Wikkeljurk Vogue

Lang, lang geleden kocht ik een patroon van Vogue. In eerste instantie zou ik daar mijn trouwjurk van maken, maar dat ging niet door*. Nou ja, het trouwen wel, maar de jurk niet. Een ruim jaar later kocht ik een prachtige stof in de uitverkoop en daar zou ik dan alsnog die Vogue-jurk van maken. Maar ook dat gebeurde niet.

Eind vorig jaar deed ik nog eens een poging. Ik ging voortvarend van start en vorderde tot aan de mouwen. Eigenlijk wilde ik de jurk met kerst aan, maar dat kwam er niet van. In januari kwamen de mouwen erin en toen stagneerde de boel. Want ergens stond het ding me tegen. Ik pimpte hem nog wel een beetje met een blauw kantje langs de randen, maar toch… iéts stoorde me eraan. Elke keer als ik de jurk zag was ik plotsklaps terug in 1978 en was ik mijn moeder. En hoewel ik dol op mijn moeder ben, was dat nou niet direct het beeld dat ik nastreefde met mijn jurk. Maar goed, zo hangend op de paspop werd het ook niet beter.

Dit weekend trok ik de stoute schoenen nog eens aan en hakte ik een flink eind van de jurk. Zeker 20 centimeter ging eraf, als het niet meer was. Nog was ik niet overtuigd. Maar net trok ik hem aan met een goede panty eronder en eens niet die eeuwige hoge laarzen en eigenlijk… valt het resultaat me nog niet eens tegen.
Nu alleen nog de juiste weersomstandigheden (die geen dikke wollen trui en skisokken vereisen).

*Overigens kwam ik er al doende uit dat ik toch gewoon in een 38 pas, en geen 46 nodig had, zoals ik dacht in mijn eerdere post. Iets met een achterpand dat dubbel geknipt moest worden en niet enkel… En ik ben niet eens blond.

Jurkjes

Een tijdje geleden begon ik aan een jurkje voor Floortje, de ABC 75. Het resultaat toonde ik u al hier. Hij hoefde toen alleen nog maar omgezoomd te worden. Maar ja, u weet hoe dat gaat. Dan komt er opeens van alles tussen (een jarige zoon, Sinterklaas, een hoop gesnotter en zo) en voor je het weet ben je die hele jurk vergeten. Tot vandaag. Ik had onverwacht wat vrije momenten et voilá: de jurk is af. Foto’s op model heb ik nog niet en gezien de duistere weersomstandigheden zullen die ook nog wel even op zich laten wachten. Maar u gelooft het zo ook wel he, dat ie leuk is?

Een tweede project dat ik ook alweer even geleden begon, had ik nog niet laten zien. Het is een Roos 5011, zoals ik er al meerdere maakte. Deze versie heeft geen echte overslag, maar heeft aan de bovenkant een soort nep-wikkel-stukje. Het was nog een hele uitdaging, die jurk. Niet vanwege het patroon, dat is doodsimpel. Het probleem zat hem er eerder in dat onze jongedame inmiddels in maat 110/116 zit en mijn Roos 5011-exemplaar maar tot 104 ging. En deze patronen zijn niet meer te krijgen. Ik werd dus creatief. Bijna overal voegde ik extra naadtoeslag toe en ik zette een stuk tussen het bovenste en het onderste deel. Omdat ik niet zomaar een saai reepje stof wilde toevoegen (en omdat mijn effen stofje nogal slap was), besloot ik het tussenstuk te plooien. En dat pakte alleraardigst uit, al zeg ik zelf. (En helaas komt ook dat weer niet over op de foto, argh!)

Het volgende project ligt ook alweer geknipt en wel klaar. Het is het Vogue-patroon waar ik oorspronkelijk mijn trouwjurk van wilde maken, maar waarbij toen bleek dat mijn gekozen stof helemaal niet kon met dat model. En welke ik uiteindelijk dus nooit gemaakt heb. Nu heb ik een tricot met een paisley-printje dat goed geschikt is. Wel vind ik de combi stof-patroon wat truttig, maar daar verzin ik ongetwijfeld ook wel weer wat op. To be continued dus maar weer!

So much to do, so little time

De afgelopen dagen heb ik geen tijd gehad om achter de naaimachine te kruipen. Wel honderden ideeen bedacht, maar daadwerkelijk uitvoeren kwam er niet van.
Zaterdag zijn we wel even naar de stoffenmarkt in Utrecht geweest, want voor de twee projectjes die ik als eerste wilde gaan doen ontbrak er weer van alles. De buit was uiteindelijk: blauwe joggingstof voor een broek voor Thijs, groene dikke tricot voor een rugbyshirt voor Thijs en een leuk couponnetje voor een jurkje voor Floortje. En voor de rest een enorme berg naai- en lockgarens. En bij thuiskomst bedacht ik me dat ik nog een stofje voor het kraagje van het rugbyshirt vergeten ben, en eentje voor de armen, want die horen in een contrasterende kleur. Dus ik ben er nog steeds niet klaar voor.

