monding van een riviertje. En om mijn grote favoriet, het prachtige plaatsje Collioure, te bezoeken. We genoten van mooie uitzichten, lekker eten en drinken, het lekkere zonnetje en vooral de rust. Ah, kon het maar altijd vakantie zijn.

Op vakantie deed ik ook nog even crea. De Franse toetjes-potjes leenden zich namelijk bij uitstek om te verbouwen tot alleraardigst windlicht. En daarvoor moest er natuurlijk gehaakt worden. Een fijn klusje om onderuitgezakt in de schaduw te doen. Ik nam een enorme voorraad toetjes mee, dus voorlopig kan ik thuis ook nog verder. Heerlijk!

Eenmaal thuisgekomen, ging het leven in volle vaart verder. De kinderen ontdekten nieuwe vriendjes in de buurt en rennen nu de hele dag in en uit bij elkaar. Manlief moest weer aan het werk (en kon daar op dag 1 meteen meedelen dat hij over een maand ergens anders heen gaat). En ik kreeg het weer eens op mijn heupen en kondigde een interne verhuizing aan: wij naar zolder en Thijs een verdieping lager. Het had de nodige voeten in de aarde, maar het resultaat mag er wezen. Maar daarover wellicht meer in een volgend blog. De creatieve ideeën stapelen zich inmiddels ook alweer op. Want na de bovenverdiepingen, is de benedenverdieping nu ook aan een kleine makeover toe. En daarvoor mag er weer gehaakt en genaaid worden. Ik zou maar eens stil komen te zitten. Daar moeten we toch niet aan denken he?