LaDress

Voor mezelf wil ik een wikkeljurk gaan maken. Het patroon van Vogue heb ik al liggen, maar ik zag al dat dat aardig verbouwd moet worden. Daar heb ik nog niet echt veel ervaring mee, dus dat wordt een uitdaging! Het is wel een enorm leuk patroon, lijkt een beetje op de beroemde LaDress.

Nog een uitdaging is de zolderkamer. We hebben laatst met veel pijn en moeite de boel omgegooid in huis, maar ik ben nog niet helemaal tevreden. Mijn naaiplekje is wel mooi en netjes opgeruimd, maar niet erg praktisch. Floortje slaapt erg licht en ik kan dan dus nooit de machines gebruiken in de kamer naast haar, als zij slaapt. Het zou dus handiger zijn als ik boven mijn werkplekje had. Nou hebben we daar nog een prachtige ruime kamer over, alleen… die staat vol. Voornamelijk met alle babyspullen en verder met gereedschap en oude zooi waarvan we geen afstand kunnen doen. Nu heb ik dus bedacht dat het babyspul en de zooi weg moeten en dat we onder het schuine dak mooi kastruimte kunnen maken. Dan houden we een prachtig ruime werkkamer over!
Gisteren ben ik dus de hele dag bezig geweest met uitmesten en vooral met het fotograferen van alle babyspullen. Het meeste staat inmiddels op Marktplaats. Ik ben benieuwd wat het gaat opleveren.En vooral: hoe snel ik van de troep af ben! Mijn handen jeuken om die kamer onder handen te nemen. Maar even geduld dus nog…

Toch geen trouwjurk, maar wel een bruidsmeisjesjurk

Vol goede moed was ik een tijdje geleden begonnen aan een trouwjurk voor mezelf. Ik had een simpele wikkeljurk van Vogue in gedachten. Maar toen ik het patroon binnen kreeg leek het allemaal niet te passen. Ik heb normaal ‘gewoon’ maatje 38, maar de patroondelen leken allemaal veel te klein. Het rugpand kwam in de grootste maat niet eens in de buurt van mijn zij, dus dat ging niet passen. Bovendien bleek het model alleen maar geschikt voor rekbare stoffen, iets wat mijn taftzijde niet was. Toen maar een nieuw patroon besteld, eentje van Knip ditmaal. De maten waren ook weer wat vreemd, ineens moest ik 46 hebben. Vaag. Toch maar aan de slag gegaan. Stof geknipt, alles doorgeslagen en toen de boel aan elkaar geregen. Maar het model klopte van geen kanten. Op sommige plekken te groot, op andere plekken stond het gewoon raar. Wat nu?
Om inspiratie op te doen besloten mijn moeder en ik even de stad in te gaan. Ik had eigenlijk nog nooit een echte trouwjurk aangepast, dus na veel omzwervingen strandden we bij een echte trouwjurkenwinkel. En daar liepen we tegen De Jurk aan. Nog even een poging gedaan om mezelf te overtuigen dat het niet De Jurk was, maar helaas. Het was hem. Wat stond ie mooi! En ik voelde me er net een prinses in! Moeders in tranen, ik in tranen en ja, toen had ik opeens een Heuse Echte Trouwjurk.
Dat De Jurk een sneeuwbaleffect zou veroorzaken, had ik van tevoren niet kunnen bedenken. Want ja, als je zo’n mooie jurk hebt, is het eigenlijk zonde om alleen een lunch met de familie te doen. Dan moeten er ook vrienden uitgenodigd worden. En moet er een feestje gegeven worden. Aaaargh, stress! Want 29 oktober is toch al wel heel snel! Dus nu besteed ik mijn dagen aan paniekerig nadenken over wat er allemaal nog gedaan moet worden.

En dan was er nog die 8 meter champagnekleurige zijde. Zonde om daar niks mee te doen… Dus toch maar achter de naaimachine gekropen en nu ontstaat daar langzaam maar zeker een prachtige gevoerde Elodie. Wat zal m’n meisje er mooi uitzien!

Overigens heb ik qua naaimachine ook een upgrade gehad. Mijn moeder zag mij worstelen met mijn betrouwbare maar o-zo-simpele Toyota en heeft nu met mij geruild voor onbepaalde tijd (en mijn moeder kennende duurt dat héél lang). Dus nu heb ik een supersonische Pfaff tot mijn beschikking, die nog net niet op eigen houtje de jurk in elkaar kan zetten. Wat een genot!

Helaas nog geen fotomateriaal van het project-in-wording, dus dat is dan voor een volgende keer.